Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα εκπαίδευση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα εκπαίδευση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 19 Μαΐου 2013

Ζέχνει...


Τα γράφω εν συντομία, καθώς όποιος έχει μια στοιχειώδη ενασχόληση με τα εργατικά ζητήματα έχει και την πραγματική εικόνα. Περισσότερο τα γράφω γιατί τα γραπτά μένουν. Ακόμη τα γράφω δίχως τη παραμικρή έκπληξη. Όσοι παρακολουθούν το ιστολόγιο γνωρίζουν ότι και για τον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ όσο και για το ΚΚΕ έχουμε αναφερθεί πολλάκις ως συστημικά/συμπληρωματικά κομμάτια του αστικού μπλοκ εξουσίας. Ως εκ τούτου, αγαπητοί αναγνώστες, δεν θα βρείτε εδώ πτώσεις από τα σύννεφα και ηχηρές απογοητεύσεις από "συντρόφους". Εδώ θα βρείτε μονάχα την ρεαλιστική αποφασιστικότητα που μας λέει πως ο δρόμος για τη διαύγεια είναι σπαρμένος από προδοσίες. Αρκεί να τις αναγνωρίζουμε για να τις αποφεύγουμε στο μέλλον. Ειδάλλως είμαστε άξιοι της μοίρας μας.
  • Η κυβέρνηση κατεβάζει τα μέτρα που ουσιαστικά απολύουν χιλιάδες εκπαιδευτικούς λίγο πριν τις πανελλαδικές εξετάσεις. Η γραφειοκρατία της ΟΛΜΕ αποφασίζει, για να σώσει τα προσχήματα, να καταθέσει μια ακραία "αντικοινωνική" πρόταση: απεργία μέσα στις πανελλαδικές, το ιερό δισκοπότηρο της εκπαιδευτικής διαδικασίας στη σύγχρονή Ελλάδα. Η πρόταση αυτή είναι η μόνη σοβαρή εναλλακτική απέναντι στα κυβερνητικά μέτρα που έχει ο κλάδος των εκπαιδευτικών για να τα ακυρώσει. Παράλληλα είναι ένας επιδιωκούμενος λεονταρισμός που ακόμη κι αυτοί που το προτείνουν δεν το πιστεύουν. Βλέπετε η εικόνα που έχουν οι γραφειοκράτες της ΟΛΜΕ για τον κλάδο είναι βολική: άμαζες συνελεύσεις, μικρή συμμετοχή στις απεργίες. Η πλειοψηφία της ΟΛΜΕ τολμά τον λεονταρισμό με αυτό το δεδομένο στο μυαλό της. Από την άλλη οι συνδικαλιστές του ΚΚΕ, καλού-κακού, παίρνουν γρήγορα-γρήγορα θέση υπέρ της απεργοσπασίας (και άρα τελικά υπέρ της κυβέρνησης), στεκούμενοι με κάθε τρόπο ενάντια στη πρόταση.
  • Οι κρατικοί μηχανισμοί και οι κυβερνητικοί εξαπολύουν ένα παραλήρημα λάσπης και τρομοκρατίας με κάθε μέσο ενάντια στην απεργία. Τα επιχειρήματα γνωστά: "τα παιδιά μας, οι εξετάσεις, ο κόπος τους" κτλ κτλ. Δε νομίζω ότι χρειάζεται να θυμίσουμε στους αναγνώστες μας πως είναι ακριβώς τα ίδια καθάρματα που βούτηξαν τη νεολαία της τάξης μας σε μια άνευ όρων κοινωνική ζούγκλα. Αποκορύφωμα της επίθεσης η απόφαση για επιστράτευση και μάλιστα πριν την απεργία. Μια κίνηση που δείχνει και αποφασιστικότητα από τη πλευρά του κεφαλαίου, αλλά αν μη τι άλλο, και φόβο.
  • Ξεπερνώντας όλα τα εμπόδια, ακυρώνοντας όλες τις προβλέψεις και επιδιώξεις του αστικού μπλοκ ("φίλων" και εχθρών) η βάση των εκπαιδευτικών πλημμύρισε αίθουσες και αμφιθέατρα  δίνοντας μια ηχηρή απάντηση, παρότι μέσα στα στενά πλαίσια της γραφειοκρατικής δομής: "Πάμε για απεργία", σαν ύστατη λύση πίεσης απέναντι στα αντεργατικά μέτρα στην εκπαίδευση,  το μήνυμα ήταν ξεκάθαρο. Πολλά ακούστηκαν για το μεγάλο ποσοστό υπέρ της απεργίας: Από τη χλεύη του ΚΚΕ σε στυλ "σιγά μη σκίσετε κάνα καλσόν" μέχρι την -με τακτ- άρνηση από τους "ριζοσπάστες" του ΣΥΡΙΖΑ που από τη πρώτη μέρα των συνελεύσεων διαβεβαίωναν αυτό που ο πρόεδρος της ΔΑΚΕ είπε χοντροκομμένα: "Ψηφίστε ναι και μετά μην ανησυχείτε, τίποτε δε θα γίνει". Ανεξάρτητα από τις φωνές που μας έρχονται από τον βούρκο της γραφειοκρατίας, ένα πράγμα πρέπει να γίνει αντιληπτό. Η ηχηρή απάντηση των εκπαιδευτικών, δεν ήταν το ποσοστό στο ναι. Ήταν η τεράστια συμμετοχή στις συνελεύσεις, όπου για πρώτη φορά, έστω από σπόντα και από θεατρινισμό, ερχόταν μια πρόταση αγώνα ουσίας. Μετά από χρόνια ένα σημαντικό (έστω και εν δυνάμει πλειοψηφικό κομμάτι) από τη βάση των εκπαιδευτικών έβλεπε τη συνέλευση σαν το πεδίο ουσιαστικής αναμέτρησης και όχι μια καρικατούρα άνευ νοήματος. Είναι βλέπετε το ανοργάνωτο και το απρόβλεπτο που χάλασε προς στιγμήν τα σχέδια τους. Αλίμονο όμως, όπως πάντα, δεν αρκούσε αυτό...
  • Δέσμιοι μιας δομής στους εκπαιδευτικούς που συνδυάζει και βουνό και θάλασσα (και γραφειοκρατία  συνδικαλιστικών παρατάξεων και συνελεύσεων βάσης), αλλά με σαφή αποφασιστικό ρόλο στο καθετοποιημένο βουνό της γραφειοκρατίας, οι ώρες κυλούσαν αποκαλυπτικά μετά τη μαζική συμμετοχή της βάσης στις συνελεύσεις  Τα media και το κράτος στους ρυθμούς της σαρωτικής επιβολής των μέτρων, ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ αρνούνται η μία μετά την άλλη να στηρίξουν την απεργία, η ΚΝΕ βγάζει ανακοίνωση που καλεί τους μαθητές να μην αποπροσανατολίζονται και να μην διακόψουν το διάβασμα τους, ενώ συγκαλείται η πιο γελοία απεργία που έχω συναντήσει, με πρόταση μάλιστα ΠΑΜΕ, από την ΑΔΕΔΥ: Απεργία στο Δημόσιο τρεις μέρες πριν από την απεργία που υποτίθεται ότι στήριζε στην εκπαίδευση.. 
  • Εντωμεταξύ στο πεδίο της κοινωνικής αλληλεγγύης, οι μικρές δυνάμεις του ταξικού αγώνα, με ότι μέσα μπορούσαν δήλωναν τη συμπαράσταση τους και σχεδίαζαν τη στήριξη του αγώνα. Όμως που και πως; Αυτό ήταν το ερώτημα σε όποιον εκτός εκπαίδευσης ήθελε καλή-τη-πίστη να βοηθήσει. "Έχουν οργανωθεί απεργιακές φρουρές;", "Σε ποια σχολεία συγκεντρωνόμαστε;", "Τι ώρα και πού;", απλές ερωτήσεις από εκπαιδευτικούς και μη, που ακόμη έψαχναν την απάντηση τους Τετάρτη απόγευμα για μια απεργία που ξεκινούσε Παρασκευή χαράματα. Θα ήταν αφέλεια να πούμε πως οι οργανωμένες πολιτικές δυνάμεις δεν γνώριζαν ήδη το θέατρο της προδοσίας που θα παιζόταν τη Τετάρτη το βράδυ. Πως άλλωστε να εκτιμήσει κανείς πως καμία κίνηση υλοποίησης των αποφάσεων των συνελεύσεων δεν ενεργοποιήθηκε δύο μόλις 24ωρα πριν την απεργία; Όπως και άλλοι πριν από μένα έχουν ήδη παραδεχτεί  είναι γεγονός ότι παρόλες τις "καλές προθέσεις" και τις φλογερές τοποθετήσεις, κανείς δεν πήρε τη πρωτοβουλία να οργανώσει τον κόσμο του αγώνα σε αυτή την τόσο σημαντική μάχη. Και είναι άλλο τόσο αλήθεια ότι ακόμη και οι δυνάμεις της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς δεν κατάφεραν είτε από αφέλεια είτε από αδυναμία πολιτικής οπτικής (όπως ισχυρίζομαι) να συγκροτήσουν τη βάση σε θέση που να μπορεί να αντισταθεί στην αναμενόμενη προδοσία. Καμία περιφρούρηση δεν στάλθηκε να διασφαλίσει το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας των προέδρων, ούτε ποτέ καλέστηκε ένα πραγματικό συντονιστικό γενικών συνελεύσεων που να εκφράζει πραγματικά τους εργαζόμενους εκπαιδευτικούς.
  • Έτσι λοιπόν, όταν οι εκλεγμένοι καρεκλοκένταυροι της ΟΛΜΕ γράψανε στα παλιά τους τα παπούτσια τις αποφάσεις χιλιάδων εκπαιδευτικών απ'όλη τη χώρα και δώσανε ακόμη μια φορά επιτυχημένες εξετάσεις υποταγής στ' αφεντικά τους, πέρα από τα δάκρυα και τις καταγγελίες, δεν βρέθηκε κανείς να σηκώσει το γάντι της ανταρσίας και να μιλήσει για νέες συνελεύσεις που θα ενταφίαζαν τη κομματική γραφειοκρατία δεξιάς κι αριστεράς.  Κάπως έτσι πληρώνουμε -και το πληρώνουμε όλοι σαν τάξη- την ατολμία, τις "συμμαχίες" και τις "φιλίες" κομματιών που αγωνίζονται με το αριστερό ρεύμα του ΣΥΝ και τους Λαφαζανικούς σοσιαλδημοκράτες προδότες των αγώνων. Κάπως έτσι πληρώνουμε την υποτίμηση της εκτίμησης ότι αυτή η αριστερά έχει το μυαλό της στα υπουργεία, στην ενσωμάτωση και την καθυπόταξη, ότι αυτή η αριστερά φορά τα χρώματα της "φίλης" ενώ είναι στη πράξη εχθρός κι αντίπαλος μας. Ακόμη και τώρα, με την απεργία χαμένη και την αίγλη των συνελεύσεων της βάσης στα σκουπίδια, λίγα πράγματα ακούστηκαν για το ξεπέρασμα αυτής της δομής, συνδικαλισμό και αγώνες βάσης, για τον οργανωτικό και πολιτικό διαχωρισμό των πρωτοβάθμιων σωματείων από τις υποταγμένες ομοσπονδίες και συνομοσπονδίες.
  • Τέλος όσο και να εκφράστηκε εντυπωσιακά το "αυθόρμητο" υγιές αντανακλαστικό αγώνα και ταξικής σύγκρουσης χωρίς όρια και όρους, άλλο τόσο συγκρούστηκε και έχασε μπροστά σε μια δομή και μια εξουσία που τα πλοκάμια της έχουν πολλά χρώματα και χέρια. Όσο πιο γρήγορα το συνειδητοποιήσουμε αυτό, σαν τάξη, τόσο πιο γρήγορα θα μπορέσουμε να ξανασηκώσουμε κεφάλι. Αυτή τη φορά, πιο οργανωμένα, πιο  αποφασισμένα, πιο συνειδητά.
avanti_maestro


Σάββατο 24 Νοεμβρίου 2012

Δήλωση του Θανάση Αγαπητού



Προς τους μαθητές μου, τους γονείς τους και τους συναδέλφους μου, τους συντρόφους μου στη δουλειά και τον αγώνα.
Ως δάσκαλος, σκεπτόμενος άνθρωπος, αλλά και ως ενεργός πολίτης που ασχολείται με τα κοινά για πάνω από 30 χρόνια θα ήθελα να σας απευθύνω αυτά τα λίγα λόγια.
Την Παρασκευή 16/11/12 στις 11:45 πμ με το τέλος της εκδήλωσης του σχολείου μου για την επέτειο του Πολυτεχνείου ( 107ο  Δημοτικό Σχολείο – Τμήμα Ένταξης παιδιών με ειδικές ανάγκες), έγινε με κινηματογραφικό τρόπο μπροστά στα μάτια των παιδιών, η απαγωγή – σύλληψή μου και μεταφορά μου στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Θεσσαλονίκης, από 4 άνδρες της ασφάλειας.
Όλα αυτά παραμονή της επετείου της εξέγερσης του Πολυτεχνείου ενάντια στη χούντα, οδηγώντας μας σε συνειρμούς για μια νέα χούντα ενάντια στο λαό σήμερα. Μια περιστολή της ελευθερίας που έρχεται να συμπληρώσει τον οικονομικό και κοινωνικό σφαγιασμό.
Παρέρχομαι την κατηγορία σε βάρος μου, ως παντελώς ανυπόστατη έως γελοία. Η πρωτοφανής απόπειρα να γίνει η δίκη κεκλεισμένων των θυρών, εντάσσεται σε ένα γενικότερο πλαίσιο τρομοκράτησης κάθε αγωνιζόμενου ανθρώπου, κάθε αντιστεκόμενης φωνής για ζωή και αξιοπρέπεια. Όλα αυτά, αποτελούν κατάλυση στοιχειωδών δημοκρατικών δικαιωμάτων που ο παγκόσμιος πολιτισμός κατέκτησε με αίμα.
Δεν διώκομαι για καμία παράνομη πράξη. Ούτε με το μέτρο και το νόμο του καθεστώτος μόνιμης “έκτακτης ανάγκης”,  που θέλουν να επιβάλουν.  Ούτε να το ισχυριστούν δεν μπορούν. Διώκομαι, στοχευμένα και προκατασκευασμένα, για την στάση μου, τις ιδέες μου, την δημόσια κοινωνική και πολιτική δραστηριότητα μου, που είναι ταγμένη στα συμφέροντα της κοινωνικής πλειονότητας. Ανήμερα την 28η Οκτώβρη φέτος,  με είχαν συλλάβει και πάλι. Ήμουν  στο δρόμο, έξω από οποιοδήποτε χώρο διαδήλωσης. Αφού με φώναξαν με το όνομα μου, στη συνέχεια μου είπαν να τους ακολουθήσω για εξακρίβωση στοιχείων!  Ας κάνουν τουλάχιστον μια προσπάθεια να μην προκαλούν ειρωνικά γέλια…
Ποινικοποιείται σήμερα το δικαίωμα στη διαμαρτυρία, απέναντι στις πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του ΔΝΤ και της κυβέρνησης, για να μην περάσουν τα βάρβαρα μέτρα του μνημονίου. Τα μέτρα που διαλύουν οικογένειες, σχολεία και νοσοκομεία. Που γεννούν εκατομμύρια ανέργους, νέους ξενιτεμένους και φτωχαίνουν το λαό.

Τρίτη 12 Ιουνίου 2012

8 χρόνια και 5 μήνες φυλακή σε φοιτητές για το πανό ¨Δωρεάν παιδεία¨



Άλλη μια ψηφίδα στο παζλ αυταρχισμού από τη μεριά της τυφλής από ταξικό μίσος αστικής δικαιοσύνης ήρθε να προστεθεί στο παζλ του σύγχρονου Κοινοβουλευτικού Ολοκληρωτισμού στην Τουρκία. Εξωφρενικές ποινές σε αγωνιστές φοιτητές που το έγκλημα τους είναι ότι διεκδικούν «Δωρεάν Παιδεία». Εκκαθάριση της δικαστικής έδρας από τους δικαστικούς που αντιτίθενται στις υποδείξεις πολιτικής εξόντωσης που υποδεικνύει το πολιτικό και δικαστικό κατεστημένο, μουσουλμανικό και κεμαλικό. Είναι η πραγματική ουσία του Τουρκικού κράτους, που με την ακραία καταστολή του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος επιχειρεί να ανοίξει το δρόμο του νέου γύρου καπιταλιστικής κερδοφορίας. Αυτή είναι η Τουρκία του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού, που κυβερνά το Πολιτικό Ισλάμ του ΑΚΡ με ηγέτη τον Ερντογάν, και προβάλλεται ως χώρα πρότυπο στους λαούς της περιοχής από ΗΠΑ και Ε.Ε.

Το 10ο Κακουργιοδικείο Κωνσταντινούπολης επέβαλε ποινή 8 ετών και 5 μηνών στους φοιτητές Μπερνά Γιλμάζ και Φερχάτ Τουζέρ οι οποίοι στις 14-3-2010 και κατά την διάρκεια ομιλίας του Ερντογάν σε συνέδριο Ρωμά, είχαν ανοίξει που έγραφε ¨Θέλουμε και θα πάρουμε δωρεάν παιδεία¨.Ο τρίτος φοιτητής, ο Ουτκού Αγιάρ αθωώθηκε για την κατηγορία ¨μέλους παράνομης οργάνωσης¨ και τιμωρήθηκε με ποινή 2 χρόνια και 2 μήνες φυλάκιση για ¨συνέργεια σε παράνομη οργάνωση¨.

Οι αγωνιστές φοιτητές παρέμειναν για 19 μήνες κρατούμενοι, ενώ στην εκδίκαση της υπόθεσης στο 10ο Κακουργιοδικείο Κωνσταντινούπολης στο δικαστικό μέγαρο στην περιοχή Τσαλαγιάν, οι κατηγορούμενοι Μπερνά Γιλμάζ, Φερχάτ Τουζέρ και Ουτκού Αγιάρ δεν μετείχαν.

Η δικηγόρος Ταϊλάν Τανάι ανέφερε: ¨Από την αρχή αυτής της δικαστικής διαδικασίας το δικαίωμα της δίκαιης δίκης παραβιάστηκε. Ο εισαγγελέας που στην πρόταση του είχε πει να αθωωθούν, μετά από σύντομο διάστημα μετατέθηκε στο Μπουγιούκτσεκμετζέ. Και του αφαιρέθηκαν οι ειδικές αρμοδιότητες¨. Κατά την εκδίκαση υπήρξε λογομαχία ανάμεσα στον δικηγόρο και σε μέλος της σύνθεσης σχετικά με τα δικαστήρια ειδικής δικαιοδοσίας. Η δικηγόρος Ταϊλάν Τανάι ανέφερε πως ¨Ο πρωθυπουργός έχει δηλώσει πως αυτά τα δικαστήρια μετατράπηκαν σε τέρατα. Και πραγματικά έχουν μετατραπεί σε τέρατα¨. Μετά από αυτό το μέλος της σύνθεσης Αϊτεκίν Οζανλί αντέδρασε και είπε ¨Εμείς είμαστε τέρατα; Ο δικηγόρος απάντησε πως Εγώ δεν είπα πως είστε τέρατα. Απλά περιέγραψα μια παρατήρηση του πρωθυπουργού¨.

Για μια ακόμη φορά αποδεικνύεται ότι ο εργαζόμενος λαός σε Ελλάδα και Τουρκία δεν έχει να χωρίσει τίποτε. Ο εχθρός υπάρχει και είναι Κοινός: είναι οι κυβερνήσεις της αντεργατικής λαίλαπας, της ακραίας κρατικής τρομοκρατίας και των πολεμικών τυχοδιωκτισμών, είναι η Ε.Ε. και το ΔΝΤ, είναι οι τράπεζες, οι εργολάβοι και οι βιομήχανοι. Ενάντια σε αυτούς πρέπει να Αγωνιστούμε, Αυτούς πρέπει να Ανατρέψουμε.
Ας γυρίσουμε λοιπόν την πλάτη στον εθνικισμό και τον ρατσισμό, σηκώνοντας τις σημαίες του σύγχρονου Εργατικού Διεθνισμού που απαιτεί η εποχή μας.

ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

Κυριακή 13 Μαΐου 2012

Φάκελος Χρυσή Αυγή - Υπόθεση Δημήτρη Κουσουρή



Η υπόθεση αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα τόσο της δράσης της Χρυσής Αυγής, καθώς και των βαθιά «αντισυστημικών» σχέσεων της με την Ελληνική Αστυνομία. To left.gr, με τη βοήθεια των εφημερίδων της εποχής, επιχειρεί μια αναδρομή.

Τον Ιούνιο του 1998, ο Δημήτρης Κουσουρής, φοιτητής και στέλεχος της αριστεράς, και δύο φίλοι που τον συνόδευαν, δέχθηκε δολοφονική επίθεση έξω από τα δικαστήρια της Ευελπίδων από μια ομάδα ανδρών της Χρυσής Αυγής, με αρχηγό τον Αντώνη Ανδρουτσόπουλο, γνωστό ως «Περίανδρο».

Το περιστατικό και η δίκη

Σε απόσταση αναπνοής από τον άνθρωπο που κατηγορείται για απρόκλητη δολοφονική απόπειρα σε βάρος του, τα βάρβαρα χτυπήματα του οποίου (σύμφωνα με το κατηγορητήριο) αλλά και των ομοϊδεατών του λίγο έλειψε να κόψουν το νήμα της ζωής του, αναπαράστησε χθες στους δικαστές περιγράφοντας τη φρίκη εκείνων των στιγμών ο, τότε φοιτητής, Δημ. Κουσουρής.

Κι όταν ρωτήθηκε από τον εισαγγελέα της έδρας αν έχει την παραμικρή αμφιβολία ότι το πρόσωπο που καταγράφηκε στη μνήμη του να τον χτυπά ανελέητα με ένα ξύλινο ρόπαλο στο κεφάλι, μέρα μεσημέρι κι έξω από τα δικαστήρια της πρώην σχολής Ευέλπιδων, είναι ο κοστουμαρισμένος κοκκινομάλλης του εδώλιου, το θύμα-πολιτικώς ενάγων στην υπόθεση απάντησε κατηγορηματικά:
- «Οχι, δεν έχω καμία αμφιβολία».

Σάββατο 5 Μαΐου 2012

ΜΕ ΜΠΟΥΝΙΕΣ ΚΑΙ ΒΙΑ Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΣΕ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΙΑ

Στο ΤΕΙ Θεσσαλονίκης, φέουδο της ΔΑΠ και άντρο της διαπλοκής και της συνδιαλλαγής των γαλάζιων φοιτητοπατέρων με τις διοικήσεις και τις εταιρείες, εκτυλίχθηκαν σκηνές ακραίας βίας και τρομοκρατίας. Συγκεκριμένα, ΟΝΝΕΔΙΤΕΣ τραμπούκοι με την συνδρομή μπράβων από γνωστά κυκλώματα της νύχτας επιτέθηκαν, αιχμαλώτισαν, έκλεψαν και τραυμάτισαν αγωνιστές φοιτητές, έχοντας καταλάβει το ΤΕΙ, στην προσπάθεια τους να εφαρμοστεί ο νόμος πλαίσιο.

Πρόκειται για μια σαφή απόδειξη του αδίστακτου και αυταρχικού τρόπου που πρόκειται να κυβερνήσει ο Σαμαράς, σύμφωνα με τις εξαγγελίες του στο Ζάππειο.

Παράλληλα, ο «εξ ανατολάς αντίπαλος» του ελληνικού κεφαλαίου, επέλεγε να αντιμετωπίσει με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, τους φοιτητές που διαμαρτύρονταν ενάντια στην εκπαιδευτική πολιτική της κυβέρνησης Ερντογάν.

Το δημοσίευμα της Εφημερίδας Χουριέτ (4-5-2012) που παρουσιάζουμε, οι φωτογραφίες και το βίντεο που το συνοδεύουν είναι αποκαλυπτικά του κρατικού αυταρχισμού που εξαπολύει το τουρκικό κατεστημένο εναντίον του κόσμου της εργασίας και της νεολαίας. 


Φοιτήτριες χαστουκίστηκαν και τις έσυραν από τα μαλλιά


Όταν φοιτητές στην Σαμψούντα θέλησαν να διαδηλώσουν ενάντια στον υπουργό Αθλητισμού και Νεότητας Σουάτ Κιλίτς δέχτηκαν επέμβαση πρώτα από τους σεκιούριτι και μετά από τους αστυνομικούς.


Ένταση υπήρξε στην διάρκεια της επέμβασης. Οι φοιτητές που μετείχαν δέχτηκαν χαστούκια και γροθιές. Φοιτήτριες σύρθηκαν από τα μαλλιά κατά την σύλληψη. Συνολικά 20 άτομα συνελήφθησαν.

Το βίντεο είναι στην διεύθυνση


Μάλλον δικαιώνεται το σύνθημα:

«Σε Ελλάδα και Τουρκία, ο Εχθρός είναι στις Τράπεζες και στα Υπουργεία»


ΔΙΚΤΥΟ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ

ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

Παρασκευή 4 Μαΐου 2012

Για τη πρακτική άσκηση


Κείμενο που μοιράστηκε κατά την παρέμβαση της συνέλευσης της
 Κλαδικής Εκπαίδευσης Ροσινάντε στην Α.Σ.Ο.Ε.Ε για το θέμα των φοιτητικών πρακτικών. 


Στα πλαίσια της εκπαίδευσης δια μέσου της πράξης, είναι αρκετά διαδεδομένη στο ελληνικό πανεπιστήμιο μια συνεργασία με επιχειρήσεις, οι οποίες απασχολούν φοιτητές προκειμένου να αποκτήσουν μια επαφή με το γνωστικό τους αντικείμενο, δίνοντάς τους ένα μισθό που καλύπτει τις ανάγκες του εργαζόμενου φοιτητή. Ακούγεται πολύ καλό για να είναι αληθινό; Όντως, δεν είναι. Ειδικά σε περιόδους καπιταλιστικής κρίσης σαν και αυτή που διανύουμε, η εργοδοσία δεν κάνει χάρες σε κανέναν. Έτσι λοιπόν, για να γίνει το πακέτο πιο ελκυστικό στους εργοδότες, μεγάλο μέρος του κόστους εργασίας των ασκούμενων φοιτητών αναλαμβάνεται απ’ το αντίστοιχο ανώτατο ή τεχνολογικό ίδρυμα ή από άλλο κρατικό οργανισμό (βλ. ΟΑΕΔ). Κατόπιν, ο φοιτητής γίνεται κανονικός εργαζόμενος που βγάζει κανονική δουλειά για την επιχείρηση, αλλά αμείβεται με χαμηλότερο ημερομίσθιο από τους υπόλοιπους, με την κάλυψη του νόμου.

Στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών αυτή η αρχή διευκόλυνσης των εργοδοτών αναβαθμίζεται σε σημείο εξαθλίωσης για τους απασχολούμενους φοιτητές. Με χρήση του προγράμματος ΕΣΠΑ του υπουργείου Παιδείας, το πανεπιστήμιο απαλλάσσει εξ ολοκλήρου τις επιχειρήσεις από την υποχρέωση καταβολής μισθού, παρέχοντάς τους, έτσι, δωρεάν εξειδικευμένο εργατικό δυναμικό.
Οι φοιτητές, δε, υποχρεώνονται να εργάζονται χωρίς ένσημα και χωρίς κανένα πλαίσιο που να εγγυάται κατώτατη αμοιβή ή κάποιο άλλο από τα συνήθη εργασιακά δικαιώματα. Ως αποτέλεσμα, στο Τμήμα Διοικητικής Επιστήμης και Τεχνολογίας οι φοιτητές για εργασία τεσσάρων 8ωρων την εβδομάδα αμείβονται με 120 ευρώ το μήνα, δηλαδή με λιγότερο από ένα ευρώ την ώρα!


Δευτέρα 23 Απριλίου 2012

Ιδεολογία τσέπης


 

του Αντώνη Αντωνάκου*


Έφτασε τελικά ο καιρός όπου η μικροαστική τάξη μορφοποιήθηκε πλήρως. Οι κάθε λογής εξουσίες ευθυγράμμισαν τη ρητορεία τους με το μικροσυμφέρον του μικροαστού. Η ψευδαίσθηση που καλλιεργήθηκε μεταπολεμικά σʼ ένα μεγάλο κομμάτι της αγροτικής-κατά κύριο λόγο-αλλά και της εργατικής τάξης λειτούργησε ψυχολογικά ώστε να μορφοποιηθεί πλήρως και να αποκτήσει αναγνωρίσιμα χαρακτηριστικά η μικροαστική τάξη που, στην υπόλοιπη Ευρώπη είχε προκύψει από τη βιομηχανική επανάσταση και είχε προλάβει να παίξει το ρόλο της στις συνθήκες δημιουργίας του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου. 

Ο Έλληνας μικροαστός είναι αστός σε σμίκρυνση. Έπαιρνε μάτι πάντα τις συνήθειες του αστού αντιγράφοντας με αρχοντοχωριάτη γελοιότητα τον πολιτισμό που ο αστός κληρονόμησε από το φεουδάρχη. Ο μικροαστός δε δημιούργησε ποτέ κανενός είδους πολιτισμό. Τρέφεται παρασιτικά με τα πολιτιστικά αποφάγια του αστού. Ζούσε και ζει πάντα στο πολιτιστικό περιθώριο, μηρυκάζει χωρίς ποτέ να καταλαβαίνει τις ιδέες του αστού. Χορεύει αρκουδίσια τους χορούς του αστού και τραγουδάει φάλτσα τα τραγούδια του. Δέχεται κάθε φωτισμένη δεσποτεία που κολακεύει το εγώ του και λαϊκίζει υπέρ των συμφερόντων του. Προορισμός του μικροαστού είναι να εκχυδαΐσει και να καταστρέψει ότι δημιούργησε το ελεύθερο ανθρώπινο πνεύμα. 

Η Ελλάδα όμως δεν είχε ποτέ-κυρίως ειπείν-αστική τάξη αλλά μια δράκα κομπραδόρων μεσοαστών που λεηλατούν τον πλούτο που παράγει η εργατική τάξη, προσπαθώντας βάρβαρα να περάσουν στην αστική τάξη μέσα από την πιο χυδαία και ευτελή απάτη, νοθεύοντας τα πάντα, από τρόφιμα μέχρι ιδέες. Καίγοντας, καταστρέφοντας, μολύνοντας, κρατώντας στο λεξιλόγιό τους μονάχα το κέρδος, τις αγορές και την απόδοση.

Τρίτη 10 Απριλίου 2012

Να «κουρέψουμε» το κεφάλι αυτών που κουρεύουν την τρίτοβάθμια εκπαίδευση!



Πριν από λίγες μέρες το κούρεμα των αποθεματικών των δημόσιων πανεπιστήμιων και ΤΕΙ έσκασε σαν βόμβα. Η κυβέρνηση δύο μόνο ημέρες πριν την λήξη των διαπραγματεύσεων για το κούρεμα, είχε «επενδύσει» τα αποθεματικά των ιδρυμάτων σε ομόλογα. Γιατί όμως υπουργείο Οικονομικών και Παιδείας έκαναν κάτι που σε πρώτη ανάγνωση δεν συμφέρει ούτε τα στενά οικονομικά συμφέροντα του Κράτους; Γιατί να επενδύσουν σε κάτι που ήξεραν ότι την επόμενη ημέρα θα έχανε το μισό της αξίας του;

Η ενέργεια αυτή αποκαλύπτει και στους πλέον δύσπιστους πως στόχος της πρόσφατης αναδιάρθρωσης στα πανεπιστήμια δεν ήταν ούτε τα «φαινόμενα ανομίας» ούτε η κακοδιαχείριση των ιδρυμάτων αλλά η διάλυση. Ο κοινός παρανομαστής που συνδέει την ενοποίηση των ταμείων, το κούρεμα των αποθεματικών τους (μέσω του PSI αλλά και παλαιότερα μέσω της επένδυσης σε δομημένα ομόλογα) και το σημερινό κούρεμα των αποθεματικών στα πανεπιστήμια είναι ο καθολικός έλεγχος πάνω σε όλες τις κοινωνικές υποδομές. Η ανάκτηση από το Κράτος του συνολικού διοικητικού και οικονομικού ελέγχου των κοινωνικών υποδομών φαντάζει σήμερα η απαραίτητη προϋπόθεση για την παράδοσή τους στο φυσικό του σύμμαχο, το κεφάλαιο.

Η σύνδεση της χρηματοδότησης με την εφαρμογή του νέου νόμου, ο ωμός εκβιασμός της κυβέρνησης απέναντι στα ιδρύματα, δεν είναι τίποτε άλλο από την εφαρμογή του σχεδίου για το «άνοιγμα» στην αγορά. Όταν τα πανεπιστήμια αντιστάθηκαν, η κυβέρνηση από εκβιαστής μετατράπηκε σε κοινό απατεώνα. Το χάρισμα εκατομμυρίων ευρώ από τον πλούτο της εργατικής τάξης στο διεθνές τραπεζικό κεφάλαιο είναι αποκαλυπτικό.

Ο στόχος τους για τη διάλυση κάθε ελεύθερου, δημόσιου και κοινωνικού θεσμού έχει γίνει σαφής. Απέναντι σε αυτή τη στρατηγική η αντίσταση είναι μονόδρομος.

Θα μας βρουν μπροστά τους.


Ανακοίνωση της Κλαδικής Εκπαίδευσης της ΑΠ Ροσινάντε για το κούρεμα των αποθεματικών

Δευτέρα 2 Απριλίου 2012

Κάλεσμα ενάντια στη ποινικοποιήση των εργατικών αγώνων


Κείμενο που μας στάλθηκε μέσω mail

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΕΠΕΙΓΟΝ ΑΝΟΙΚΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ
ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΜΙΣΘΩΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ (ΣΜΕΘ)
ΓΙΑ ΜΑΖΙΚΗ ΕΝΩΤΙΚΗ ΚΑΙ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΕΝΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ
ΣΤΗΝ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ
 ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΩΝ

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 30/3/12

Το Σωματείο μας διεξάγει, από τα μέσα του Σεπτέμβρη 2011, έναν αγώνα ενάντια στην εργοδοσία των φροντιστηρίων Μπαχαράκη, για την άμεση επαναπρόσληψη του συνάδελφου φυσικού Γ. Παπαγιάννη και για την άμεση καταβολή των διαφορών των δεδουλευμένων του. Από τα τέλη του Φεβρουαρίου 2012 , η εργοδοσία του Μπαχαράκη έχει μεθοδεύσει ένα όργιο παρενοχλήσεων, ενοχλήσεων και διώξεων, δικαστικών και αστυνομικών, των μελών της Διοίκησης του Σωματείου, των απλών μελών αλλά και κατά του ίδιου του Σωματείου, ακόμα και κατά του οποιουδήποτε αλληλέγγυου προς τον αγώνα μας. Αποκορύφωμα αυτής της μεθόδευσης είναι η αναίτια και αδικαιολόγητη προσαγωγή 15 αγωνιστών, αλλά και η σύλληψη του Αντιπροέδρου του Σωματείου μας, με καθόλα αστήριχτες και ψευδείς κατηγορίες. Πιο συγκεκριμένα:

1. Από τα τέλη Φλεβάρη, μας καλούσαν τηλεφωνικά από 5 αστυνομικά τμήματα της Θεσσαλονίκης, να παρουσιαστούμε για να «απολογηθούμε» για τις κινητοποιήσεις μας, μιας και η εργοδοσία κατέθεσε στην εισαγγελία «τα παράπονά της», δηλαδή τα ψέματά της.

2. Από τις αρχές Μαρτίου η παρουσία της αστυνομίας στις καθόλα δίκαιες και καθόλα νόμιμες παραστάσεις διαμαρτυρίας του Σωματείου μας, ήταν πλέον πολύ πιο μαζική και με διάφορους τρόπους πολύ πιο πιεστική. Χαρακτηριστικά, στην παράσταση διαμαρτυρίας στο παράρτημα του φροντιστηρίου Μπαχαράκη στον Εύοσμο, την Τετάρτη 7 Μαρτίου, οι αστυνομικές δυνάμεις απαιτούσαν να τους δώσουμε τα στοιχεία μας, «για να τα δώσουν σε όποιον ήθελε να τα χρησιμοποιήσει», στοιχεία που φυσικά δεν δώσαμε, προστατεύοντας τα στοιχειώδη συνδικαλιστικά και δημοκρατικά δικαιώματά μας.

3. Την Παρασκευή 16 Μαρτίου, η εργοδοσία, με τον νομικό εκπρόσωπό της Β. Τρεμόπουλο, καταθέτει ασφαλιστικά μέτρα κατά του Σωματείου, του προέδρου και του απολυμένου συνάδελφου και με τα ίδια ψέματα, απαιτεί την απαγόρευση της όποιας δράσης του Σωματείου, σε μια απόσταση 300m από τα φροντιστήρια Μπαχαράκη, την απόλυτη απαγόρευση της δημοσίευσης από το Σωματείο, οπουδήποτε και με οποιαδήποτε μορφή (προκηρύξεις, αφίσες, διαδίκτυο κλπ), του οτιδήποτε αφορά αυτή την εργατική διαφορά.

Παρασκευή 30 Μαρτίου 2012

Μ’ένα χρυσαυγίτη σμπάρο, δυο αναρχοαριστερά τρυγόνια

Αναδημοσίευση από τον Παραλληλογράφο:


Αντιγράφω την είδηση της σημερινής επίθεσης φασιστών ενάντια σε φοιτητικές σχολές, όπως καταγράφηκε στο alterthess:

"Σύμφωνα με πληροφορίες πριν λίγη ώρα μια ομάδα κρανοφόρων της Χρυσής Αυγής και της ακροδεξιάς οργάνωσης Δράσις-ΚΕΣ, επιτέθηκε σε φοιτητές στη Σχολή Θετικών Επιστημων στην Πανεπιστημιούπολη Ζωγράφου. Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες 40 κρανοφόροι με ρόπαλα και τσεκούρια εισέβαλαν στην Μαθηματική σχολή και επιτέθηκαν σε μέλη των ΕΑΑΚ, της ΑΡΕΝ και αναρχικούς φοιτητές. Πολλοί από τους επιτιθέμενους φασιστές ήταν συμφωνα με τις μαρτυρίες μεγάλης ηλικίας -35 ετών- και αρκετά έμπειροι σύμφωνα με τον τρόπο δράσης τους.

Στην συνέχεια οι τραμπούκοι εισέβαλαν στην αίθουσα όπου πραγματοποιούνταν συνέλευση του φοιτητικού συλλόγου του Φυσικού και κυνήγησαν τους φοιτητές, διαλύοντας στην πράξη τη συνέλευση. Οι φοιτητές κατάφεραν να διαφύγουν από την πίσω πόρτα της αίθουσας ενώ οι Χρυσαυγίτες απομακρύνθηκαν στη συνέχεια από το πανεπιστήμιο. Τα ακροδεξιά στοιχεία προκάλεσαν υλικές καταστροφές στα τμήματα του Μαθηματικού και Φυσικού. Κάποιοι φοιτητές κατάφεραν να προβάλουν αντίσταση και συγκρούστηκαν με τους φασίστες.Μετά το τέλος των συγκρούσεων ακολούθησε αντιφασιστική πορεία στις γύρω απο το πανεπιστήμιο γειτονιές.

Ομάδα φασιστών όμως λίγη ώρα αργότερα επιτέθηκε σε φοιτητές και στην φιλοσοφική σχολή. Με ανακοίνωση της η Χρυσή Αυγή δηλώνει ότι δεν έχουν μέλη της καμία σχέση με τα γεγονότα. Οι μαρτυρίες -και η άμεση αντίδραση της φασιστικής οργάνωσης- δεν συνηγορούν απλώς σε εμπλοκή μελλόν της, αλλά σε οργανωμένο σχέδιο της ΧΑ, να επιτεθεί σε πανεπιστημιακό χώρο.

Προκλητική η κάλυψη από τα ΜΜΕ

Προκλητική με ελάχιστες εξαιρέσεις είναι η κάλυψη του γεγονότος από τα ΜΜΕ. Στην πλειοψηφία τους κάνουν λόγο για αντιεξουσιαστές ή κρανοφόρους που επιτέθηκαν σε απλούς φοιτητές, αναπαράγοντας την γνωστή ιδεοληψία για πανεπιστήμια-εστίες εγκληματιών. Μάλιστα πολλοί δημοσιογράφοι δεν διστάζουν να αναφέρουν ότι είχε προηγηθεί αναίτια επίθεση αναρχικών σε τραπεζάκια φοιτητικής νεολαίας.

Πέμπτη 29 Μαρτίου 2012

Άνεργος, μετανάστης, αυτοκτόνησε…

Συνάδελφοι ,

Σήμερα 27-3-2012 μάθαμε ότι ο πατέρας μαθήτριάς μας , παιδιού με εξαίρετο ήθος και πολύ καλή επίδοση , αυτοκτόνησε σε ηλικία , αν έχω πληροφορηθεί σωστά , 37 χρονών. Ο γονιός ήταν 2 χρόνια άνεργος , μετανάστης και φαίνεται πως δεν άντεξε στην πίεση των συνεπειών της ατομικής και κοινωνικής του απαξίωσης.

Συνέβη στο 1ο Γυμνάσιο Μενεμένης και αποτελεί το μέχρι στιγμής αποκορύφωμα μιας σειράς τραγικών αδιεξόδων που βιώνουν οι οικογένειες των μαθητών μας αλλά και οι δικές μας. Έχουμε πληροφορηθεί για οικογένειες που επιβιώνουν οριακά , για άλλες μεταναστών που έχουν επιστρέψει στη χώρα τους και ζούμε καθημερινά , την ώρα της διδασκαλίας και γενικότερα , τις συνέπειες μιας βαθιάς και γενικευμένης κρίσης. Στα μάτια και στη συμπεριφορά των μαθητών μου διαβάζω: Δάσκαλε γιατί μου ζητάς να μάθω γράμματα , όταν μας πνίγουν υπέρτερες ανάγκες; Και τι θα με ωφελήσουν τα πτυχία σ’ έναν κόσμο που κι αν υπάρξει θέση εργασίας για μένα θα ισοδυναμεί με εξευτελισμό , γιατί θα απαιτεί όλο μου το χρόνο και την πλήρη μου υποταγή. Πού βαδίζουμε;

Αν γράφω αυτό το κείμενο είναι , πέραν της απλής ενημέρωσης , να αποφασίσουμε όλοι μας τι θα κάνουμε. Μας επιτρέπεται να συνεχίσουμε να ανεχόμαστε με όποιο τρόπο αυτό το σύστημα; Τι ελπίζουμε να συμβεί και το συντηρούμε; Αυτή η κοινωνία που ζούμε μέσα της δεν είναι ανθρώπινη. Και αυτό δεν αφορά μόνο στη χώρα μας. Αυτοί που διαθέτουν τη δύναμη και την εξουσία θα κοιτάξουν να σωθούν όπως – όπως. Στην κρίση που γενικεύεται εμείς και τα παιδιά μας δεν έχουμε μέλλον. Όπως το διαβάζετε: Δεν έχουμε μέλλον. Γκρεμίστε αυτό το σύστημα.

Για να στηρίξουμε την αξιοπρέπειά μας και την ελπίδα μας πρέπει εμείς να αναλάβουμε αυτή την ευθύνη: Να χτίσουμε ένα άλλο κόσμο. Δύσκολο αλλά εφικτό. Βίαιο αλλά αναγκαίο.Δεν έχουμε να χάσουμε τίποτα.

Από καθηγητή της Θεσ/νίκης προς της τοπική ΕΛΜΕ

Τρίτη 27 Μαρτίου 2012

Επίθεση από τραμπούκους του εργοδότη Μπαχαράκη


Επίθεση από τραμπούκους-υπαλλήλους, του εργοδότη Μπαχαράκη, δέχθηκαν χτες το βράδυ (26/3) μέλη της επιτροπής αλληλέγγυης που αφισοκολούσαν υπέρ του απολυμένου καθηγητή Γ. Παπαγιάννη. Οι υπαλλήλοι έβρισαν, απείλησαν, πέταξαν τον κουβά και έσκισαν αφίσες.

Η επίθεση αυτή έρχεται αμέσως μετά τα πρωτοφανή ασφαλιστικά μέτρα που κέρδισε η εργοδοσία του Μπαχαράκη (δώρο από τη χούντα Παπαδήμου) με τα οποία καλείται το Σωματείο Μισθωτών Εκπαιδευτικών Θεσ/νίκης να μην πραγματοποιεί διαμαρτυρίες σε απόσταση 300 μέτρων (!) από τα 4 παραρτήματα του φροντιστηρίου.

Ταυτόχρονα, έχουν γίνει μηνύσεις στον απολυμένο, στον πρόεδρο και αντιπρόεδρο του σωματείου με την απίστευτη κατηγορία της "ηθικής αυτουργίας" στην παραβίαση των ασφαλιστικών μέτρων!

Αυτή είναι η εικόνα από το μέλλον. Οι εργατικές κινητοποιήσεις θα βγαίνουν παράνομες από τα δικαστήρια με συνοπτικές διαδικασίες, οι εργαζόμενοι και οι αλληλέγγυοι θα κυνηγιούνται από την αστυνομία και θα δέχονται επιθέσεις θρασύδειλων τραμπούκων.

ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΟΥ ΜΠΑΧΑΡΑΚΗ

ΤΡΙΤΗ 27-3 20:30 ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ με ΜΠΟΤΣΑΡΗ

ΤΕΤΑΡΤΗ 28-3 19:00 Μ.ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ 66, ΕΥΟΣΜΟΣ

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΝ ΑΠΟΛΥΜΕΝΟ ΓΙΩΡΓΟ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗ


Δευτέρα 26 Μαρτίου 2012

Ψήφισμα για τους τρεις διωκόμενους φοιτητές στο τμήμα Χημείας


 

Ψήφισμα αλληλεγγύης, αξιοποιήσιμο 
σε σωματεία, συλλόγους, κινήσεις, συλλογικότητες


Η πολιτική συγκυρία χαρακτηρίζεται απ’ το σάρωμα των κατακτήσεων του εργατικού και ευρύτερα λαϊκού κινήματος, φτωχοποίηση μεγάλων κομματιών της κοινωνίας, κατάργηση κάθε συλλογικής κατοχύρωσης. Η διέξοδος απ’ την κρίση με όρους επιβίωσης των ρυθμών συσσώρευσης κέρδους, σκληρά προσδεμένη στην ΕΕ και στο ΔΝΤ, απαιτούσε τη συστράτευση ΠΑΣΟΚ- ΝΔ- ΛΑΟΣ για την χυδαία επιβολή της αναδιάρθρωσης των σχέσεων εργασίας, της αποπεράτωσης βαριών χτυπημάτων στον κοινωνικό ιστό. Η αντίσταση αγωνιζόμενων κομματιών της εργασίας, οι πολυήμερες καταλήψεις μαθητών και φοιτητών, οι μεγαλειώδεις πανεργατικές απεργίες, πολεμήθηκαν σκληρά και αμείλικτα με σωρεία λάσπης, ιδεολογικής τρομοκρατίας, σκληρής καταστολής και ξυλοδαρμών, ποινικών διώξεων. Η συντεταγμένη μεθόδευση εφαρμογής της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης και επιβολής του νόμου Διαμαντοπούλου, πήρε μια πρώτη απάντηση απ το μπλοκάρισμα διεξαγωγής των εκλογών νέων διοικητικών οργάνων στο ΑΠΘ από τους φοιτητικούς συλλόγους, το σύλλογο των καθηγητών και τους διοικητικούς υπαλλήλους του ΑΠΘ, για να έρθουμε αντιμέτωποι με αυτεπάγγελτες μηνύσεις απ την εισαγγελία Θεσσαλονίκης (σε αγαστή σύμπνοια με υπουργείο και εφορευτική επιτροπή, Α. Μάνθο) σε βάρος ενός φοιτητή, του Προέδρου του ΕΣΔΕΠ καθώς και του προέδρου των διοικητικών υπαλλήλων. Αυτό το πνεύμα διέπει την απόπειρα «ποινικοποίησης» της δράσης και δίωξης του Συλλόγου Φοιτητών Χημείας, κατ’ ουσία, απ’ τον πρόεδρο του τμήματος Α. Γιαννακουδάκη, με την αυτεπάγγελτη μήνυση σε βάρος 3 συμφοιτητών μας (βασισμένη στην ονομαστική κατάθεση του Α. Γιαννακουδάκη).

Πέμπτη 22 Μαρτίου 2012

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΩΝ


 

ΝΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΗ  ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΤΟΥ ΜΠΑΧΑΡΑΚΗ

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ- ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΩΝ ΕΡΓΟΔΟΤΏΝ

Στις 16 Μάρτη 2012,  η εργοδοσία των φροντιστηρίων Μπαχαράκη κατέθεσε ασφαλιστικά μέτρα εναντίον του Σωματείου Μισθωτών Εκπαιδευτικών Θεσσαλονίκης, εναντίον του προέδρου του Σωματείου και εναντίον του απολυμένου συνάδελφου Γιώργου Παπαγιάννη, που εδώ και 6 μήνες αγωνίζονται για την επαναπρόσληψη του συνάδελφου. Στις 20 Μάρτη εκδικάστηκαν τα προσωρινά  μέτρα και σήμερα 21 Μάρτη εκδόθηκε μια σκανδαλώδης  προσωρινή διαταγή. Με την απόφαση αυτή  «ΔΙΑΤΑΣΣΕΤΑΙ προσωρινά στο Σωματείο (ΣΜΕΘ), στον πρόεδρο του Σωματείου  αλλά και στον  απολυμένο να απέχουν από κάθε παράσταση διαμαρτυρίας, σε απόσταση μικρότερη των 300 μέτρων,  που παρακωλύει την επαγγελματική δραστηριότητα του φροντιστηρίου, αναφορικά με την εκπαιδευτική λειτουργία». Στις 10/4/2012 θα εκδικαστούν τα ασφαλιστικά μέτρα.
Η απόφαση αυτή είναι σκανδαλώδης,  για τα τελευταία 40 χρόνια, γιατί ουσιαστικά απαγορεύει σε ένα Σωματείο να διεκδικεί αγωνιστικά, δηλαδή του απαγορεύει να υπάρχει.

Η απόφαση αυτή δεν είναι κεραυνός εν αιθρία, η απόφαση αυτή είναι προάγγελος την νέας εποχής, της Χούντας των Μνημονίων, της Τρόικα και της συγκυβέρνησης, της δικτατορίας των δανειστών – τοκογλύφων, των τραπεζιτών και των εργοδοτών. Μοναδικό και απόλυτο κριτήριο για την οικονομία και την κοινωνία θα είναι η διαφύλαξη της εύρυθμης λειτουργίας και της κερδοφορίας των επιχειρήσεων, η ανταγωνιστικότητά τους και η αποπληρωμή των τοκογλύφων. Όλα τα άλλα, εργατικά, κοινωνικά, πολιτικά, συνδικαλιστικά ή δημοκρατικά δικαιώματα, ακόμη και οι ατομικές ελευθερίες έχουν μπει ήδη στο στόχαστρο και στη κλίνη του Προκρούστη. Τώρα ενοχοποιούνται, ποινικοποιούνται και απαγορεύονται προσωρινά, σε λίγο θα απαγορευτούν και ολοκληρωτικά. 


Δευτέρα 19 Μαρτίου 2012

Το ιδεολόγημα της αξιοκρατίας και η αναπαραγωγή των ελίτ

 

Την περασμένη Δευτέρα, (12/3), εμφανίστηκε στους Times της Ν. Υόρκης ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο υπό τον τίτλο «Η αναπαραγωγή των προνομίων», το οποίο αποδεικνύει με εντυπωσιακά στοιχεία αυτό που όλοι υποπτευόμασταν, πώς δηλαδή η ανώτερη εκπαίδευση στις ΗΠΑ περιορίζεται ολοένα και περισσότερο στα πλέον προνομιούχα κοινωνικά στρώματα, τα οποία και αναπαράγει.

«Αντί να ωθεί, όπως το ελατήριο, την κοινωνική κινητικότητα, όπως συνέβαινε τις πρώτες δεκαετίες μετά τον Β! παγκόσμιο πόλεμο, η πανεπιστημιακή μόρφωση σήμερα ενισχύει την ταξική διαστρωμάτωση, με την συντριπτική πλειοψηφία των αμερικανών 25 έως 29 ετών που κατέχουν πανεπιστημιακό δίπλωμα να προέρχονται από οικογένειες με εισόδημα πάνω από το διάμεσο».

Συγκεκριμένα, το 74% των αμερικανών που φοιτούν στα λεγόμενα «ανταγωνιστικά» πανεπιστήμια, όπως το Harvard, Emory, Stanford κλπ, προέρχονται από οικογένειες που κατατάσσονται στο ανώτατο εισοδηματικό κλιμάκιο, ενώ μόνο το 3% εξ αυτών προέρχεται από οικογένειες που βρίσκονται στα χαμηλότερα επίπεδα της εισοδηματικής κλίμακας.

Σάββατο 17 Μαρτίου 2012

Κρίση, Αναδιάρθρω​ση & Ταξική Πάλη στα Πανεπιστήμ​ια


Aυτό που εμφανίζεται ως κρίση του εκπαιδευτικού συστήματος, κρίση που από ένα σημείο και μετά αρχίζει να τροφοδοτείται και από τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές και τους αγώνες ενάντια σε αυτές, δεν είναι παρά μια μόνο όψη της κρίσης των καπιταλιστικών κοινωνικών σχέσεων συνολικά. Με αυτό εννοούμε την κρίση τόσο των σχέσεων εκμετάλλευσης όσο και των πολιτικών και ιδεολογικών μορφών που τις νομιμοποιούν. 

Προσδιορίζοντας τα χαρακτηριστικά που η κρίση παίρνει στην τριτοβάθμια εκπαίδευση θα λέγαμε ότι είναι διαρκής, μιας και διαρκεί πάνω από τριάντα χρόνια στον ελλαδικό χώρο, ότι συνυφαίνεται τόσο με την αδυναμία (πλήρους) σύνδεσης του πανεπιστημίου με την παραγωγή όσο και με την αδυναμία(πλήρους) ικανοποίησης των κοινωνικών προσδοκιών της εργατικής τάξης. Στο κέντρο της κρίσης βρίσκονται κυρίως οι φοιτητές, οι σπουδαστές και το διδακτικό προσωπικό των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, οι οποίοι σε γενικές γραμμές δεν είναι διατεθειμένοι να λιώσουν στη δουλειά για να πετύχουν αυτό που θέλουν είτε αυτό λέγεται πτυχίο, είτε αυτό λέγεται μισθός.

Πρόλογος της εκδοτικής ομάδας:
Κρίση, Αναδιάρθρωση και Ταξική Πάλη στα Πανεπιστήμια (PDF)
Τζωρτζ Καφφέντζις:
Να γκρεμίσουμε τη σκάλα της κοινωνικής ανόδου:τα πανεπιστήμια σε κρίση
Ρόμπερτ Όβετζ:
Μετατρέποντας την αντίσταση σε εξέγερση: φοιτητικά κινήματα και επιχειρηματικοποίηση των πανεπιστημίων
Ντέηβιντ Χάρβι:
Αλλοτρίωση, τάξεις και περιφράξεις στα πανεπιστήμια του ηνωμένου βασιλείου
> Ολόκληρο το βιβλίο (PDF) 

via: Κόκκινος Τύπος

Σάββατο 10 Μαρτίου 2012

Χημικά, ξύλο και προσαγωγές στη Σύνοδο των Πρυτάνεων




Άγρια επίθεση εξαπέλυσε η αστυνομία το απόγευμα εναντίον φοιτητών που πραγματοποιούσαν πορεία προς τον χώρο διεξαγωγής της 69ης Συνόδου των Πρυτάνεων στα Γιάννενα. Άνδρες των ΜΑΤ έκαναν χρήση χημικών, κυνήγησαν φοιτητές πολλοί από τους οποίους τραυματίστηκαν ενώ έγιναν και δύο προσαγωγές.
Σύμφωνα με μαρτυρίες, φοιτητής χτυπήθηκε κατά τη διάρκεια του κυνηγητού από αυτοκίνητο και τουλάχιστον τρεις φοιτητές και μια εργαζόμενη μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο.

Η 69η Σύνοδος Πρυτάνεων και Προέδρων των Πανεπιστημίων πραγματοποιείται την Παρασκευή και το Σάββατο.

Την Παρασκευή το αντικείμενο της Συνόδου ήταν κυρίως λειτουργικά θέματα των πανεπιστημίων για το κόστος λειτουργίας τους, για θέματα έρευνας και θα γίνει συζήτηση για την κατάργηση της εξαίρεσης από το «νόμο Πεπονή» για τις προσλήψεις (Ν.2190/94).

Η Σύνοδος το Σάββατο θα ασχοληθεί με θέματα που έχουν σχέση με τα προβλήματα και τις δυσλειτουργίες των ΑΕΙ από την εφαρμογή του Ν.4009/2011, τις προσφυγές στο ΣτΕ, καθώς και προτάσεις για την έξοδο των πανεπιστημίων από την κρίση.

Αργά το βράδυ του Σαββάτου, οπότε και ολοκληρώνονται οι εργασίες, θα εκδοθούν τα ψηφίσματα και θα ανακοινωθούν τα αποτελέσματα της Συνόδου. 

Πέμπτη 8 Μαρτίου 2012

Τρομοκρατία Μπαχαράκη



Όπως πολλοί από εσάς γνωρίζετε, ειδικά από Θεσ/νίκη, από την αρχή σχεδόν της σχολικής χρονιάς το Σωματείο Μισθωτών Εκπαιδευτικών Θεσ/νίκης πραγματοποιεί παραστάσεις διαμαρτυρίας έξω από όλα τα παραρτήματα του φροντιστηρίου Μπαχαράκη (Εύοσμος, Παπαναστασίου, Καλαμαριά, Αριστοτέλους) με σκοπό την επαναπρόσληψη του καθηγητή φυσικής Γ. Παπαγιάννη, ο οποίος απολύθηκε γιατί αντιδρά στα σχέδια της εργοδοσίας (αρνήθηκε αδικαιολόγητη μείωση ωρών που του έγινε) και γιατί είναι ιδρυτικό μέλος του σωματείου μας, το οποίο έχει στο ενεργητικό του και άλλες κινητοποιήσεις και νίκες-επαναπροσλήψεις στο χώρο των φροντιστηρίων στη Θεσ/νίκη (π.χ. φροντιστήριο Σύστημα, Πεχλιβανίδη κ.α.). Επίσης είμασταν δυναμικά παρόντες στις ενημερώσεις των γονέων που έγιναν πριν από τα Χριστούγεννα.

Όλο αυτό το διάστημα, η εργοδοσία με απειλές, εξώδικα, εσωτερικά κείμενα που στρέφονταν κατά του απολυμένου και του σωματείου και κυκλοφορούσαν μέσα στο φροντιστήριο για να τα υπογράψουν οι συνάδελφοι, ακόμη και με μπράβους μασκαρεμένους σε καθηγητές, προσπαθούσε να μας κάνει να σταματήσουμε τις κινητοποιήσεις. Έφτασε στο σημείο να βάζει μάλιστα δυνατά μουσική με ηχεία εν ώρα μαθημάτων (!) στο παράρτημα του Ευόσμου για να καλύψει το δίκιο του απολυμένου και του σωματείου και να γελοιοποιήσει τις κινητοποιήσεις μας. Προσπαθεί ακόμη ανεπιτυχώς να στρέψει μαθητές και γονείς εναντίον του σωματείου.

Το τελευταίο "χαρτί" που απέμεινε στην εργοδοσία του Μπαχαράκη (λίγο πριν τις ενημερώσεις γονέων του Πάσχα) είναι να χρησιμοποιήσει την αστυνομία. Ο απολυμένος και μέλη του ΔΣ του σωματείου δέχονται εδώ και μία εβδομάδα τηλεφωνήματα από διάφορα αστυνομικά τμήματα της Θεσ/νίκης και καλούνται να παρουσιαστούν στα Α.Τ.

Φυσικά εμείς δηλώνουμε προς όλους, και προς τους αστυνομικούς, ότι οι κινητοποιήσεις μας είναι απολύτως δίκαιες και νόμιμες και πως αν θέλει ο Μπαχαράκης να λύσει το πρόβλημα που ο ίδιος δημιούργησε, ας πάρει πίσω τον απολυμένο και ας του καταβάλλει τα χρωστούμενα.

Στη χτεσινή παράσταση διαμαρτυρίας του σωματείου έξω από το παράρτημα του Ευόσμου (Μ. Αλεξάνδρου 66) εμφανίστηκαν αστυνομικοί οι οποίοι ζητούσαν επίμονα στα στοιχεία των παρευρισκόμενων για να "γίνουν μηνύσεις" (από ποιον και για ποιο λόγο?) και όταν φυσικά αρνηθήκαμε αποχώρησαν λέγοντας ότι θα γίνουν μηνύσεις σ' όσων τα στοιχεία είναι ήδη διαθέσιμα.

Εργαζόμενοι, άνεργοι, νέοι, αυτός ο αγώνας μας αφορά όλους. Όπως στα Goodys, στον Χατζή, στο Άλτερ, στη Χαλυβουργία και αλλού, κάθε αγώνας για επαναπροσλήψεις, ακύρωση απολύσεων, καταβολή χρωστούμενων κ.λπ. στρέφεται ενάντια στο ίδιο το Μνημόνιο, την Τρόικα και τη Χούντα του Παπαδήμου. Οι αγώνες αυτοί πρέπει να νικήσουν για να μπορούμε να πετύχουμε μεγάλες νίκες και σε κεντρικό επίπεδο. Να είμαστε όλοι στις παραστάσεις διαμαρτυρίας του σωματείου μας, με επόμενη σήμερα 8-3 στις 18:00 στο παράρτημα του Μπαχαράκη στον Εύοσμο (Μ. Αλεξάνδρου 66).



ΑΜΕΣΗ ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΛΗΨΗ ΤΟΥ ΑΠΟΛΥΜΕΝΟΥ

ΑΜΕΣΗ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΧΡΩΣΤΟΥΜΕΝΩΝ ΤΗΣ ΕΡΓΟΔΟΣΙΑΣ

ΕΞΩ Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ - ΝΑ ΣΥΛΛΑΒΟΥΝ ΤΟΝ ΜΠΑΧΑΡΑΚΗ ΑΝ ΘΕΛΟΥΝ

Πηγή: www.smeth.gr

Τρίτη 6 Μαρτίου 2012

Οι φορείς της βίας καλούν σε «δράσεις κατά της βίας στα σχολεία»!


Να αποκαλύψουμε σε κάθε σχολείο τα μασκαρέματα του υπουργείου

Ας σταματήσουν τα μασκαρέματα οι επιτελείς του υπουργείου. Η πολιτική τους και η κοινωνία τους είναι βουτηγμένες στη βία:
Στη βία των απολύσεων και της εξαθλίωσης.
Στη βία της ανεργίας του 50% και της υπόσχεσης για μια ζωή – κόλαση για τη νεολαία.
Στη βία του εξευτελισμού για τον εργαζόμενο λαό και την εργατική τάξη που αναγκάζεται να δεχτεί μισθούς πείνας και καθημερινές ταπεινώσεις.
Στη βία του να μην μπορεί ο εργαζόμενος να σπουδάσει τα παιδιά του και να μην τολμάει να αρρωστήσει.
Στη βία των απαγορεύσεων των απεργιών και των διώξεων των μαθητικών καταλήψεων.
Στη βία των χημικών, του ξύλου και των συλλήψεων για όποιον αντιστέκεται.
Στη βία των εκβιασμών, της αποικιοποίησης χωρών, του εξανδραποδισμού λαών.
Στη βία των πυρηνικών και συμβατικών όπλων για να κομματιαστούν ολόκληρες χώρες.
Στη βία του πλουτισμού των κηφήνων πάνω στο μόχθο αυτών που παράγουν τον πλούτο.
Σε όλο αυτό το θέατρο βίας, οι επιτελείς του υπουργείου δε βρίσκονται στην μπάντα ούτε των θυμάτων ούτε των παρατηρητών. Αλλά των θυτών. Βρίσκονται στη μεριά αυτών που την ασκούν! Και είναι μια βία τόσο άγρια και βαθιά που δημιουργεί το υπόβαθρο για όξυνση και γενίκευση δύσκολων καταστάσεων στα σχολεία. Και αν τους ήρθε η φαεινή ιδέα να καλέσουν σε «δράσεις κατά της βίας στα σχολεία», το κάνουν για δύο λόγους:


1) Για να αποκρύψουν την πολιτική και κοινωνική διάσταση του ζητήματος και να παρουσιάσουν το ζήτημα της «σχολικής βίας» σαν ένα ζήτημα εσωτερικό της «σχολικής κοινότητας». Για να ζητήσουν τα ρέστα από τους μαθητές που «είναι βίαιοι» και από τους εκπαιδευτικούς που «δεν το χειρίζονται σωστά».
2) Μέσω της απολιτικής, της «ατομικοποίησης» και της «ψυχολογικοποίησης» της οργής της νεολαίας, να δημιουργήσουν μηχανισμούς ενσωμάτωσής της. Μηχανισμούς που σε μια επόμενη φάση μπορούν να χρησιμοποιηθούν ενάντια στη συλλογική – αγωνιστική έκφραση της οργής αυτής. Είμαστε περίεργοι: Πόσο, άραγε, μακριά από την υπουργική θεώρηση της «σχολικής βίας» είναι μια ενδεχόμενη αγωνιστική περιφρούρηση μιας μαθητικής κατάληψης;


Οι εκπαιδευτικοί δεν έχουμε κανένα λόγο να κάνουμε τις μαριονέτες στο κουκλοθέατρο του υπουργείου. Το αντίθετο. Οφείλουμε να αποκαλύψουμε την απάτη. Και να κουβεντιάσουμε με τους μαθητές μας, εξωθεσμικά και ειλικρινά, πώς θα οικοδομήσουμε κοινούς αγώνες για να εκφραστεί με υγεία η οργή όλων μας! Για το πώς θα απαντήσουμε αποτελεσματικά στην άγρια βία τους…

Παρασκευή 24 Φεβρουαρίου 2012

Προς τη … γενιά του 120! Είσαστε έτοιμοι;


του Γιώργου Μαργαρίτη

Ένας μικρός αριθμός συναδέλφων, από εκείνους που λίγο καιρό πριν, επικαλούμενοι το άρθρο 120, αυτοπροσδιορίστηκαν ως υπερασπιστές του Συντάγματος, επέλεξαν να το υπερασπίσουν, όχι προτάσσοντας τα στήθη τους στον επερχόμενο κίνδυνο, αλλά απλά καλώντας τον εισαγγελέα και τη 
“δημόσια δύναμη”!

Επειδή αυτά τα πράγματα δεν γίνονταν ως τώρα και επειδή ούτε η μικρή πανεπιστημιακή μας κοινότητα, ούτε οι ίδιοι οι ίδιοι οι υπερασπιστές “του κρατούντος κοινωνικού καθεστώτος”, έχουν εμπειρία τέτοιων κινήσεων, εύλογα αναρρωτιέται κανείς κατά πόσο έχουν συνείδηση των συνεπειών του δρόμου που έχουν επιλέξει.