Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα φασισμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα φασισμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 18 Απριλίου 2013

Οι δράστες στη Μανωλάδα έχουν όνομα και επίθετο


Ποιοί κάλυπταν την «Βαγγελάτος ΑΕ» στην Νέα Μανωλάδα και έφτασαν να πυροβολούν στο ψαχνό μετανάστες;

 Η συγκλονιστική μαρτυρία που έφτασε στην ΚΕΕΡΦΑ και είναι ηχογραφημένη  από τον Λιεντού, εργαζόμενο στην «Βαγγελάτος ΑΕ», την  εταιρία της οποίας οι μπράβοι πυροβόλησαν στο ψαχνό τους απλήρωτους μετανάστες , είναι αποκαλυπτική για την άνεση με την οποία προσλαμβάνει ομάδες εργατών και τις αφήνει απλήρωτες.
Όμως το σκάνδαλο είναι τεράστιο διότι οι ίδιοι οι μπράβοι είχαν σύρει το περασμένο Αύγουστο ένα Αιγύπτιο εργαζόμενο-πάλι απλήρωτο- μέσα στο κεντρικό δρόμο της Μανωλάδας και του έσπασαν το χέρι!
Τι απόγινε άραγε η καταγγελία, της ΚΕΕΡΦΑ ότι τότε σε επίσκεψη έξω από τις εγκαταστάσεις της Βαγγελάτος ΑΕ υπήρξε καταδίωξη από μπράβους σε βάρος γνωστού δημοσιογράφου(Α.Χ) και του συντονιστή της ΚΕΕΡΦΑ Πέτρου Κωνσταντίνου; Γιατί η ΕΛΑΣ δεν μπόρεσε να εξιχνιάσει το όχι και τόσο άλυτο μυστήριο για το οποίο η τοπική κοινωνία είχε εξαγριωθεί για την δυσφήμιση που δέχονταν όλοι ως εγκληματίες και ρατσιστές;
Ποιοι εξασφάλισαν μια τέτοιας έκτασης ασυλία και με τι ανταλλάγματα άραγε; Ποιος είναι ο ρόλος των  τοπικών Αστυνομικών αρχών;
Ο Λιεντού, ένας εργάτης από το Μπαγκλαντές που βρέθηκε μαζί με άλλους διακόσιους απλήρωτους συναδέλφους του στις εγκαταστάσεις της Βαγγελάτος ΑΕ. Είχαν ειδοποιηθεί από το αφεντικό ότι θα τους πλήρωναν νωρίς στις 1μμ, μετά τους είπαν να περάσουν στις 5μμ και τελικά στις 6μμ τους ανακοίνωσαν ότι πρέπει να φύγουν διότι θα δουλέψει άλλη ομάδα και όχι οι ίδιοι. Τότε τρείς που τους κατονομάζει ο Λιεντού πυροβόλησαν στο ψαχνό τραυματίζοντας  περίπου είκοσι από αυτούς.
Ο Λιεντού αναφέρει ότι του είπαν «φύγετε γιατί θα σας σκοτώσουμε και θα σας κάψουμε αν ξανάρθετε». Αναφέρει μάλιστα ότι χρωστάει πολλά λεφτά σε πολλούς εργάτες.
Ένοχη για τα ρατσιστικά κατορθώματα των αφεντικών είναι η ίδια η πολιτική της κυβέρνησης  που κάνει πλάτες στις πιο αδίστακτες εργοδοσίες για να καταπατούν κάθε συλλογική σύμβαση, να αφήνουν απλήρωτους τους εργαζόμενους, να τσαλαπατάνε τις ελευθερίες όλων μας. Είναι η πολιτική του ρατσισμού που με τις επιχειρήσεις σκούπα, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, την επίθεση στο δικαίωμα στην ιθαγένεια για τα παιδιά και πάνω από όλα με την συντήρηση του καθεστώτος παρανομίας χιλιάδων μεταναστών και όχι την νομιμοποίηση τους  κάνει τους εργάτες βορά  στην μαύρη εργασία που δίνει τεράστια κέρδη στο κάθε εργοδότη.
Έφτασε η ώρα να βάλουμε τέλος στην άγρια εκμετάλλευση στα φραουλοχώραφα της Μανωλάδας. Να βάλουμε τέλος στις ρατσιστικές επιθέσεις των αφεντικών.
Καλούμε τα Εργατικά Κέντρα της Ηλείας και της Πάτρας, όλα τα πρωτοβάθμια σωματεία στην εκπαίδευση και την υγεία, τους φοιτητικούς συλλόγους της Πάτρας, την αριστερά,  να δώσουμε μαζί με τους μετανάστες τη μάχη για να ξηλώσουμε τα κυκλώματα της άγριας εκμετάλλευσης και τους ρατσισμού από τη περιοχή.
Η 1Η Μάη πρέπει να γίνει μέρα καθολικής Γενικής Απεργίας, σε όλη τη Ελλάδα. Να φτάσει ΚΑΙ στα φραουλχώραφα της Νεάς Μανωλάδας.
Σχόλιο από το εργασιακό δελτίο: Ο συγκεκριμένος σύμφωνα με το http://www.okaa.gr κάνει εξαγωγές σε άλλες χώρες αλλά και εισαγωγές από τη Λατινική Αμερική. Για την ακρίβεια, εμφανιζονται 3 ονόματα ΒΑΓΓΕΛΑΤΟΣ ΝΙΚΟΣ, ΒΑΓΓΕΛΑΤΟΣ ΜΑΚΗΣ, ΒΑΓΓΕΛΑΤΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ  .
Καλλιεργεί 400 στρέμματα φράουλα. Σήμερα έκανε τον ψόφιο, αφού τον συνέλαβαν προσποιήθηκε καρδιακό πρόβλημα και τον πήγανε στο κέντρο υγείας Βάρδας, όπου συνάντησε (ξανά) όλους σχεδόν τους μετανάστες που πριν έδιωξε.
vaggelatos
http://sphotos-a.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-prn1/547728_10151445324669475_1506577851_n.jpg

Καμία Μανωλάδα ποτέ και πουθενά!


Ανακοίνωση της Α.Π. – Ροσινάντε για τους πυροβολισμούς ενάντια σε μετανάστες στην Μανωλάδα

Το όνομα της Μανωλάδας Ηλείας είναι εδώ και χρόνια συνδεδεμένο με τις φασίστικες πρακτικές των φραουλοπαραγωγών της περιοχής και με τις συνθήκες σκλαβιάς, που ισχύουν για τους μετανάστες εργάτες. Το ότι αυτή η πραγματικότητα έχει παγιωθεί δεν τιμάει κανέναν από όσους τοποθετούμε τους εαυτούς μας απέναντι σε τέτοια φαινόμενα, το περιστατικό της Τετάρτης (17/4) δε, έρχεται να μας υπενθυμίσει με τον πιο εμφατικό τρόπο πως ενώ ο φασισμός εξαπλώνεται κοινωνικά, περιθώρια για εφησυχασμούς δεν υπάρχουν.

Όλα ξεκίνησαν όταν περίπου 200 Μπαγκλαντεσιανοί εργάτες στα χωράφια της Μανωλάδας αποφάσισαν να διεκδικήσουν τα δεδουλευμένα έξι μηνών από τον εργοδότη τους και κάτοχο χωραφιών, Βαγγελάτο. Η συνάντηση των εργατών με τρεις εκπροσώπους του Βαγγελάτου κατέληξε με έναν εκ των τελευταίων να επιτίθεται και να πυροβολεί με ένα κυνηγετικό όπλο ενάντια στους μετανάστες! Το αποτέλεσμα ήταν να τραυματιστούν από τις σφαίρες 25 μετανάστες, οι οποίοι μεταφέρθηκαν σε νοσοκομεία της περιοχής. Άνθρωποι του συγκεκριμένου εργοδότη μάλιστα, έχουν πρωταγωνιστήσει και στο παρελθόν σε αντίστοιχα περιστατικά βίας απέναντι σε εργάτες…
Δεν προκαλεί ιδιαίτερη έκπληξη ο τρόπος που αντιλαμβάνονται τα αφεντικά τους ανθρώπους, άλλωστε αυτό είναι κάτι που προκύπτει από την ίδια την φύση του ταξικού ανταγωνισμού. Το γεγονός ωστόσο ότι το συγκεκριμένο τσιράκι ένιωσε πως έχει την νομιμοποίηση να σηκώσει το όπλο και να πυροβολήσει εναντίον των εργατών που επιτηρούσε φανερώνει πως ο φασισμός έχει αρχίσει να ριζώνει κοινωνικά, πως η πάγια χρησιμότητά του στο καπιταλιστικό σύστημα στην προσπάθεια για την μετατροπή της κοινωνίας σε στρατώνα έχει αρχίσει να πιάνει τόπο. Και αυτό πρέπει να το σταματήσουμε πριν είναι πολύ αργά. Πριν γίνουν συνήθεια περιστατικά όπως αυτό της Μανωλάδας.
Οι φράουλες της Μανωλάδας είναι βαμμένες με το αίμα των εργατών που δουλεύουν στα χωράφια της. Όποιος σέβεται τον εαυτό του πρέπει να τις μποϊκοτάρει οπουδήποτε πωλούνται. Παράλληλα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι όποιος διαμεσολαβεί στην πώλησή τους, τις έχει στον πάγκο της λαϊκής του ή επωφελείται με οποιονδήποτε άλλο τρόπο από την παραγωγή τους είναι συνυπεύθυνος για την κατάσταση στην Μανωλάδα και ως τέτοιος θα αντιμετωπιστεί. Είναι προφανές δε, πως τα αφεντικά της Μανωλάδας πρέπει να πάρουν και αυτά την απάντηση που αρμόζει στις φασιστικές μεθόδους τους.

Το πρόσωπο του τέρατος έρχεται για να μείνει, για να επιβληθεί, για να το συνηθίσουμε. Αντίθετα, είναι χρέος όλων μας να το τσακίσουμε. Με όπλο την ταξική μας αλληλεγγύη, να υψώσουμε τοίχο στην προσπάθεια του Κεφαλαίου να δημιουργήσει αόρατους εργάτες χωρίς δικαιώματα όπως οι εργάτες της Μανωλάδας.

Όποιος σπέρνει φόβο ας θερίζει την οργή!

Τρίτη 16 Απριλίου 2013

Μια φυλακισμένη οροθετική λιγότερη



Έναν τέτοιο τίτλο ίσως θα έβαζε ο Μπρεχτ αν ήθελε να ενημερώσει και να καταγγείλει την αυτοκτονία μιας οροθετικής κρατούμενης στις φυλακές Κορυδαλλού σήμερα.

Η Μαρία Θεοδωράκη, πάνω από 30 ετών (δεν γνωρίζουμε ακριβώς) κρεμάστηκε με το σεντόνι της στις φυλακές Κορυδαλλού όπου κρατείτο επειδή, όπως έλεγε η ίδια, είχε κλέψει ένα παντελόνι.

Την Μαρία είχαμε γνωρίσει κατά τις επισκέψεις της «Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης στις διωκόμενες οροθετικές» στις φυλακές, ήταν μια λεπτή και μικροκαμωμένη κοπέλα που δεν ανήκε στην ομάδα των διαπομπευμένων γυναικών. Κρατείτο όμως στην ίδια πτέρυγα που επιφυλάσσεται για όλες τις οροθετικές. Κόλλησε τον ιό του HIV όταν δάγκωσε μια άλλη γυναίκα, σε έναν καυγά, όχι στις φυλακές, απ’ όσο ξέρουμε.

Την περασμένη εβδομάδα, μας είχαν ενημερώσει ότι χαρακώθηκε στο λαιμό πρόσφατα με ξυράφι (απόπειρα αυτοκτονίας), μπροστά στη μητέρα της που την είχε επισκεφθεί, με το αίμα να εκτοξεύεται μακριά και να δημιουργεί ένα εφιαλτικό σκηνικό.

Μετά το αιματηρό περιστατικό την μετέφεραν στο Δαφνί, γιατί είχε γίνει από παλιότερα διάγνωση ότι έπασχε από διπολικό σύνδρομο και σχιζοφρένεια, όπως η ίδια είχε πει σε συγκρατούμενές της. Σύντομα όμως, πριν λίγες μέρες, την επανέφεραν στη φυλακή, όπου έδειχνε διαταραγμένη και επιθετική συμπεριφορά, επικίνδυνη ακόμα και για τις συγκρατούμενές της, οι οποίες ανησυχούσαν.

Αντί να την κρατήσουν στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο, οι αρχές αποφάσισαν να επιστρέψει στον Κορυδαλλό, όπου σύντομα «κατάφερε» να αυτοκτονήσει, μετά από συνεχείς προσπάθειες. Αν έπαιξε ρόλο η έλλειψη κρεβατιών και δυνατοτήτων στο Δαφνί ώστε να μην χωράει ανάμεσα στους άλλους και άλλες ψυχασθενείς δεν το γνωρίζουμε, πάντως το θεωρούμε πολύ πιθανό, αφού γνωρίζουμε την αποδόμηση των υπηρεσιών υγείας που έχουν φέρει τα μνημόνια και ακόμα περισσότερο την αποδόμηση των υπηρεσιών ψυχικής υγείας.

Ήταν μια ατίθαση και διαταραγμένη νέα γυναίκα, που είχε κάνει φυλακή και στο παρελθόν για ασήμαντα αδικήματα, όπως το τελευταίο με το παντελόνι.

Θα λέγαμε ότι έχουμε μια «προαναγγελθείσα αυτοκτονία», με υπεύθυνους όσους επιλέγουν να κρατούν στη φυλακή ένα άτομο με τόσο επιβαρυμένη ψυχική, αλλά και σωματική υγεία, δηλαδή το κράτος, τους νομοθέτες με τα πτυχία Πανεπιστημίου, τους εισαγγελείς, με τις ωραίες γραβάτες και την κοινωνική καταξίωση. Αυτή είναι η Δικαιοσύνη, την έχουμε γνωρίσει από μέσα κι απέξω.

Η Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης ζητά την μεταφορά όλων των οροθετικών γυναικών και την ιατρική τους παρακολούθηση στο νοσοκομείο των φυλακών, όπως γίνεται και με τους υπόδικους οροθετικούς άνδρες. Δυστυχώς, δεν διαθέτουν χώρους για τις οροθετικές γυναίκες στο νοσοκομείο των φυλακών.

Πολύ περισσότερο, θυμίζουμε ότι όλες οι διαπομπευμένες οροθετικές γυναίκες απαλλάχθηκαν από τα δικαστήρια και η πολύμηνη φυλάκισή τους (από 3 έως 9 μήνες με σταδιακή αποφυλάκιση) αποδείχτηκε και με τις αποφάσεις ότι ήταν παράνομη. Άρα δεν θα έπρεπε να είχαν κρατηθεί ούτε στο νοσοκομείο των φυλακών.

Θυμίζουμε ότι απόπειρες αυτοκτονίας είχαν κάνει στο παρελθόν πολλές από τις κρατούμενες, που κόβονταν με ξυράφια τόσο από το σύνδρομο στέρησης το οποίο είχαν οι εξαρτημένες όσο και από την απόγνωσή τους για την αναίτια φυλάκιση.

Ο πρωτομάστορας διώκτης των οροθετικών γυναικών, Λοβέρδος, ανακοινώνει αυτές τις μέρες την ίδρυση πολιτικού κόμματος. Θέλει φαίνεται να τον επαινέσει ο ελληνικός λαός για αυτό το έγκλημά του, όπως και για τόσα άλλα.

Αποχαιρετούμε δυστυχώς σήμερα τη Μαρία Θεοδωράκη, που έφυγε γιατί ο αγώνας μας αργεί να φέρει αποτελέσματα απέναντι σε ένα ανάλγητο και εκδικητικό κράτος, που «έπρεπε» να την κρατάει μέσα γιατί είχε κλέψει ένα παντελόνι.

Πηγή: http://www.fylosykis.gr

Δευτέρα 15 Απριλίου 2013

Μικροφωνική συγκέντρωση αλληλεγγύης στα εγχειρήματα αντιπληροφόρησης που βρίσκονται υπό καταστολή (Athens.Indymedia & 98fm).


Τρίτη 16/04 , 06.00μμ Καμάρα

(Ακολουθεί το μήνυμα του Athens Indymedia)
«Η πρυτανική αρχή του Πολυτεχνείου, αντικαθιστώντας επάξια την αστυνομία και τους δικαστές, διέκοψε την παροχή internet για τα δύο αυτοοργανωμένα εγχειρήματα αντιπληροφόρησης και έκφρασης.
Όλοι όσοι διαχειριζόμαστε, δημοσιεύουμε ή χρησιμοποιούμε τα παραπάνω μέσα αλλά και όσοι αισθανόμαστε αλληλέγγυοι στο δικαίωμα στην αδιαμεσολάβητη έκφραση ήρθε η ώρα να οργανωθούμε και να δράσουμε προκειμένου να υπερασπιστούμε τα αυτονόητα.»
Περάσαμε λοιπόν στο επόμενο στάδιο του φασισμού, εκεί που η αντιπληροφόρηση του κινήματος γίνεται εν κρυπτώ (βρίσκοντας δηλαδή νέες, κρυφές μεθόδους επικοινωνίας και πληροφόρησης);
Το Athens.Indymedia.org είναι εδώ και χρόνια η δίοδος αντιπληροφόρησης χιλιάδων ανθρώπων για τους κινηματικούς αγώνες. Καθώς το Athens.Indymedia είναι μια ακόμα σταγόνα ελευθερίας μέσα στο σύστημα, το οποίο ελέγχει τα δημόσια ηλεκτρονικά δίκτυα, φυσικό είναι η εξουσία να μπορεί να το καταστείλει έστω και προσωρινά.
Η αντιπληροφόρηση όμως δεν φιμώνεται, δεν καταστέλλεται.
Όσο υπάρχουν αγωνιστές, αντιφασίστες/ριες & αλληλέγγυοι/ες, θα βρίσκουμε τρόπους αντιπληροφόρησης μέσα και έξω από το σύστημα.
Όσο χτυπάνε τον κόσμο των κινηματικών αγώνων, τόσο αυτός θα συσπειρώνεται.
Όσο η εξουσία κλείνει τη στρόφιγγα της ελευθερίας, τόσο το πάθος για λευτεριά θα γίνεται δυνατότερο.
Όσο το σύστημα δείχνει τη φασιστική του όψη, τόσο ο αντιφασισμός θα γίνεται το πραγματικό μέτωπο που θα φέρει την ανατροπή του.

Ενάντια στο κρατικό & παρακρατικό φασισμό.
Αλληλεγγύη στα αυτοοργανωμένα εγχειρήματα αντιπληροφόρησης και έκφρασης.

Αντιφασιστική Συνέλευση Αλληλεγγύης (ΑΣΑ)

Σάββατο 19 Ιανουαρίου 2013

Ποιοι την πουλάνε;



Αθώοι κρίθηκαν από την "ανεξάρτητη" αστική δικαιοσύνη οι 6 από τους 8 μπάτσους που στις 17/11/2006 ξυλοκόπησαν βάναυσα το φοιτητή Αυγουστίνο Δημητρίου. Τι κι αν είδε το βίντεο του ξυλαδαρμού, το πανελλήνιο; Πάλι καλά που δεν του ασκήθηκε ποινική δίωξη επειδή....έπεσε στη ζαρντινιέρα!

Οι αθωθέντες μπορούν ελεύθερα πια να συνεχίσουν τη δράση τους (για την Προστασία του Πολίτη βεβαίως, βεβαίως) και παράλληλα να διακινούν ναρκωτικά...Το αστ(υνομ)ικό κράτος στα καλύτερά του!
Από ert.gr

Προφυλάκιση και του διοικητή της δίωξης ναρκωτικών Αγρινίου

Το δρόμο για τις φυλακές πήρε ένας ακόμη αστυνομικός, ο τέταρτος, που κατηγορείται για εμπλοκή στο πολυμελές κύκλωμα εισαγωγής και διακίνησης ναρκωτικών που εξαρθρώθηκε στο τέλος του περασμένου Δεκεμβρίου από την Ασφάλεια Θεσσαλονίκης. Πρόκειται για τον άλλοτε διοικητή τής δίωξης ναρκωτικών Αγρινίου, που απολογήθηκε ενώπιον της δ' ειδικής ανακρίτριας Θεσσαλονίκης, κατηγορούμενος για συνέργεια στη δράση τού κυκλώματος.

Σύμφωνα με τη δικογραφία 

Ο κατηγορούμενος φέρεται ότι χορηγούσε ψευδείς πληροφορίες σχετικά με την πραγματική ταυτότητα πληροφοριοδοτών σε υποθέσεις εξάρθρωσης κυκλωμάτων ναρκωτικών, με αποτέλεσμα να τυγχάνουν τρίτα πρόσωπα τής ευνοϊκής ποινικής μεταχείρισης που προβλέπει το άρθρο 27 της νομοθεσίας «περί ναρκωτικών».

Ο αξιωματικός της ΕΛ.ΑΣ., αστυνομικός διευθυντής στο βαθμό, κατά την απολογία του φέρεται να αρνήθηκε τις κατηγορίες που του αποδίδονται, υπεραμυνόμενος της αθωότητάς του και τονίζοντας ότι εκτελούσε υπηρεσιακά καθήκοντα. Ωστόσο δεν έπεισε τον εισαγγελέα και την ανακρίτρια, που με σύμφωνη γνώμη, τον έκριναν προσωρινά κρατούμενο.

Για την ίδια υπόθεση κατηγορούνται ως συνεργοί άλλοι δύο αστυνομικοί, ένας αρχιφύλακας της δίωξης ναρκωτικών Γιαννιτσών κι ένας υπαρχιφύλακας του Τμήματος Ασφαλείας Πλ. Δημοκρατίας (Θεσσαλονίκη), καθώς κι ένας αξιωματικός που παλιότερα υπηρετούσε στη δίωξη ναρκωτικών Θεσσαλονίκης και φέρεται να έπαιρνε «μίζα» από τα μέλη του κυκλώματος. Στον τελευταίο ασκήθηκε ποινική δίωξη για παθητική δωροδοκία. Οι τρεις παραπάνω αστυνομικοί πήραν προθεσμίες από την ανακρίτρια για να απολογηθούν μέχρι τις αρχές Φλεβάρη.

Ήδη για την παραπάνω υπόθεση κρίθηκαν προφυλακιστέοι τρεις αστυνομικοί, ο πρώην διοικητής της δίωξης ναρκωτικών Βόλου και δύο αρχιφύλακες, εκ των οποίων ο ένας υπηρετούσε στην ασφάλεια Αγρινίου και ο άλλος στην διεύθυνση αλλοδαπών Θεσσαλονίκης. Όλοι οι κατηγορούμενοι αστυνομικοί τέθηκαν σε διαθεσιμότητα με απόφαση του Αρχηγείου της ΕΛ.ΑΣ.

Συνολικά για το παραπάνω κύκλωμα προφυλακίστηκαν μέχρι στιγμής 22 άτομα, μεταξύ αυτών δύο Αλβανοί έμποροι ναρκωτικών που φέρονται ως «ηγετικά στελέχη» της εγκληματικής οργάνωσης.

Παρασκευή 18 Ιανουαρίου 2013

Φασιστική δολοφονία εργαζόμενου μετανάστη στα Πετράλωνα


Ο Σαχζάντ Λουκμάν πήγαινε στη δουλειά του στο φούρνο στις 3:30 το πρωί οδηγώντας το ποδήλατό του σε κάποιο δρόμο στα Πετράλωνα. Δύο φασιστοειδή κινούμενοι με μηχανάκι του επιτέθηκαν και τον χτύπησαν πισώπλατα με μαχαίρι στην πλάτη. Ο άτυχος Σαχζάντ ξεψύχησε στο δρόμο λίγο πριν έρθει το ΕΚΑΒ.

Περίοικοι και διερχόμενοι που ειδοποίησαν τους μπάτσους είδαν έκλπηκτοι μια ψυχρή αντιμετώπιση από τα τσιράκια του Δένδια. Ευτυχώς ένας οδηγός ταξί είδε τον αριθμό κυκλοφορίας από το μηχανάκι και ειδοποίησε τους μπάτσους.

Τα φασιστοειδή πιάστηκαν στην οδό Φιλλελήνων σταο Σύνταγμα μετά από λίγη ώρα. Ενας πυροσβέστης 29 ετών και ένα κλεφτρόνι 25 ετών είχαν πάνω τους στιλέτα, το ένα είχε ακόμη πάνω του το αίμα του Σαχζάντ. Στην ανάκριση ισχυρίστηκαν μπούρδες, όπως ότι κλείστηκαν από το ποδήλατο και αρπάχτηκαν στα χέρια με το θύμα, προσπαθώντας έτσι να ελαφρύνουν τη θέση τους.

Κάτοικοι, μετανάστες  και συλλογικότητες στα Πετράλωνα έκαναν συγκέντρωση και πορεία διαμαρτυρίας την ίδια μέρα το βράδυ. Περίπου 1000 άνθρωποι που πορεύτηκαν δήλωσαν τη διαμαρτυρία τους για το νέο φονικό και κράτησαν ενός λεπτού σιγή στον τόπο της δολοφονίας.

Πολλοί που παρακολουθούσαν την πορεία έλεγαν πως νοιώθουν συντετριμένοι, είναι εργάτες και νοιώθουν αλληλέγγυοι με κάθε φουκαρά που παλεύει να επιβιώσει από όπου κι αν κατάγεται.

Η συνέχεια είναι προβλεπόμενη εύκολα, το κόμα του Μιχαλολιάκου θα πει ότι το καταδικάζει και πως δεν ξέρουν τίποτα, οι φασίστες θα φυλακιστούν και θα πέσουν μάλλον στα μαλακά, ενώ οι συγγενείς θα κληθούν να πληρώσουν ένα μεγάλο ποσό για να πάει η σωρός στο Πακιστάν.

Δύο σημαντικές λεπτομέρειες, στο σπίτι του νεώτερου φασίστα βρέθηκαν σιδηρογροθιές, μαχαίρια, ρόπαλα, σφαίρες και φυλλάδια της “Χρυσής Αυγής”, ενώ η πινακίδα στο μηχανάκι την ώρα της σύλληψης ήταν μισοκρυμένη κάτω από τη σέλα.

Πηγή: εργασιακό δελτίο



Τρίτη 8 Ιανουαρίου 2013

Η ελληνική ακροδεξιά στο διαδίκτυο: μια ανάλυση γράφων


Η άνοδος της ακροδεξιάς στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια έχει αναλυθεί ενδελεχώς (για εκτενή βιβλιογραφία βλέπε το δοκίμιο της Βασιλικής Γεωργιάδου). Οι πολιτικοί, οικονομικοί, και κοινωνικοί λόγοι που εξηγούν αυτή την άνοδο αλλά και το ιστορικό υπόβαθρο στο οποίο στηρίχθηκε είναι γνωστοί (για τη σχέση οικονομικής κρίσης και εκλογικής ανόδου της ακροδεξιάς στη Νότια Ευρώπη βλέπε Bosco & Verney, 2012).

Επίσης έχει σχολιασθεί και στηλιτευθεί – δικαίως – ο ρόλος των κυρίαρχων ΜΜΕ και ιδιαίτερα της τηλεόρασης στην καλλιέργεια και στη νομιμοποιήση εθνικιστικών και ρατσιστικών αντιλήψεων σε μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού (Ψαρράς, 2010).

Στη συζήτηση αυτή θα ήθελα να προσθέσω μια ακόμη παράμετρο που μπορεί να εξηγήσει ένα μέρος αυτού του φαινομένου: τη σημαντική και αυξανόμενη παρουσία της ελληνικής ακροδεξιάς στο διαδίκτυο.

Εισαγωγή

Εδώ και αρκετά χρόνια το διαδίκτυο αποτελεί πεδίο δημόσιας έκφρασης και σχολιασμού για όλο και περισσότερους Έλληνες πολίτες. Εξαιτίας της ιδιαίτερης κατάστασης που επικρατεί στα ελληνικά ΜΜΕ (οικονομική συγκέντρωση, αδιαφάνεια, διαπλοκή με την οικονομική και πολιτική εξουσία, βλέπε Σμυρναίος, 2010), η ελληνόφωνη μπλογκοσφαίρα έλαβε γρήγορα πολιτική διάσταση και χαρακτηριστικά μέσου διαμαρτυρίας και κριτικής (Zafiropoulos & Vrana, 2009) .

Αρχικά η σφαίρα αυτή είχε σαφώς προοδευτικά χαρακτηριστικά λόγω της σχετικής κοινωνιολογικής ομοιογένειας των μελών της (κυρίως νέοι υψηλού μορφωτικού επιπέδου όπως δείχνει ο Καραμπάσης, 2008).

Ο εκδημοκρατισμός όμως αυτών των νέων μέσωνκαι η μαζική τους χρήση από όλο και μεγαλύτερα κομμάτια του πληθυσμού τα κατέστησε σημαντικά επικοινωνιακά διακυβεύματα και για όσους στοχεύουν στη χειραγώγηση της κοινής γνώμης. Έτσι ξεκίνησε η ανάδειξη και η παγίωση του λαϊκισμού και της μισαλλοδοξίας με μαζικές διαστάσεις στο ελληνικό διαδίκτυο.

Η ελληνική ακροδεξιά, πατώντας εν μέρει σε αυτή την εξέλιξη, βρίσκεται πλέον σε περίοπτη θέση στο ελληνόφωνο διαδίκτυο μέσω ενός πλέγματος ιστότοπων (επίσημων σελίδων, ιστολογίων και προφίλ κοινωνικών δικτύων όπως το Youtube και το Facebook). Από τη θέση αυτή, άλλες φορές με προσωπείο, άλλες ανοιχτά, προπαγανδίζει τις ιδέες της με επιτυχία.

Παρακάτω θα παραθέσω τα ευρήματα μιας μικρής κλίμακας ανάλυσης της ακροδεξιάς μπλογκοσφαίρας.

Μεθοδολογία

Χρησιμοποιήθηκε ανάλυση κοινωνικών δικτύων και αναπαράσταση με γράφους (Μπουντουρίδης, 2004). Ένα αρχικό δείγμα είκοσι προεπιλεγμένων ακροδεξιών ιστότοπων αναλύθηκε μέσω crawling από το πρόγραμμα Issuecrawler. Βρέθηκαν έτσι 88 ιστότοποι που συνδέονται με τους πρώτους είκοσι με δύο τουλάχιστον hypelinks. Η μεγάλη πλειοψηφία αυτών των ιστότοπων είναι ακροδεξιάς προέλευσης. Στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκε τοελεύθερο λογισμικό gephi για τη δημιουργία του γράφου και τον υπολογισμό αλγόριθμων όπως τοbetweeness centrality.

1

Επεξήγηση του γράφου

Οι κουκκίδες αντιστοιχούν σε ιστότοπους και οι γραμμές στους συνδέσμους που υπάρχουν μεταξύ τους. Η τοπολογία του γράφου είναι αποτέλεσμα των σχέσεων μεταξύ των ιστότοπων. Με άλλα λόγια αυτοί που βρίσκονται στο κέντρο του χάρτη έχουν σημαντική επιρροή στην κοινότητα, σε αντίθεση με αυτούς που βρίσκονται στην περιφέρεια.

Το μέγεθος των κουκκίδων (από το μικρότερο στο μεγαλύτερο) εξαρτάται από το σύνολο των εισερχόμενων και εξερχόμενων συνδέσμων που διαθέτει κάθε ιστότοπος (degree). Αυτό σημαίνει ότι όσο περισσότερο συνδέεται ένα ιστότοπος με τους υπόλοιπους του δείγματος, τόσο μεγαλύτερη διάμετρο έχει η κουκκίδα που του αντιστοιχεί.

Το χρώμα τους (από το άσπρο στο κόκκινο)εξαρτάται από το betweeness centrality του κάθε ιστότοπου. Ο αλγόριθμος αυτός εκφράζει τον βαθμό κατά τον οποίο ένας ιστότοπος κατέχει στρατηγική θέση μέσα στην κοινότητα. (Εδώμπορείτε να κατεβάσετε ολόκληρο το χάρτη σε μορφή pdf για καλύτερη ανάλυση).

Τα ακροδεξιά ιστολόγια: μια ευμεγέθης κοινότητα

Η πρώτη παρατήρηση που μπορεί να γίνει αφορά το μέγεθος της ακροδεξιάς κοινότητας στο εσωτερικό της ελληνικής μπλογκοσφαίρας. Μεγάλος αριθμός ιστολογίων με ακροδεξιά πολιτική κατεύθυση και με πλούσια δραστηριότητα και περιεχόμενο βρέθηκαν με ένα απλό crawling. Μπορούμε λοιπόν να υποθέσουμε με ασφάλεια ότι ο πραγματικό αριθμός τους είναι πολύ μεγαλύτερος.

Το συμπέρασμα είναι ότι μια τέτοια παρουσία δεν μπορεί να είναι παρά το αποτέλεσμα, τουλάχιστον εν μέρει, μιας συνειδητής στρατηγικής υποκινούμενης από πολιτικές οργανώσεις. Αυτό βέβαια είναι αρκετά δύσκολο να αποδειχθεί αφού τα περισσότερα από αυτά τα ιστολόγια είναι απολύτως ανώνυμα.

Επίσης το μέγεθος της κοινότητας επιβεβαιώνει την όλο και μεγαλύτερη επιρροή της ακροδεξιάς τη χώρα αλλά και ενός είδους απενοχοποίηση της δημόσιας έκφρασης της. Το φαινόμενο αυτό είναι ιδιαίτερα έντονο και στα κοινωνικά δίκτυα όπου η διάχυση του ακροδεξιού λόγου βρίσκει πρόσφορο έδαφος ακόμη και σε ομάδες που μπορούν να χαρακτηριστούν απολιτικές.

Εσωστρέφεια και προώθηση ατζέντας

Η δεύτερη παρατήρηση που μπορεί να γίνει είναι ότι η συγκεκριμένη κοινότητα, αν και σχετικά ποικιλόμορφη στο εσωτερικό της, δεν συνδέεται παρά ελάχιστα με το υπόλοιπο διαδίκτυο, αν εξαιρεθούν υπηρεσίες όπως το Youtube και το Facebook που αποτελούν απαραίτητα συμπληρώματα των ιστολογίων.

Σε αντίθεση με τη σχετική στεγανότητα που τους διακρίνει ως προς το εξωτερικό της κοινότητας, οι δεσμοί μεταξύ των ιστότοπων που την απαρτίζουν είναι πολύ στενοί. Έστω κι αν αυτό είναι εν μέρει αποτέλεσμα της μεθοδολογίας, η κοινότητα των ιστολογίων του δείγματος είναι ιδεολογικοπολιτικά ομοιογενής και θέλει να παραμείνει έτσι.

Για παράδειγμα, ένα ενδιαφέρον στοιχείο είναι η παντελής απουσία συνδέσμων προς επαγγελματικούς δημοσιογραφικούς ιστότοπους και κυρίαρχα ΜΜΕ (εφημερίδες, τηλεοράσεις, ειδησεογραφικές πύλες), κάτι που παραδοσιακά χαρακτηρίζει τα ιστολόγια. Τη μόνη εξαίρεση αποτελεί η εφημερίδα Δημοκρατία που έχει 296 εισερχόμενους δεσμούς από το δείγμα.

Η εφημερίδα αυτή θεωρείται υποστηρίκτρια του Σαμαρικού μπλοκ και χαρακτηρίζεται από εθνικιστικές τάσεις. Σε αυτή γράφουν παλιά μέλη του Δίκτυου 21 όπως ο Σ. Καλεντερίδης και ο Φ. Κρανιδιώτης. Διαφαίνεται λοιπόν μια σχετική σύμπλευση της άκρας δεξιάς με τη Νέα Δημοκρατία σε ότι αφορά τουλάχιστον τους διαδικτυακούς δεσμούς που αναπτύσσουν.

Η κλειστή δομή αυτής της κοινότητας των ακροδεξιών ιστολογίων έχει ως αποτέλεσμα τη διαμόρφωση μιας εναλλακτικής ατζέντας θεμάτων και “ειδήσεων” (ή μιας διαφορετικής προσέγγισης της κυρίαρχης ατζέντας) η οποία διακινείται μαζικά και ανακυκλώνεται με τρόπο τέτοιον ώστε σταδιακά να εξαφανίζεται η αρχική πηγή της (κάτι που διευκολύνει τη διακίνηση τους στο εξωτερικό της κοινότητας).

Ενίοτε αυτές οι “ειδήσεις”, που συχνά έχουν εντυπωσιακό χαρακτήρα, αφομοιώνονται και από άλλα μη ακροδεξιά ιστολόγια, διαχέονται στα κοινωνικά δίκτυα και φτάνουν αρκετές φορές ακόμη και στα κυρίαρχα ΜΜΕ έστω κι αν είναι ψευδείς ή χειραγωγημένες (βλέπε θαύμα του Γέροντα Παϊσιου).

Κυριακή 16 Δεκεμβρίου 2012

ο πραγματικός “πάτος”


του risinggalaxy
300px-Camp_ArbeitMachtFrei

Πριν από καιρό είχα γράψει για τα νεκρά ανήλικα σε ένα παρόμοιο ναυάγιο στο Αιγαίο. Τότε η ιστορία είχε προκαλέσει “σοκ στο πανελλήνιο” με τις φωτογραφίες των νεκρών παιδιών, αλλά τα στρατόπεδα συγκέντρωσης παρ’όλα αυτά άρχιζαν να λειτουργούν. Πολύ πιο πριν είχα οργισθεί με τον εμπρησμό του καταυλισμού των μεταναστών εργατών στη Πάτρα από “άγνωστους”. Αργότερα δεν είχα λόγια για την Νύχτα των Κρυστάλλων στη Πάτρα όταν γκρεμίστηκε ο καταυλισμός. Γενικά εδώ και καιρό αισθάνομαι ότι δεν υπάρχουν λόγια, εκφράσεις, γενικά ότι δεν μπορώ να εκφέρω με λόγο αυτα τα οποία νιώθω όταν μαθαίνω τέτοια νέα. Σε ένα άρθρο άλλη φορά είχα διαβάσει για τους ομαδικούς τάφους εργατών στον Έβρο και είχα δει τις εικόνες του περίλυπου ιμάμη που έθαβε τα πτώματα. …

Κάθε φορά μου έφερνε αναγούλα ο τρόπος σχολιασμού των ειδήσεων από ακροδεξιούς ή απλώς μαλάκες έλληνες. Ένα μάτσο δικαιολογίες με αναπαραγωγή στερεότυπων και μπόλικο μισανθρωπισμό. Κανονικά με αυτά τα σχόλια θα έπρεπε κάπως να τους κοιτάξει ένας γιατρός. Αντι να κοιτάξει αυτούς γιατρός, το κράτος και τα πασόκια έστειλαν τους γιατρούς στις οροθετικές πόρνες μήπως και κερδίσουν κανα ψηφαλάκι για τις εκλογές. Και εκεί η αηδία είχε χτυπήσει κόκκινο. Τουλάχιστον αισθάνομαι πάντα ότι δεν είμαι μόνος μου. Βλέπω ακούω και κουβεντιάζω με ανθρώπους που πάνω κάτω λέμε τα ίδια. Και ξέρω ότι υπάρχουν και άλλοι άνθρωποι που λέμε τα ίδια απλά δεν τους γνωρίζω. Είμαστε χιλιάδες σε όλη την χώρα αλλά μέχρι τώρα πολλοί πιστευουν είτε στην αντιπροσώπευση των κομμάτων είτε -σαν την αφεντιά μου καλή ώρα- προσπαθούν να έχουν τη σχετική πολιτική δράση ανάλογα με ότι τους κόβει το μυαλό τους.

Κάθε φορά μου έρχεται η αηδία στο στόμα και εκείνη η αίσθηση ότι πραγματικά δεν ξέρεις τι να πείς. Επίσης έρχεται και η αίσθηση ή καλύτερα η ερώτηση: “Μήπως θα ήταν καλύτερα αν δεν ήθελα να ξέρω;” Ευτυχώς για την αξιοπρέπεια μου -και είμαι σίγουρος και για την αξιοπρέπεια πολλών άλλων- θέλω και επιλέγω να ξέρω.

Δευτέρα 10 Δεκεμβρίου 2012

Αντιφασιστική Πορεία | Παρασκεή 14-12 στις 18:00 | στο πολιτιστικό κέντρο τούμπας



Ο φασισμός σε θέλει άβουλο και υποταγμένο
Στα πλαίσια δημιουργίας της αντιφασιστικής συγκρότησης στην Θεσσαλονίκη επιλέγουμε να διοργανώσουμε την τρίτη πορεία συνοικίας στη περιοχή της Τούμπας, με την προοπτική η δράση μας να πραγματοποιείται ανά τακτά χρονικά διαστήματα σε διαφορετικές περιοχές της πόλης.

Οι ρίζες του φασισμού εντοπίζονται στην εξελικτική διαδικασία κρίσης και μετασχηματισμού της κοινωνίας. Η γέννηση του φασισμού ιστορικά στηριζόταν στην εκβιομηχάνιση της παραγωγής και στην αλλαγή της ταξικής σύνθεσης της κοινωνίας, όταν μεγάλα κομμάτια της μεσαίας τάξης προλεταριοποιούνταν βίαια, όπως ακριβώς συμβαίνει και τώρα. Με αφετηρία θέσεις, απόψεις και πρακτικές που απεχθάνονται την ισότητα των ανθρώπων και τον ανθρωπισμό, οι φασίστες πιστεύουν μόνο στην ανωτερότητα του δυνατότερου (φύλο, φυλή, σωματική διάπλαση, κλπ.) και την επιβολή του με κάθε μέσο. Ενώ επιφανειακά εναντιώνονται στον καπιταλισμό, δηλ. στην εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο και στην οικονομική ανισότητα, και καταδικάζουν την αστική κοινωνία γιατί είναι υλιστική και ατομιστική, στην ουσία είναι οι καλύτεροι υπηρέτες του. Εγκωμιάζουν τον ηγετικό ρόλο της ντόπιας παραγωγικής αστικής τάξης, δηλ. τους Έλληνες βιομηχάνους και υπεραμύνονται της ατομικής ιδιοκτησίας. Λειτουργώντας αντιπρολεταριακά, υποστηρίζουν την βασική λειτουργία του καπιταλισμού που είναι ο κοινωνικός κανιβαλισμός και η ζούγκλα της ελεύθερης –αλλά εθνικής- οικονομίας και συνάμα διακηρύσσουν την ανάγκη συνεργασίας των τάξεων. Σήμερα, 100 χρόνια περίπου μετά την εμφάνιση του φασισμού, εκμεταλλευόμενοι την κυκλικά επαναλαμβανόμενη κρίση του καπιταλισμού, εμφανίζονται και πάλι στο προσκήνιο λειτουργώντας αυτή τη φορά σαν φόβητρο και αντίβαρο στις ριζοσπαστικές διεκδικήσεις και στην ‘επικίνδυνη’ –για κράτος και κεφάλαιο- ενότητα της εργατικής τάξης και την διαιρεί ‘από τα μέσα’, στρέφοντας τους πιο αδύναμους ενάντια στους πιο εξαθλιωμένους.

Αντιφασισμός σημαίνει οργάνωση
Αναγκαίος όρος για να μπορέσουμε να χτίσουμε ένα μέλλον ισότητας και ελευθερίας, είναι η ενότητα των εργαζομένων και η πάλη για την συντριβή του καπιταλισμού. Το αντίπαλο δέος του φασισμού δεν μπορεί να είναι ο απομονωμένος εργάτης αλλά ο οργανωμένος εργάτης σε ταξικά σωματεία βάσης που μάχεται ενάντια στην εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο και χτίζει δομές εργατικής αυτοδιαχείρισης και αγώνα. Απαραίτητη προϋπόθεση για τον αντιφασιστικό αγώνα είναι η δημιουργία οργάνωσης με ταξικά και πολιτικά χαρακτηριστικά που με συντονισμένες δράσεις θα επιτεθεί θεωρητικά, πρακτικά και επιχειρησιακά στο σύγχρονο ανάχωμα του συντηρητισμού. Εφόσον ο φασισμός είναι η πιο ωμή εκδοχή του καπιταλισμού, το να οργανωνόμαστε ενάντια του σημαίνει ταυτόχρονα ότι σκοπός μας είναι να ανα-κόψουμε το πιο μακρύ του χέρι που είναι οι φασίστες.

Στη παρούσα συγκυρία και με γνώμονα το πολιτικοκοινωνικό σκηνικό που διαμορφώνεται στη χώρα το αντιφασιστικό μέτωπο θα πρέπει αφενός να είναι ενιαίο και αφετέρου επιθετικό. Τα αμυντικά μέτωπα έχουν σαν χαρακτηριστικό τους την προάσπιση των κεκτημένων που τόσα χρόνια μας “εξασφάλιζε” η σοσιαλδημοκρατία, της οποίας θιασώτες επιμένουν να υπάρχουν μέχρι και σήμερα υπερασπιζόμενοι το εθνικό μικροαστικό κεφάλαιο (βλ. ΣΥΡΙΖΑ, Καμμένος). Τα επιθετικά μέτωπα ωστόσο δεν αρνούνται απλώς, αλλά επιζητούν και θέτουν ριζοσπαστικά προτάγματα στη κοινωνία, δίνοντας μια εικόνα του μέλλοντος που θέλουν να οικοδομήσουν. Για να κινηθεί η ιστορία χρειάζονται λύσεις σε πραγματικά προβλήματα του ανθρώπου και της κοινωνίας συνολικότερα, και γι’ αυτό προτάσσουμε την αυτοδιαχείριση των μέσων παραγωγής, περνώντας από την ληστρική ατομική ιδιοκτησία και εκμετάλλευση στην συλλογική ιδιοκτησία και εργασία λειτουργώντας χωρίς αφεντικά. Αυτή η συλλογική ιδιοκτησία που ξεκινάει μέσα στον καπιταλισμό είναι το πρόπλασμα της κοινωνικής ιδιοκτησίας που θα έρθει όταν το φαινόμενο γενικευτεί με την επανάσταση που θα μεταμορφώσει ολόκληρη την παραγωγή και την οικονομία.
Η πρόταση που πρέπει να κυριαρχήσει στις σκέψεις και στις πράξεις μας είναι αντίσταση, συλλογικοποίηση, οργάνωση, επίθεση.

λεωφορεία: 14,30,37 στάση αγ.βαρβάρα
 
Αντιφασιστικό Πυρήνας/ACT

Κυριακή 9 Δεκεμβρίου 2012

Έκτακτη ανακοίνωση: Καμία ανοχή στις φασιστικές απειλές! Η ταβέρνα Κερβάν είναι στέκι όλων μας!


Τα ξημερώματα της 8ης Δεκέμβρη, φασίστες έκαναν μια θρασύδειλη επίθεση. Στα τζάμια της ταβέρνας Κερβάν σχημάτισαν μια σβάστιγκα, έγραψαν «ερχόμαστε» κι έσπασαν τη μία πλευρά της φωτεινής ταμπέλας του μαγαζιού. 

Η ταβέρνα Κερβάν (= Ταξίδι) βρίσκεται σε μια γειτονιά στο κέντρο της Θεσσαλονίκης (Περδίκα 11). Άνοιξε το 2009 κι από τότε έχει γίνει στέκι αριστερών και προοδευτικών ανθρώπων της γειτονιάς. Ο χώρος της έχει φιλοξενήσει πολλές φορές εκδηλώσεις και ανοικτές συζητήσεις από όλο το φάσμα της Αριστεράς. Σ’ αυτήν την ταβέρνα έχει βρεθεί δύο φορές τον τελευταίο μήνα και η Αντιφασιστική Επιτροπή Γειτονιάς Φαλήρου- Αγ. Τριάδος- Ευζώνων. 

Ο φιλόξενος αυτός χώρος είναι του συντρόφου και συναγωνιστή Σετίμ Χασάν, Κούρδου πολιτικού πρόσφυγα που ζει χρόνια στην Ελλάδα και συμμετέχει σ’ όλους τους αγώνες των Ελλήνων εργαζομένων, των νέων, των μεταναστών κλπ. 

Αυτός ο χώρος λοιπόν μπήκε στο στόχαστρο των φασιστών! Με υπόγειο τρόπο, χωρίς να αποκαλύπτουν τα πρόσωπά τους, σαν τους κλέφτες μέσα στη νύχτα, έστειλαν τις απειλές τους! Όμως εμείς τους στέλνουμε το μήνυμα: δε σας φοβόμαστε! 

Εμείς, τους τελευταίους δύο μήνες κάνουμε ανοικτή αντιφασιστική εκστρατεία στη γειτονιά. Έχουμε μοιράσει προκηρύξεις, έχουμε κολλήσει αφίσες, έχουμε κάνει παρεμβάσεις στα σχολεία της γειτονιάς, συμμετείχαμε στις σχολικές γιορτές του Πολυτεχνείου, δίνοντας ένα σύγχρονο αντιφασιστικό περιεχόμενο, οργανώνουμε παζάρια χωρίς μεσάζοντες. Η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων που συναντάμε δηλώνει την καταδίκη του για τις φασιστικές προκλήσεις. 

Οι φασίστες τολμούν να βγουν απ’ την τρύπα τους μόνο λίγο πριν ξημερώσει, για να χτυπήσουν βιαστικά και να χαθούν σαν τις σκιές μέσα στα σκοτάδια. 

Ε, λοιπόν, θα το φωνάξουμε ακόμη πιο δυνατά πως εδώ: δε θα περάσει ο φασισμός! 
Θα υπερασπίσουμε κάθε χώρο που απειλείται από τη νεοναζιστική συμμορία της Χρυσής Αυγής με μαζικό και αποφασιστικό τρόπο! 

Αντιφασιστική Επιτροπή Γειτονιάς (Φαλήρου- Αγ. Τριάδος- Ευζώνων)

Σάββατο 27 Οκτωβρίου 2012

Προβλήματα... (η δημόσια τάξη δεν είναι ό,τι κάτσει - άμα λες για πρόβλημα στο λύνουνε οι μπάτσοι)

τεύχος 31 περιοδικό antifa, 23/5/2012


Λένε συχνά ότι το πρώτο βήμα που οδηγεί στην υλική υποτίμηση ανθρώπων και σχέσεων ξεκινά με έναν γενικευμένο ιδεολογικό πόλεμο. Όσοι, για παράδειγμα, καταλάβαιναν τον κόσμο τους τη δεκαετία του ’90 δε μπορεί παρά να θυμούνται τους σταθερούς χαρακτηρισμούς, που κανένας Έλληνας δεν παρέλειπε να κοτσάρει κάθε φορά που αναφερόταν στους Αλβανούς: “κλέφτες”, “δολοφόνοι”, “ζώα”. Με την απόσταση των είκοσι και βάλε χρόνων που μας χωρίζουν από τις εποχές εκείνες μπορούμε πια να συμφωνήσουμε εύκολα για τα κίνητρα και τις στοχεύσεις αυτής της πρακτικής: η γλωσσική υποτίμηση κι ο διάχυτος ρατσισμός ήταν η γαρνιτούρα - η λεηλασία της ζωής και της εργασίας των αλβανών εργατών ήταν το τελικό διακύβευμα, ο υλικός στόχος για την επίτευξη του οποίου συνέκλιναν ρατσιστικές ιδεολογίες και ρατσιστικές πρακτικές.

Εδώ που τα λέμε πάντως, το ελληνικό κράτος δεν έχει αλλάξει και πολύ τη μέθοδό του. Μέσα στη γενική πολιτική παρανομοποίησης που εφαρμόζει για τους μετανάστες που ζουν στο εσωτερικό του[1] (πρώτα σε κάνω παράνομο με το έτσι θέλω, μετά σε πετάω σε στρατοαστυνομικά επιτηρούμενες ζώνες εργασίας, σε αμολάω στους μπάτσους, στους φασίστες και στη μαφία, σε απελαύνω και φτου κι απ' την αρχή) το ελληνικό κράτος επιφυλάσσει μια ιδιαίτερη ρητορική ιδεολογικής υποτίμησης στους μη έλληνες κατοίκους του.

Η μετονομασία δεκάδων χιλιάδων μεταναστών που ζουν στο κέντρο της Αθήνας σε φοβερό και τρομερό “πρόβλημα” βρέθηκε στην αιχμή του ιδεολογικού πολέμου εναντίον των μεταναστών εργατών αυτής της χώρας. Κι ως τέτοια, άρχισε να δουλεύεται με μέθοδο και σχέδιο εδώ και κάποια χρόνια. Ανάλογα με την ανάγκη, το “πρόβλημα” έπαιρνε διαφορετικά προσωνύμια - πότε οι μετανάστες ήταν πρόβλημα εγκληματικότητας, πότε ήταν υγειονομική βόμβα, πότε ήταν πρόβλημα κοινωνικής συνοχής.

Να μια σχετική περιγραφή από τον αρχιειδικό[2] του προβλήματος:

“Έχουμε να κάνουμε με τη διαχείριση εκατόν πενήντα χιλιάδων ψυχών κάθε χρόνο. Αυτό είναι το πρόβλημα. Έχουμε να κάνουμε με τετρακόσιες πενήντα χιλιάδες μετανάστες παράνομους που εισήλθαν στη χώρα μας τα τρία τελευταία χρόνια, εκ των οποίων μόλις πενήντα χιλιάδες επαναπροωθήθηκαν και οι υπόλοιποι, όπως μου λένε οι υπηρεσίες, είναι κάπου εδώ γύρω.

Δεν ξέρω πού γύρω είναι, αλλά σημασία έχει ότι αυτοί μπήκαν στη χώρα παράνομα και δημιουργούν μια βόμβα υγειονομική, μια βόμβα κοινωνική. Είμαστε μια χώρα η οποία διέρχεται μια τεράστια οικονομική και κοινωνική κρίση και ταυτόχρονα υπάρχει ένας μεγάλος κίνδυνος. [...] Η κοινωνική ειρήνη είναι σε κίνδυνο”.

Ήδη εξαρχής μπορούμε να αντιληφθούμε ότι η αγωνία του πολιτικού προϊστάμενου των μπάτσων είναι κομματάκι ψεύτικη. Ο μπατσοαρχηγός και οι όμοιοί του κατασκεύασαν τη ρητορική του “προβλήματος” έχοντας ήδη στο μυαλό τους τις λύσεις που επιθυμούσαν να επιβάλλουν. Το μεγάλο ζητούμενό τους δεν ήταν άλλο από την καθυπόταξη, την προσοδοφόρα διαχείριση των “παράνομων” μεταναστών και της εργασίας τους και την εγγύηση ότι αυτό θα συνεχίσει να συμβαίνει αδιατάρακτο. Γιατί εντωμεταξύ βέβαια -κι αυτό είναι κάτι που κανένας θιασώτης του “προβλήματος” δε θα ομολογήσει - η πολιτική της παρανομοποίησης των μεταναστών εργατών είχε ήδη τσακίσει δυο φορές, και μάλιστα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα: πρώτα με την ενθουσιώδη συμμετοχή των αόρατων μεταναστών στην εξέγερση του Δεκέμβρη και κατόπιν με την ολιγοήμερη βίαιη έκρηξή τους ύστερα απ’ τη γνωστή υπόθεση με το σκίσιμο του κορανίου.

Όσο και να μη μας αρέσει βέβαια, θα πρέπει να είμαστε δίκαιοι. Το σχέδιο “πείτε τους όλους πρόβλημα και μετά αρχίστε να προτείνετε λύσεις” γνώρισε καθολική επιτυχία. Τρανή απόδειξη, ότι το σχήμα “είναι πρόβλημα-προτείνω τη λύση” υιοθετήθηκε από κάθε πολιτικό υποκείμενο που φιλοδοξούσε να πει οτιδήποτε σχετικό με το θέμα. Από την άκρα δεξιά μέχρι την άκρα αριστερά του τόπου, όλες οι πολιτικές γραμμές επί του θέματος συμφωνούσαν ότι οι μετανάστες είναι πρόβλημα (και μάλιστα μεγάλο), διαφωνούσαν μόνο ως προς τις λύσεις. Εκεί που οι ακροδεξιοί έβλεπαν την κάθαρση στα μαχαιρώματα και στα πογκρόμ, οι (ακρο)αριστεροί πρότειναν μαζικούς εμβολιασμούς και κίνητρα για εργασία. Το αντικείμενο της λύσης (οι μετανάστες εργάτες) στο ενδιάμεσο, άρχιζε ολοένα και περισσότερο να γαργαλάει τον κανιβαλισμό των σωμάτων ασφαλείας και το ρατσισμό (σε ελάχιστες περιπτώσεις και τη φιλανθρωπία) του ελληνικού λαού που εκστατικός αποζητούσε λύτρωση από το πρόβλημα που αντιμετώπιζε. Αυτή η ανάγκη “να δοθεί λύση” ήταν που πέταγε τους μετανάστες στη βαθύτερη παρανομία.

Με μία έννοια η καθολική κατάφαση στην ύπαρξη του “προβλήματος” δε θα πρέπει να μας εκπλήσσει. Όχι απλώς επειδή ο ρατσισμός είναι συστατικό στοιχείο της πολιτικής ταυτότητας για τη συντριπτική πλειοψηφία των πολιτικών δυνάμεων, αλλά επειδή το έργο “ο λαός έχει προβλήματα, ας του δώσουμε μια λύση” χτυπάει στην καρδιά της πολιτικής τους λειτουργίας. Τα κάθε λογής προβλήματα του λαού (ακόμα κι όταν είναι εξολοκλήρου ανύπαρκτα) τροφοδοτούν τους μηχανισμούς μεσολάβησης (από τους πιο μεγάλους έως τους πιο μικρούς) με έναν σπουδαίο λόγο ύπαρξης. Τους νομιμοποιούν να αφουγκράζονται τα δίκια του κοσμάκη, να πιέζουν την κεντρική ηγεσία, να κανακεύουν το μικροαστικό φαντασιακό. Στην περίπτωση του κέντρου της Αθήνας, αυτή ακριβώς η λειτουργία της μεσολάβησης έλαμψε στα λόγια και στα έργα των αριστερών (και πέρα). Πρώτα τρίφτηκαν με τους ρατσιστές κατοίκους, τους συμπόνεσαν για τις δοκιμασίες που περνάνε, μετά συμμετείχαν (για όσο τους επιτράπηκε) στην περίφημη επιτροπή κατοίκων του Αγίου Παντελεήμονα, συναγελάστηκαν με ακροδεξιούς του δολοφονικότερου είδους και για το τέλος άρχισαν να προτείνουν στο κράτος αριστερές λύσεις για το “πρόβλημα μετανάστες”. Πίσω απ’ τη φαινομενικά αντιφατική τους στάση οι αριστεροί πολέμιοι του προβλήματος εκπλήρωναν τη βασική τους λειτουργία: σαλαγούσαν τους μικροαστούς, τους έκλειναν πονηρά το μάτι, καλούσαν τους ρατσιστές να πάψουν να είναι τέτοιοι...

Φυσικά η ιστορία δε συγχωρεί τη βλακεία ούτε και τον οπορτουνισμό. Η αριστερή εκδοχή του “υπάρχει πρόβλημα” στο κέντρο της Αθήνας αφέθηκε να παιδιαρίσει όσο μπορούσε, χρησίμευσε όσο χρησίμευσε ως αριστερό άλλοθι απέναντι στη βαρβαρότητα, λειτούργησε όσο λειτούργησε ως χρήσιμος ηλίθιος... Καθόλου περίεργο, όταν ήρθε η ώρα, σαρώθηκε απ’ τον γνήσιο πομπό του “υπάρχει πρόβλημα”. Το ελληνικό κράτος, οι μπάτσοι του, οι μυστικές του υπηρεσίες, τα μικρά και τα μεγάλα αφεντικά του ήδη βρήκαν τις λύσεις που τους βολεύουν: στρατόπεδα συγκέντρωσης για τους μετανάστες, ένοπλοι φρουροί όλων των ειδών σε ακόμη μεγαλύτερες δόσεις, φασισμός από τα πάνω, φασισμός κι από τα κάτω.

Δεν πρόκειται για μια τυχαία τροπή: αυτό είναι το πραγματικό μας πρόβλημα που θα το κουβαλάμε για καιρό στην καμπούρα μας...

Σημειώσεις

1. Σχεδόν Αόρατοι, Η παρανομοποίηση της εργασίας ως κρατική στρατηγική για τη μετανάστευση, Αυτόνομες Ομάδες από την Αθήνα, Σαχ, Νο Woman's Land, Μηδέν Άπειρο, 2009

2. Απόσπασμα από την ομιλία του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλη Χρυσοχοΐδη στην τελευταία συνεδρίαση της Βουλής, 10/04/12. Διαβάστε την ολόκληρη στο antifascripta.net > βιβλιοθήκη > τεκμηρίωση

Δευτέρα 27 Αυγούστου 2012

«φέτος η φράουλα δεν πήγε καλά…»



Την Κολομβία της Νέας Μανωλάδας Ηλείας, ανέδειξε για μια ακόμη φορά η πρόσφατη δολοφονική επίθεση κατά του Αιγύπτιου εργάτη γης , τον οποίον οι «άνθρωποι – αγρίμια» της περιοχής, έσυραν «κρεμασμένο» στη πόρτα αυτοκινήτου τους πριν τον πετάξουν αναίσθητο και αιμόφυρτο στην άκρη του δρόμου.

Μια χυδαία ιστορία εκμετάλλευσης δεκάδων αλλοδαπών εργατών από «εισαγόμενο» τσιφλικά φράουλας και η δράση «πληρωμένων μαφιόζων» , κρύβεται –σύμφωνα με πληροφορίες – πίσω από την βάρβαρη επίθεση κατά του μετανάστη εργάτη που νοσηλεύεται σε σοβαρή κατάσταση στο νοσοκομείο.

Το ρεπορτάζ λέει ότι πίσω από το αιματηρό περιστατικό, υπάρχει η προκλητική ασυδοσία του τσιφλικά ο οποίος με το πρόσχημα ότι «φέτος η φράουλα δεν πήγε καλά…» αποφάσισε να αφήσει απλήρωτους πάνω από 150 μετανάστες εργάτες γης από το Μπαγκλαντές και την Αίγυπτο που τα κυκλώματα των δουλεμπόρων είχαν προωθήσει εκεί . Όμως οι περισσότεροι από αυτούς δεν έχουν χαρτιά και άδειες παραμονής με αποτέλεσμα να μη μπορούν να διεκδικήσουν τα δεδουλευμένα με νόμιμο τρόπο από το πανίσχυρο «αφεντικό» .

Ανθρωποι της περιοχής που θέλησαν για ευνόητους λόγους να τηρήσουν την ανωνυμία τους , φοβισμένοι κάνουν λόγο για μια καλά δομημένη εγκληματική ομάδα με ιεραρχία, εντολείς και αδίστακτους μπράβους, ανθρώπους της νύχτας και του υποκόσμου , οπλοφόρους που ξυλοκοπούν και τρομοκρατούν τους κατατρεγμένους αλλοδαπούς εργάτες γης που τολμούν να σηκώσουν το κεφάλι τους και να ζητήσουν τα χρήματα από τα μεροκάματα που έκαναν , χύνοντας ποτάμια ιδρώτα στα απέραντα φραουλοχώραφα της Νέας Μανωλάδας.

Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι θύματα όλων αυτών είναι εκτός των αλλοδαπών εργατών και ο κάθε ντόπιος πολίτης που θα τολμήσει να αντιδράσει η να εκφράσει δημόσια τη γνώμη του για τα όσα συμβαίνουν εκεί.

Είναι σε όλους γνωστό ότι οι φράουλες που καλλιεργούνται επί χρόνια στη Νέα Μανωλάδα Ηλείας, είναι ποτισμένες με ιδρώτα , αίμα και εκμετάλλευση χιλιάδων αλλοδαπών εργατών γης που άφησαν τις πατρίδες τους αναζητώντας ένα καλύτερο αύριο. Αυτό αποδεικνύεται και από τα επίσημα στοιχεία των Αρχών .

Τα τελευταία τέσσερα χρόνια το τοπικό αστυνομικό τμήμα έχει σχηματίσει πάνω από 200 δικογραφίες σε βάρος εκείνων που φιλοξενούν αλλοδαπούς στα κτήματά τους παράνομα και με το αζημίωτο τους καταυλισμούς της ντροπής. Το 20% των δικογραφιών αφορούν υποθέσεις για παράνομη εργασία…

Είναι επίσης γνωστό ότι το καθεστώς της Μαφίας που δραστηριοποιείται εκεί για να προστατέψει τα συμφέροντα ορισμένων μεγαλοτσιφλικάδων , περιέργως ουδέποτε εξαρθρώθηκε ή ενοχλήθηκε από τις αρμόδιες Αρχές. Και ας επισημάνθηκε με πρωτοσέλιδα από μεγάλες Αθηναϊκές εφημερίδες.


Η μαρτυρία της δημοσιογράφου Ντίνας Δασκαλοπούλου στο «Ε» της «Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας» πριν από δύο περίπου χρόνια όταν προσπαθούσαμε μαζί να κάνουμε ρεπορτάζ, είναι ενδεικτική του κλίματος που επικρατεί στη περιοχή …
« Οπου κι αν πηγαίναμε μας ακολουθούσαν ο επιστάτης με το μηχανάκι κι ένα μαύρο αγροτικό πολυτελείας…Δεν άργησαν και τα περίεργα τηλεφωνήματα. «Μαζέψτες τους ρουφιάνους…» και οι πληροφορίες ότι «εδώ με δυο χιλιάρικα σε ξαπλώνουν κάτω»
« Μετανάστες σε συνθήκες ελεγχόμενης ελευθερίας αμείβονται με 23 ευρώ την ημέρα και καταβάλουν περίπου τα μισά για προστασία αλλά και για ενοίκιο στις τρώγλες όπου διαβιούν…»- έγραψε τότε ο «Ελεύθερος Τύπος» .

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΕΡΓΑΤΕΣ ΓΗΣ ΣΤΗ ΝΕΑ ΜΑΝΩΛΑΔΑ ΗΛΕΙΑΣ



Τον Απρίλιο του 2008 οι μετανάστες εργάτες γης στη Νέα Μανωλάδα Ηλείας κατέβηκαν σε απεργία. Με αυτήτους την κίνηση ξύπνησαν τους εφιάλτες κάθε λογής μικρού και μεγάλου αφεντικού. Με αποτέλεσμα να τιμωρηθούν για αυτό. Την ώρα της συγκέντρωσης οι ντόπιοι ιδιοκτήτες οργάνωσαν αντί-συγκέντρωση και οπλισμένοι με ξύλα και καραμπίνες επιτέθηκαν στους συγκεντρωμένους εργάτες και ξυλοκοπούσαν όποιον έβρισκαν. Τελικός απολογισμός τουλάχιστον τέσσερις εργάτες στο νοσοκομείο.

    Τον Μάιο του 2012 οι μετανάστες εργάτες γης στη Μανωλάδα Ηλείας σήκωσαν και πάλι κεφάλι. Μόνο που αυτή τη φορά ήταν προετοιμασμένοι και απάντησαν στη βία που αντιμετωπίζουν
καθημερινά. Έτσι το βράδυ της Κυριακής 13/5 οι συγκεντρωμένοι μετανάστες δεν έμειναν παθητικοί απέναντι στη διαρκή υποτίμησή τους και διεκδίκησαν την παρουσία τους στην κεντρική πλατεία. Διεκδίκησαν το δικαίωμα να υπάρχουν. Από τη Δευτέρα 14/5 κατέβηκαν ξανά σε απεργία διεκδικώντας τα δεδουλευμένα τους αλλά και αύξηση του μεροκάματου.

    Στις συγκρούσεις που πραγματοποιήθηκαν το στρατόπεδο απέναντι από τους μετανάστες αποτελούνταν από τους συνήθεις υπόπτους. Μεγαλοτσιφλικάδες αλλά και μικρο-αφεντικά, μπάτσους, τσιράκια και λοιπούς υποτακτικούς της εξουσίας. Οι ευυπόληπτοι λοιπόν κάτοικοι της περιοχής συστρατεύτηκαν απέναντι στο εφιαλτικό (γι’ αυτούς) σενάριο της διεκδίκησης από τους σκλάβους μιάς καλύτερης ζωής με αξιοπρέπεια.

Ο ρατσιστικό λόγος, που τόσο πολύ εξυπηρετεί τα συμφέροντα των αφεντικών κυριάρχησε. Αφεντικά και ΜΜΕ προσπαθούν να αποκρύψουν την πραγματικότητα. Με σενάρια που αναιρεί το ένα το άλλο επιδιώκουν να διατηρηθεί το καθεστώς εξαίρεσης για τους μετανάστες. Οι «αόρατοι» που δεν έχουν δικαιώματα, πρέπει να αποδέχονται μονάχα υποχρεώσεις μόνιμης υποταγής. Μέχρι στιγμής απειροελάχιστες φωνές επιχειρούν να αναδείξουν τον αγώνα των εργατών γης.
   Μετά τις συγκρούσεις της Κυριακής, ο συρφερτός αφεντικών και υποτακτικών από τη μία απειλεί πως θα πάρει το νόμο στα χέρια του, αλλά από την άλλη ζητά από τους φορείς να βρουν μια λύση γιατί προφανώς χρειάζονται τους εργάτες γης. Τόσα χωράφια έχουν άλλωστε. Με την απαραίτητη -για τους εργοδότες- συνδρομή της αστυνομίας συλλαμβάνονται και ξυλοκοπούνται αρκετοί από τους μετανάστες. Αποδεικνύεται περίτρανα πως το σύνθημα «έξω οι ξένοι» αποτελεί μια πολύ καλή δικαιολογία για να μπορούν τα αφεντικά από τη μία να εκμεταλλεύονται στο έπακρο τους κυνηγημένους από παντού μετανάστες και από την άλλη να αποπροσανατολίζουν τμήματα των καταπιεσμένων για τους πραγματικούς υπαίτιους της δικιάς τους εξαθλίωσης.

Πέμπτη 19 Ιουλίου 2012

Τυφλός θα παραμείνει ο Σάββας Ξηρός

Ήταν αναμενόμενο. Το ταξικό μίσος του κράτους σε κάθε αντίπαλο του και μάλιστα σε όσους το αμφισβητούν ένοπλα δεν γνωρίζει σύνορα. Αυτή την φορά θύμα ήταν ο Σάββας Ξηρός. Σύμφωνα με το τηλεγράφημα του ΑΜΠΕ ο Σάββας Ξηρός θα μείνει οριστικά τυφλός. Κι’ αυτό γιατί η πολιτεία αδιαφόρησε εντελώς και στις κραυγές του ίδιου του φυλακισμένου από τον Απρίλη του 2008, για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει (θυμηθείτε αυτή μας την ανάρτηση) και δεν έδωσε καμιά σημασία στους πολίτες που ευαισθητοποιήθηκαν και ζητούσαν να έχει την στοιχειώδη ανθρώπινη αντιμετώπιση ο Σάββας Ξηρός.

Τώρα απλώς από την είδηση που μεταδίδει το ΑΜΠΕ μαθαίνουμε το αποτέλεσμα μια προδιαγεγραμμένης εξέλιξης:

Σε δύο επεμβάσεις στα μάτια υποβλήθηκε στην Α' Οφθαλμολογική Κλινική του ΑΧΕΠΑ ο καταδικασθείς για συμμετοχή στην οργάνωση «17 Νοέμβρη» Σάββας Ξηρός, ο οποίος νοσηλεύεται φρουρούμενος σε ειδικό θάλαμο της Α΄ Παθολογικής Κλινικής του ίδιου νοσοκομείου.

«Ο Σάββας Ξηρός πρακτικά είναι τυφλός. Οι βλάβες που έχει στα μάτια δεν δίνουν προοπτική να δει. Εμείς ως γιατροί έχουμε την υποχρέωση να κάνουμε το καλύτερο για τον ασθενή ανεξάρτητα από το ποιος είναι αυτός και από τις πολιτικές του πεποιθήσεις» ανέφερε στο ΑΜΠΕ ο διευθυντής της Α΄ Οφθαλμολογικής Κλινικής, καθηγητής Παναγιώτης Οικονομίδης, ο οποίος έκανε τις επεμβάσεις.

Τετάρτη 18 Ιουλίου 2012

Η ταξική φύση του ναζιστικού κόμματος


Οι κρατικομονοπωλιακές μέθοδοι που τελειοποίησε ή εγκαινίασε το «1000χρονο Ράιχ» δεν ήταν τίποτε άλλο από μια παραχώρηση — συχνά, με φανερά σκανδαλώδη τρόπο— όλης της γερμανικής οικονομίας σε μια χούφτα μεγάλων επιχειρήσεων. Αυτές οι επιχειρήσεις «τσέπωσαν» τα κολοσσιαία κέρδη της στρατιωτικοποίησης και της δουλικής εκμετάλλευσης των ξένων, ιδιαίτερα «Ανατολικών» εργατών, αλλά και της λεηλασίας όλης της Ευρώπης.

Το «Εθνικό Σοσιαλιστικό Γερμανικό Εργατικό Κόμμα» (Nazional-Sozialistische Deutsche Arbeiter Partei - NSDAP) ήταν πάντα και έμεινε ως το τέλος το κόμμα που εξυπηρέτησε κατά τον πιο τέλειο, ως τώρα, τρόπο τα συμφέροντα της μεγάλης αστικής τάξης, των κορυφών του μονοπωλιακού κεφαλαίου.

Τέτοιο ήταν και πριν το 1933, και μετά, τέτοιο έμεινε και ως τις 9 Μάη 1945.

Αυτό φαίνεται καθαρά από το δείκτη εκείνο που ενδιέφερε πιο πολύ το μονοπωλιακό κεφάλαιο: την πορεία των κερδών. Και δεν μπορεί κανείς να μην παραδεχτεί ότι η κυβέρνηση του ΝSDAP εξασφάλισε συνθήκες εξαιρετικής σε έκταση και βάθος συσσώρευσης κερδών. Η πορεία των τελευταίων υπήρξε πράγματι θεαματική, όπως δείχνει ο παρακάτω πίνακας:

Επίσημα κέρδη επιχειρήσεων (εκατομμύρια μάρκα)
1933 1936 1938
6,6 12,2 15

Η ναζιστική 12ετία υπήρξε περίοδος ταχύτατης ανόδου των κερδών και των περιουσιών των μεγιστάνων, όπως μαρτυρούν όλα, χωρίς εξαίρεση, τα στοιχεία. Οι κρατικομονοπωλιακές μέθοδοι που τελειοποίησε ή εγκαινίασε το «1000χρονο Ράιχ» δεν ήταν τίποτε άλλο από μια παραχώρηση — συχνά, με φανερά σκανδαλώδη τρόπο— όλης της γερμανικής οικονομίας σε μια χούφτα μεγάλων επιχειρήσεων. Αυτές οι επιχειρήσεις «τσέπωσαν» τα κολοσσιαία κέρδη της στρατιωτικοποίησης και της δουλικής εκμετάλλευσης των ξένων, ιδιαίτερα «Ανατολικών» εργατών, αλλά και της λεηλασίας όλης της Ευρώπης. Αυτή η μυθικών διαστάσεων συσσώρευση — που εμφάνισε και χαρακτηριστικά παρόμοια με αυτά της περιόδου της πρωταρχικής συσσώρευσης του κεφαλαίου — εξηγεί σε μεγάλο βαθμό και την εντυπωσιακή ανάκαμψη της ΟΔ Γερμανίας μετά το 1945.

Η συντριβή κάθε οργάνωσης των εργαζομένων έκανε τη δράση του NSDAP «θαυματουργή» και στον πολιτικό τομέα. Στη διάρκεια της εξουσίας του, οι εργαζόμενοι δεν διαμαρτυρήθηκαν καθόλου ή σχεδόν καθόλου. Η ένταση της εκμετάλλευσης, μόνος τρόπος δημιουργίας και ενίσχυσης του τεράστιου πολεμικοβιομηχανικού συγκροτήματος μιας ιμπεριαλιαστικής δύναμης χωρίς αποικίες, «πέρασε» ανεμπόδιστα. Αρκετά πριν από τον πόλεμο, η ελεύθερη εκλογή θέσης εργασίας είχε καταργηθεί. Σε ορισμένες κρατικές επιχειρήσεις όπως η «Οργάνωση Todt» ((Organisation Todt –OT), είχαν επιβληθεί όχι μόνο στρατιωτικοί κανονισμοί, αλλά και στρατιωτικές στολές. Τα πολιτικά κέρδη του κεφαλαίου ήταν και μακροπρόθεσμα. Καταρχήν, ο πόλεμος δεν φαίνεται να προκάλεσε σχεδόν καμιά κίνηση διαμαρτυρίας ή και απλής δυσαρέσκειας. Ενα δείγμα μας δίνει έκθεση του «Γερμανικού Μετώπου Εργασίας» (Deutsche Arbeitsfront - DAF), οργάνωσης που ήταν αρμόδια για την οργάνωση του εργατικού δυναμικού και την κίνησή του, του τέλους του 1942: «Το 1917, χάθηκαν σε πολιτικές απεργίες περίπου 2.000.000 εργατοημέρες. Το 1918, ήταν 5.000.000 εργατοημέρες. Στο πολεμικό έτος 1942, κερδίθηκαν αμέτρητα εκατομμύρια προσθέτων εργατοημερών, χωρίς να υπολογίσουμε την εργασιακή απόδοση εκατομμυρίων επιστρατευμένων ξένων εργατών» .

Και όλα αυτά, χωρίς να υπολογίσουμε ένα άλλο πολιτικό κέρδος πολύ μεγάλης, όπως αποδείχτηκε, σημασίας: την σχεδόν ολοκληρωτική εξόντωση όλων των επαναστατικών στοιχείων και την απώλεια σχεδόν κάθε επιρροής τους.

Τετάρτη 4 Ιουλίου 2012

4+1 λόγοι να είσαι αντιρατσιστής

κείμενο που μας στάλθηκε με email


«Οι μετανάστες μας ρίχνουν τα μεροκάματα. Μας παίρνουν τις δουλειές!»


Αν οι μετανάστες ρίχνουν τα μεροκάματα και μας παίρνουν τις δουλειές, πώς δικαιολογούνται οι εξαγγελίες για 150.000 απολύσεις στο δημόσιο τομέα, στον οποίο δεν εργάζονται μετανάστες; Γιατί υπάρχουν άνεργοι γιατροί, δικηγόροι, δάσκαλοι, κλάδοι στους οποίους η παρουσία μεταναστών είναι ανύπαρκτη; Και δηλαδή, για να έχουμε καλό ερώτημα: οι μετανάστες πλουτίζουν εις βάρος μας; Οι μετανάστες μας ζητάνε κάθε πρωί επίμονα το νοίκι; Οι μετανάστες μας κόβουν τους μισθούς και μας απολύουν; Οι μετανάστες διαλύουν τις συγκοινωνίες και εξαφανίζουν τις συντάξεις;


«Οι μετανάστες είναι πολλοί. Δεν τους σηκώνει η χώρα!»


Φαίνεται όμως πως και οι ντόπιοι “είμαστε πολλοί” και η “χώρα δεν μας σηκώνει”! Τα αφεντικά μας μετρούν, μας ξαναμετρούν και όλο και περισσεύουμε. Με τις μαζικές απολύσεις, την περικοπή επιδομάτων για τους ανέργους, τις έγκυες γυναίκες κ.ο.κ. δείχνουν έμπρακτα πώς θα ξεφορτωθούν το βάρος (ναι, εμείς είμαστε αυτοί). Κι αν οι μετανάστες είναι σήμερα αυτοί που “δεν χωράνε” οδηγούμενοι σε στρατόπεδα συγκέντρωσης ανά την επικράτεια, αύριο θα είναι οι άνεργοι, οι άποροι, οι γυναίκες, οι άστεγοι. Οπότε για το οικονομικό σύστημα όλοι στο ίδιο καζάνι βράζουμε, όλοι περισσεύουμε.


«Δεν τους προσκαλέσαμε. Να φύγουν!»


Ούτε οι ίδιοι προσκάλεσαν όλους του στρατούς του κόσμου στα μέρη τους. Μετά το 2001, με το εγκληματικό πρόσχημα του “πολέμου κατά της τρομοκρατίας” οι χώρες προέλευσης των μεταναστών που ζούνε σήμερα στη χώρα μας (Αφγανιστάν, Πακιστάν, Ιράκ…) ισοπεδώθηκαν, αναγκάζοντάς τους να τις εγκαταλείψουν. Το ελληνικό κράτος όχι μόνο δεν ήταν (και είναι) αμέτοχο σε αυτούς τους πολέμους, αλλά συμμετείχε εξυπηρετώντας τα συμφέροντα των ελληνικών αφεντικών που πάνω στα πτώματα είδανε επενδύσεις.


«Και μένα τι με νοιάζουν όλα αυτά; Εγώ θέλω την ησυχία μου…»


Τα μεταναστευτικά ρεύματα από την Ελλάδα αυξάνονται με ραγδαίους ρυθμούς. Αυστραλία, Αμερική, Γερμανία… Η καπιταλιστική κρίση όμως δεν είναι ελληνικό φρούτο. Όταν ακούμε για κρίση η επόμενη λέξη που μας έρχεται στο μυαλό πρέπει να είναι η μετανάστευση. Οι Έλληνες και οι Ελληνίδες που ήδη εγκαταλείπουν μαζικά τη χώρα μόνο ροδοπέταλα δεν θα συναντήσουν στο δρόμο τους. Η εργασιακή επισφάλεια, τα εξοντωτικά ωράρια, ο ρατσισμός δεν θα αφορούν πλέον μόνο τους προερχόμενους από τις λεγόμενες χώρες του τρίτου κόσμου, αλλά και τους μέχρι προσφάτως ευημερούντες Ευρωπαίους (βλ.εμάς). Οπότε στην εικόνα του μετανάστη πρέπει να βλέπουμε την εικόνα από το δικό μας μέλλον. Στο χέρι μας είναι να κατανοήσουμε πως ντόπιοι και μετανάστες βράζουμε στο ίδιο καζάνι της φτώχειας, και μόνο με κοινούς αγώνες θα καταφέρουμε να το τουμπάρουμε.


«Και σαν τι να γίνει δηλαδή…;»


Όλοι εμείς, ντόπιοι και μετανάστες, μπορούμε να «χτίσουμε» δομές αλληλεγγύης (π.χ συλλογικές κουζίνες, χαριστικά παζάρια ρούχων) σε κάθε γειτονιά -από το Μαντούκι μέχρι τη Γαρίτσα- με σκοπό να λειτουργήσουν σαν κινήσεις αντιμετώπισης της φτώχειας που αντιμετωπίζουμε όλοι, αλλά και σαν πεδία γνωριμίας και συγκρότησης σχέσεων μεταξύ μας. Μπορούμε επίσης δημιουργώντας πρωτοβουλίες/ομάδες ατόμων να προστατεύουμε τους μετανάστες γείτονές μας από τις εξώσεις που αυξάνονται το τελευταίο διάστημα, εκφράζοντας έτσι έμπρακτα πως, στις γειτονιές μας τα κοινά της στέγης και του φαγητού είναι κτήμα όλων!