του Carl Schmitt
μετάφραση Δημήτρης Δημούλης
H εθνική δημοκρατία. Παρά τις ιδέες της για την ανθρωπότητα και γενικότερα την αδελφοσύνη όλων των λαών, η γαλλική επανάσταση του 1789 προϋπέθεσε το γαλλικό Έθνος ως ιστορικά δεδομένο μέγεθος. Τα Συντάγματά της αποτελούν συνδυασμούς των αρχών του αστικού κράτους δικαίου με τη δημοκρατική αρχή της συντακτικής εξουσίας του λαού (βλ. πιο πάνω παραγρ. 6, σ. 50)2. Τον 19ο αιώνα η εθνική ιδέα οδήγησε σε νέους πολιτικούς σχηματισμούς και στον εκδημοκρατισμό των κρατών μέσα από την καθολική υποχρέωση στράτευσης και το καθολικό δικαίωμα ψήφου3. Η ουσία της ισότητας, η οποία συναντάται σε όλους αυτούς τους θεσμούς, έγκειται εδώ στο Εθνικόν. Η προϋπόθεση αυτού του είδους δημοκρατίας είναι η εθνική ομοιογένεια.
Σε σχέση με τη γενική έννοια Λαός, το Έθνος δηλώνει έναν Λαό εξατομικευμένο μέσα από την πολιτική συνείδηση ιδιαιτερότητας. Στην ενότητα του Έθνους και στη συνείδηση αυτής της ενότητας μπορούν να συμβάλλουν διάφορα στοιχεία: κοινή γλώσσα, κοινά ιστορικά πεπρωμένα, παραδόσεις και αναμνήσεις, κοινοί πολιτικοί σκοποί και ελπίδες. Η γλώσσα είναι εδώ ένας πολύ σημαντικός παράγοντας, ο οποίος όμως δεν είναι καθ' εαυτόν καθοριστικός. Αποφασιστικές είναι ομοιότητες της ιστορικής ζωής, συνειδητή επιδίωξη αυτής της ομοιότητας, μεγάλα γεγονότα και σκοποί. Πραγματικές επαναστάσεις και νικηφόροι πόλεμοι μπορούν να επιτρέψουν την υπέρβαση των γλωσσικών αντιθέσεων και να θεμελιώσουν το αίσθημα κοινής εθνικής ένταξης ακόμη και αν δεν μιλιέται η ίδια γλώσσα.
Αν αντιληφθούμε το Έθνος ως την ουσία της δημοκρατικής ισότητας, τότε προκύπτουν πρακτικές συνέπειες ιδιαίτερου τύπου. Ένα δημοκρατικό κράτος, το οποίο βρίσκει στην εθνική ομοιότητα των πολιτών του τις προϋποθέσεις της δημοκρατίας του, ανταποκρίνεται στην λεγόμενη αρχή των εθνοτήτων, σύμφωνα με την οποία ένα Έθνος σχηματίζει ένα Κράτος, ένα Κράτος περιλαμβάνει ένα Έθνος. Ένα εθνικώς ομοιογενές Κράτος εμφανίζεται έτσι ως κάτι φυσιολογικό. Ένα Κράτος που στερείται αυτής της ομοιογένειας έχει κάτι αφύσικο, κάτι που απειλεί την ειρήνη. Η αρχή των εθνοτήτων γίνεται με τον τρόπο αυτόν η προϋπόθεση της ειρήνης και το «θεμέλιο του διεθνούς δικαίου»4.
