Φασιστική δολοφονία εργαζόμενου μετανάστη στα Πετράλωνα

Ο Σαχζάντ Λουκμάν πήγαινε στη δουλειά του στο φούρνο στις 3:30 το πρωί οδηγώντας το ποδήλατό του σε κάποιο δρόμο στα Πετράλωνα. Δύο φασιστοειδή κινούμενοι με μηχανάκι του επιτέθηκαν και τον χτύπησαν πισώπλατα με μαχαίρι στην πλάτη. Ο άτυχος Σαχζάντ ξεψύχησε στο δρόμο λίγο πριν έρθει το ΕΚΑΒ.

Περίοικοι και διερχόμενοι που ειδοποίησαν τους μπάτσους είδαν έκλπηκτοι μια ψυχρή αντιμετώπιση από τα τσιράκια του Δένδια. Ευτυχώς ένας οδηγός ταξί είδε τον αριθμό κυκλοφορίας από το μηχανάκι και ειδοποίησε τους μπάτσους.

Τα φασιστοειδή πιάστηκαν στην οδό Φιλλελήνων σταο Σύνταγμα μετά από λίγη ώρα. Ενας πυροσβέστης 29 ετών και ένα κλεφτρόνι 25 ετών είχαν πάνω τους στιλέτα, το ένα είχε ακόμη πάνω του το αίμα του Σαχζάντ. Στην ανάκριση ισχυρίστηκαν μπούρδες, όπως ότι κλείστηκαν από το ποδήλατο και αρπάχτηκαν στα χέρια με το θύμα, προσπαθώντας έτσι να ελαφρύνουν τη θέση τους.

Κάτοικοι, μετανάστες  και συλλογικότητες στα Πετράλωνα έκαναν συγκέντρωση και πορεία διαμαρτυρίας την ίδια μέρα το βράδυ. Περίπου 1000 άνθρωποι που πορεύτηκαν δήλωσαν τη διαμαρτυρία τους για το νέο φονικό και κράτησαν ενός λεπτού σιγή στον τόπο της δολοφονίας.

Πολλοί που παρακολουθούσαν την πορεία έλεγαν πως νοιώθουν συντετριμένοι, είναι εργάτες και νοιώθουν αλληλέγγυοι με κάθε φουκαρά που παλεύει να επιβιώσει από όπου κι αν κατάγεται.

Η συνέχεια είναι προβλεπόμενη εύκολα, το κόμα του Μιχαλολιάκου θα πει ότι το καταδικάζει και πως δεν ξέρουν τίποτα, οι φασίστες θα φυλακιστούν και θα πέσουν μάλλον στα μαλακά, ενώ οι συγγενείς θα κληθούν να πληρώσουν ένα μεγάλο ποσό για να πάει η σωρός στο Πακιστάν.

Δύο σημαντικές λεπτομέρειες, στο σπίτι του νεώτερου φασίστα βρέθηκαν σιδηρογροθιές, μαχαίρια, ρόπαλα, σφαίρες και φυλλάδια της “Χρυσής Αυγής”, ενώ η πινακίδα στο μηχανάκι την ώρα της σύλληψης ήταν μισοκρυμένη κάτω από τη σέλα.

Πηγή: εργασιακό δελτίο

Η “αριστερή” άκρα δεξιά στα φόρτε της!

από το Sarajevo νο 69

Ποιός είπε ότι τα έχουμε δει κι ακούσει όλα απ’ τους “πατριώτες απελευθερωτές” μας, ε; Αρκετά είναι που μας περιμένουν, καθώς, με σταθερό βηματισμό, με κάποιους (λίγους) πρωτοπόρους και περισσότερους να ακολουθούν, οι τσοπαναραίοι της αριστεράς προσπαθούν να μην αφήσουν ούτε μια φασιστική / μικροαστική έγνοια αναξιοποίητη. 

Το τελευταίο (ως τώρα) τέτοιου είδους κτύπημα έγινε στις 12 του περασμένου Δεκέμβρη. Σε μια two stages απογευματινή εκδήλωση σε αίθουσα του τεχνικού επιμελητηρίου, με τον επιφανειακά αθώο (και παρερμηνεύσιμο) τίτλο: ευρώ και μετανάστευση, μια απόπειρα προβληματισμού. Οργανωμένη απ’ το μισο-υπαρκτό “μέτωπο αλληλεγγύης και ανατροπής”. Όπως θα περίμενε κανείς απ’ τα κομβικά γεγονότα, έτσι κι εδώ υπήρχαν καλά νέα και κακά νέα. Το καλό νέο είναι ότι ο καπετάν Αλέκος ζει! (Πολιτικά εννοούμε...) Το κακό νέο είναι ότι αυτός και τα παληκάρια του ανακάλυψαν την συνωμοσία που εξυφαίνεται εδώ και πολλά χρόνια, σε βάρος του (αγαπημένου τους) “ελληνικού λαού”: ναι μεν δεν φταίνε οι μετανάστες για την εγκαθίδρυση του ευρώ στο ελλαδιστάν, φταίει όμως το ευρώ που γέμισε η πατρίς από δαύτους!... Μάλιστα κυρίες και κύριοι!! Ο καπετάν Αλέκος ο ελευθερωτής και τα παληκάρια του (που είχαν διατρανώσει την απόφασή τους να πάνε ακόμα και φυλακή προκειμένου να κτυπηθεί η ανεργία - πλην, όμως, συνεχίζουν να κυκλοφορούν ελεύθεροι, αγκαλιασμένοι με τον wewillgovern συ.ριζ.α. [1]) βρήκαν την κίνηση που θα λύσει - για - πάντα - το - “μεταναστευτικό” (“πρόβλημα”): έξοδος απ’ την ευρωζώνη. 

Και μην φανταστεί κανείς ότι αυτό το σοφό πόρισμα ξεστομήθηκε αστήρικτο. Όοοοχι! Τα παληκάρια του “μετώπου” έκαναν έρευνα. Σε καμιά πεντακοσαριά μετανάστες. Τους ρώτησαν αν επέλεξαν την ελλάδα σαν χώρα διαμονής λόγω του νομίσματος, κι αν θα παρέμεναν ακόμα κι αν είχε δραχμή... Και τα αποτελέσματα αυτής της “επιστημονικής έρευνας” ήταν που, παρουσιαζόμενο απ’ την “ομάδα τεκμηρίωσης” του “μετώπου” στις 12/12, έδωσε την απάντηση. Σύμφωνα με τα λόγια του καπετάν Αλέκου του Ελευθερωτή:

... Το ευρώ είναι το “κλειδί” στο μεγάλο παράδοξο: χιλιάδες μετανάστες που αναζητούν απεγνωσμένα εργασία κατευθύνονται σε μια χώρα μικρή, με τη μεγαλύτερη ύφεση στον ευρωπαϊκό χώρο, με μηδενική σχεδόν οικονομική δραστηριότητα, με πλήρη σχεδόν παύση της οικοδομής και της βιομηχανίας, με ασύλληπτη ανεργία, με αποδυναμωμένη αγοραστική δύναμη. Δεν επιλέγεται καμία άλλη βαλκανική χώρα, μέλος της ευρωπαϊκής ένωσης, που δεν έχει την ύφεση και την ανεργία της ελλάδας, δεν έχει όμως και το ευρώ, με υπερπολλαπλάσια αξία στις χώρες προέλευσης των μεταναστών...

Μάλιστα! Λύθηκε το μυστήριο!!! Συνεπώς κάθε φασίστας και κάθε μικροαστικό κάθαρμα σ’ αυτήν την χώρα, ας προσθέσει και ένα “ουστ παλιο ευρώ” στις αποσκευές του (εάν το έχει παραλείψει ως τώρα), κι ας ακολουθήσει τον καπετάν Αλαβάνο και τους τεκμηριωμένους γενναίους του προς το επικό ξεφόρτωμα όλων αυτών των ενοχλητικών: την έξοδο απ’ την ευρωζώνη.

Αλλά, φευ, το θεώρημα χάσκει... Χάσκει όπως κάθε διανοητική κωλοτρυπίδα που έχει διασταλεί στον μέγιστο δυνατό βαθμό, καθώς ετοιμάζεται να αφοδεύσει (ή μόλις τα κατάφερε) κάτι - δύσοσμο - που - θα - μείνει - στην - ιστορία. Θα δείξουμε το απύθμενο βάθος αυτού του “αριστερού” εθνικορατσιστικού πρωκτού, αν και το σημαντικότερο είναι τα κίνητρά του.

Κατ’ αρχήν, αν δεν κάνουμε λάθος (και δεν κάνουμε...) εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες και μετανάστριες, απ’ την πρώην “ανατολική ευρώπη”, ήρθαν στα μέρη μας πολύ πριν την καθιέρωση του ευρώ!!! Απ’ τις αρχές της δεκαετίας του ‘90 και μετά...ε; Τι στο διάολο; Μήπως είχαν προφητικές ικανότητες και το είχαν καταλάβει ότι η ασθενική δραχμούλα θα μετατραπεί σ’ ένα χαλύβδινο ευρώ; Όχι - ο καπετάν Αλέκος και οι γενναίοι του θα απαντούσαν αλλιώς. Ότι, δηλαδή, παρότι η δραχμούλα δεν ήταν καθόλου “σκληρή” σαν το ευρώ, ήταν σκληρότερη απ’ το καταρρέον δηνάριο ή το αλβανικό λεκ, ή το βουλγάρικο λεβ, ή το ρώσικο ρούβλι, ή το ουκρανικό ρίβνια, ή όποιο άλλο νόμισμα. 

Όμως αυτή η ενοχλητική λεπτομέρεια, το γεγονός δηλαδή ότι υπήρξαν στην ελλάδα εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες επί δραχμής, δείχνει ποιά είναι η μοναδική λογική συνέπεια του Αλαβάνιου plus “μέτωπο” συσχετισμού της εκδίωξης των μεταναστών μέσω επιστροφής στη δραχμή. Δεν φτάνει να απαλλαγεί η πατρίς απ’ το ευρώ για να απαλλαγεί απ’ τους μετανάστες. Πρέπει να υιοθετήσει και το πιο “μαλακό” νόμισμα στην ευρύτερη περιοχή. Πρέπει τα νέα πατριωτικά πεντοχίλιαρα να είναι αληθινά (χαρτο)πετσετάκια, υπογραμμένα φυσικά απ’ τον υπουργό οικονομικών της ανατρεπτικής κυβέρνησης Αλέξανδρο Αλαβάνο. 

Μόνο που τότε δεν θα αδειάσει η εθνικά υπερήφανη ελλάδα μόνο από μετανάστες. Θα αδειάζει εντελώς. Και οι τελευταίοι ή οι προτελευταίοι ντόπιοι, πριν φύγουν (για κάποια ξενητειά σκληρότερου νομίσματος), θα έχουν σαπίσει στο ξύλο και τον καπετάν Αλέκο και τα παληκάρια του. Για ευνόητους λόγους.

Δεν είναι όμως αυτό ολόκληρο το χάσμα του “αριστερού” εθνικορατσιστικού πρωκτού. Μπορούν άραγε να αποδείξουν οι λεβέντες της “ομάδας τεκμηρίωσης” του “μετώπου” ότι οι τωρινοί μετανάστες, απ’ την κεντρική ασία ή από την αφρική, επιλέγουν οι ίδιοι να φτάσουν στην ελλάδα; Μήπως αυτό είναι επιλογή των κυκλωμάτων μετακίνησης, που στην καλύτερη περίπτωση προσφέρουν (επικίνδυνες) υπηρεσίες και στην χειρότερη γδέρνουν ζωντανούς τους μετανάστες; Μήπως; Λέμε ναι: τα κυκλώματα είναι που προτιμούν να πληρώνονται σε σκληρό νόμισμα· και, κατά συνέπεια, έχουν κάθε συμφέρον οι μετανάστες να δουλεύουν (ή να εγκληματοποιούνται) σε σκληρό νόμισμα, για να τους ξεχρεώσουν τα “μεταφορικά”. Αλλά ο πιο αποτυχημένος απ’ τους εθνικούς απελευθερωτές και τα παληκάρια του δεν ασχολείται με τέτοιες λεπτομέρειες. Τους έρχεται “φυσιολογικό” να φορτώσουν στους μετανάστες εργάτες όχι μόνο τα εργατικά συμφέροντα των ιδίων αλλά και τα δουλεμπορικά· απλά κάνοντας την πάπια για τα δεύτερα.

Και πως άραγε να εξηγηθεί ότι οι περισσότεροι μετανάστες απ’ το πακιστάν θέλουν να φτάσουν στην αγγλία (και όχι να μείνουν στην ελλάδα), και οι περισσότεροι μετανάστες απ’ το αφγανιστάν θέλουν να φτάσουν στον καναδά (και όχι να μείνουν στην ελλάδα) με βάση το ιδιοφυές αυτό γκάλοπ περί ευρώ σαν μαγνήτη μεταναστών στην ελλάδα; Η αγγλία έχει ένα σκληρούτσικο (αυτήν την εποχή) νόμισμα, ο καναδάς ένα μικρής σκληρότητας, ωστόσο υπάρχουν άλλα, πολύ σοβαρά, που επηρεάζουν τις πραγματικές επιλογές των όποιων μεταναστών, οπουδήποτε. Το αν θα βρουν ανθρώπινη δουλειά· το αν θα ζουν με σχετική ηρεμία και αξιοπρέπεια· το αν θα έχουν στα πέριξ συγγενείς, φίλους ή ομοεθνείς. Τα τσακάλια της “ομάδας τεκμηρίωσης” του ... plan B, φυσικά δεν έκαναν καμία ερώτηση (στους μετανάστες) του είδους ρε σεις, με τόση ξεφτίλα και απανθρωπιά γύρω σας πώς την παλεύετε; ή πως σας φαίνονται οι έλληνες; Όχι. Η πρώτη απ’ τις τρεις “στημένες” ερωτήσεις που έκαναν ήταν:

- Το ευρώ ως νόμισμα της ελλάδας έπαιξε ρόλο στην απόφασή σας να την επιλέξετε ως χώρα διαμονής;

Ενώ θα έπρεπε να ρωτήσουν:

- Η ζεστή και πατροπαράδοτη ελληνική φιλοξενία έπαιξε ρόλο στην απόφασή σας να...

Ή

- Αν ξέρατε ότι θέλουμε να σας ξεφορτωθούμε να απαντούσατε στις ερωτήσεις μας;

Για να θολώσουν τα ρατσιστικά νερά τους, φυσικά, αυτοί οι “αριστεροί” ακροδεξιοί δεν λένε ότι κουβεντιάζουν πως με έναν σμπάρο (έξοδο απ’ το ευρώ) θα πετύχουν όλα τα τριγόνια, αλλά το ρίχνουν στη γνωστή δημοκρατική κλάψα. Θέλουν (λένε):

... μια ελλάδα που δεν θα αποτελεί χώρα εγκλωβισμού / παραμονής, γιατί δεν έχει ούτε το σκληρό νόμισμα ούτε θα εφαρμόζει τις ευρωπαϊκές συνθήκες, αλλά θα διευκολύνει οικονομικά και διπλωματικά όσους θέλουν να περάσουν στην ευρώπη...

Ψιλό γαζί! Γιατί ένα ελλαδιστάν εκτός ευρωπαϊκής ένωσης (και Σέγκεν), που δεν θα είναι υποχρεωμένο να εφαρμόζει καμία ευρωπαϊκή συνθήκη, σε τίποτα δεν θα εξυπηρετούσε τους έστω περαστικούς μετανάστες: βγαίνοντας απ’ τα τιμημένα σύνορα, θα τους γυρίζουν πίσω οι απέναντι πυροβολώντας. Όσο για τις “διευκολύνσεις”; Φωνάζουν και οι ευρωπαϊκές πέτρες ότι το ελλαδιστάν θα μπορούσε να αναγνωρίζει “πολιτικό άσυλο” ή “ανθρωπιστικό άσυλο” τουλάχιστον στο ποσοστό που κάνουν τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά κράτη, γύρω στο 25% των αιτήσεων, αντί για 0,2%... Πράγμα που σημαίνει ότι αν οι λεβέντες είχαν πράγματι καούρα για “διευκολύνσεις” θα είχαν φάει σίδερα (και “θα είχαν μπει στη φυλακή”...) αγωνιζόμενοι και τώρα, σε “συνθήκες ευρώ” - υπάρχει κάμποσο περιθώριο για “διευκολύνσεις”. Ήδη.

Αλλά όχι. Όπως οι δεξιοί ακροδεξιοί δεν λένε ότι είναι φονιάδες και καθάρματα, αλλά μόνο ότι “δεν χωράνε άλλοι” και ότι “να πάρουμε λίγο αέρα βρε αδελφέ”· όπως το κράτος ονομάζει “ξένιο Δία” τα στρατόπεδα συγκέντρωσης· έτσι κι αυτοί βαφτίζουν τον φασιστο/εθνο/ρατσισμό τους “ανθρωπιστική έγνοια”... Για το καλό των μεταναστών.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

1 - Δεν τους χωράνε τα σίδερα τους “απελευθερωτές” μας. Δεν τους χωράνε!! Ούτε τα σίδερα, ούτε αυτές οι άσπρες μπλούζες που δένουν πίσω...

ο πραγματικός “πάτος”

του risinggalaxy

Πριν από καιρό είχα γράψει για τα νεκρά ανήλικα σε ένα παρόμοιο ναυάγιο στο Αιγαίο. Τότε η ιστορία είχε προκαλέσει “σοκ στο πανελλήνιο” με τις φωτογραφίες των νεκρών παιδιών, αλλά τα στρατόπεδα συγκέντρωσης παρ’όλα αυτά άρχιζαν να λειτουργούν. Πολύ πιο πριν είχα οργισθεί με τον εμπρησμό του καταυλισμού των μεταναστών εργατών στη Πάτρα από “άγνωστους”. Αργότερα δεν είχα λόγια για την Νύχτα των Κρυστάλλων στη Πάτρα όταν γκρεμίστηκε ο καταυλισμός. Γενικά εδώ και καιρό αισθάνομαι ότι δεν υπάρχουν λόγια, εκφράσεις, γενικά ότι δεν μπορώ να εκφέρω με λόγο αυτα τα οποία νιώθω όταν μαθαίνω τέτοια νέα. Σε ένα άρθρο άλλη φορά είχα διαβάσει για τους ομαδικούς τάφους εργατών στον Έβρο και είχα δει τις εικόνες του περίλυπου ιμάμη που έθαβε τα πτώματα. …

Κάθε φορά μου έφερνε αναγούλα ο τρόπος σχολιασμού των ειδήσεων από ακροδεξιούς ή απλώς μαλάκες έλληνες. Ένα μάτσο δικαιολογίες με αναπαραγωγή στερεότυπων και μπόλικο μισανθρωπισμό. Κανονικά με αυτά τα σχόλια θα έπρεπε κάπως να τους κοιτάξει ένας γιατρός. Αντι να κοιτάξει αυτούς γιατρός, το κράτος και τα πασόκια έστειλαν τους γιατρούς στις οροθετικές πόρνες μήπως και κερδίσουν κανα ψηφαλάκι για τις εκλογές. Και εκεί η αηδία είχε χτυπήσει κόκκινο. Τουλάχιστον αισθάνομαι πάντα ότι δεν είμαι μόνος μου. Βλέπω ακούω και κουβεντιάζω με ανθρώπους που πάνω κάτω λέμε τα ίδια. Και ξέρω ότι υπάρχουν και άλλοι άνθρωποι που λέμε τα ίδια απλά δεν τους γνωρίζω. Είμαστε χιλιάδες σε όλη την χώρα αλλά μέχρι τώρα πολλοί πιστευουν είτε στην αντιπροσώπευση των κομμάτων είτε -σαν την αφεντιά μου καλή ώρα- προσπαθούν να έχουν τη σχετική πολιτική δράση ανάλογα με ότι τους κόβει το μυαλό τους.

Κάθε φορά μου έρχεται η αηδία στο στόμα και εκείνη η αίσθηση ότι πραγματικά δεν ξέρεις τι να πείς. Επίσης έρχεται και η αίσθηση ή καλύτερα η ερώτηση: “Μήπως θα ήταν καλύτερα αν δεν ήθελα να ξέρω;” Ευτυχώς για την αξιοπρέπεια μου -και είμαι σίγουρος και για την αξιοπρέπεια πολλών άλλων- θέλω και επιλέγω να ξέρω.

Μία (ακόμα) ανάγνωση της τελευταίας κατασταλτικής επίθεσης

από τον βιβλιοφρικάριο

Από τη μέρα της επίσημης έναρξης της επιχείρησης «Ξένιος Ζευς», που αφορά τον εντοπισμό, τη σύλληψη και τη μεταφορά μεταναστών χωρίς άδεια παραμονής σε κέντρα κράτησης με σκοπό την απέλαση, τα μέσα ενημέρωσης μας «ενημερώνουν» καθημερινά για την εξέλιξή της. Εν μέσω εικόνων μαζικών προσαγωγών οι επιτελείς διαμηνύουν πως η επιχείρηση θα είναι διαρκής και μάλιστα θα επεκταθεί στις πόλεις της επαρχίας. Ένας διαρκής πόλεμος, παρακλάδι ενός ευρύτερου που διεξάγεται ανά την υφήλιο και μπορεί να συνοψιστεί ως εξής: Ενώ γκρεμίζονται τα όποια προσχώματα στην ελεύθερη μετακίνηση κεφαλαίων και εμπορικών προϊόντων, χτίζονται στιβαρά τείχη για να αποτρέπουν τη μετανάστευση της εργασίας από την καμένη γη που αφήνει πίσω της η καπιταλιστική λεηλασία. Οι στόχοι της επιχείρησης, όπως τους έθεσε ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης (αυτή είναι η δουλειά του) κ. Δένδιας είναι σαφείς: Οι μετανάστες που θα απελαθούν θα μεταφέρουν στις χώρες προέλευσης το μήνυμα ότι η Ελλάδα δεν αποτελεί ευτυχή προορισμό, ενώ και οι Έλληνες πολίτες θα εμπεδώσουν την εικόνα της ευνομούμενης χώρας που δεν είναι «ξέφραγο αμπέλι». Είναι όμως μόνο αυτοί οι στόχοι;

Οι διαμορφωτές της κοινής γνώμης αναφέρουν και καταγράφουν τα θέματα που άπτονται του «μεταναστευτικού ζητήματος» σε χωριστές χωροχρονικές ενότητες από τις εξελίξεις στις εργασιακές σχέσεις, ώστε να αποκρύπτεται το γεγονός ότι αποτελούν αλληλεπικαλυπτόμενους χειρισμούς στο πεδίο του κοινωνικού πολέμου που ονομάζουν «διαχείριση της κρίσης». Αυτό προκύπτει εξάλλου και από τις καταγεγραμμένες εμπειρίες της περιπέτειας του νεοφιλελευθερισμού σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες και στις Η.Π.Α., αλλά και από ιστορικά δεδομένα της πρώιμης περιόδου του εκβιομηχανισμού. Φαίνεται λοιπόν να υπάρχει ισχυρή συσχέτιση μεταξύ των κέντρων κράτησης μεταναστών (με μόνο «έγκλημα» τη μη κατοχή ταξιδιωτικών εγγράφων) και των πτωχοκομείων των αρχών του 19ου αιώνα, ως προς τις επιδιώξεις και το ιδεολογικό τους περίβλημα.

Ο Νόμος περί Φτωχών, που εισήχθη στη βρετανική νομοθεσία τη δεκαετία του 1830 (και ακολούθως στις εκβιομηχανιζόμενες ευρωπαϊκές χώρες, αλλά και σε όσες δεν διέθεταν ισχυρή βιομηχανική προοπτική) όριζε τα πτωχοκομεία ως τους μοναδικούς χώρους που θα υπήρχε μέριμνα για τους φτωχούς. Καμία άλλη θεσμική παροχή δεν επιτρεπόταν και ως εκ τούτου προβλεπόταν ο υποχρεωτικός εγκλεισμός τους στα ιδρύματα. Ο αμετροεπής κυνισμός κράτους και αφεντικών εκφράζεται ανενδοίαστα στις εφημερίδες της εποχής. Η πρόβλεψη ήταν πως αν τα πράγματα δυσκόλευαν πάρα πολύ για τους φτωχούς και αν οι συνθήκες ζωής μέσα στα πτωχοκομεία ήταν τόσο άθλιες ώστε να εξάπτεται η λαϊκή φαντασία, τότε θα κάμπτονταν οι αντιστάσεις στην προλεταριοποίηση μεγάλων τμημάτων του πληθυσμού. Γιατί βέβαια η μαζική εργοστασιακή εργασία, υπό τις απειλές των επιστατών, με την πίεση του χρόνου και χωρίς έλεγχο στην τεχνογνωσία και την εκτέλεση δεν ήταν καθόλου ελκυστική για το υπό διαμόρφωση εργατικό δυναμικό της εποχής. Η ηθική της εργασίας που έθετε τη βιομηχανική μισθωτή εργασία ως το μοναδικό αξιοπρεπή τρόπο διαβίωσης δεν εμφάνιζε τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Έτσι τα πτωχοκομεία ήταν το απαραίτητο συμπλήρωμά της, καθιστώντας κάθε αξιοπρεπή εναλλακτική σχεδόν αδύνατη.

«φέτος η φράουλα δεν πήγε καλά…»

Την Κολομβία της Νέας Μανωλάδας Ηλείας, ανέδειξε για μια ακόμη φορά η πρόσφατη δολοφονική επίθεση κατά του Αιγύπτιου εργάτη γης , τον οποίον οι «άνθρωποι – αγρίμια» της περιοχής, έσυραν «κρεμασμένο» στη πόρτα αυτοκινήτου τους πριν τον πετάξουν αναίσθητο και αιμόφυρτο στην άκρη του δρόμου.

Μια χυδαία ιστορία εκμετάλλευσης δεκάδων αλλοδαπών εργατών από «εισαγόμενο» τσιφλικά φράουλας και η δράση «πληρωμένων μαφιόζων» , κρύβεται –σύμφωνα με πληροφορίες – πίσω από την βάρβαρη επίθεση κατά του μετανάστη εργάτη που νοσηλεύεται σε σοβαρή κατάσταση στο νοσοκομείο.

Το ρεπορτάζ λέει ότι πίσω από το αιματηρό περιστατικό, υπάρχει η προκλητική ασυδοσία του τσιφλικά ο οποίος με το πρόσχημα ότι «φέτος η φράουλα δεν πήγε καλά…» αποφάσισε να αφήσει απλήρωτους πάνω από 150 μετανάστες εργάτες γης από το Μπαγκλαντές και την Αίγυπτο που τα κυκλώματα των δουλεμπόρων είχαν προωθήσει εκεί . Όμως οι περισσότεροι από αυτούς δεν έχουν χαρτιά και άδειες παραμονής με αποτέλεσμα να μη μπορούν να διεκδικήσουν τα δεδουλευμένα με νόμιμο τρόπο από το πανίσχυρο «αφεντικό» .

Ανθρωποι της περιοχής που θέλησαν για ευνόητους λόγους να τηρήσουν την ανωνυμία τους , φοβισμένοι κάνουν λόγο για μια καλά δομημένη εγκληματική ομάδα με ιεραρχία, εντολείς και αδίστακτους μπράβους, ανθρώπους της νύχτας και του υποκόσμου , οπλοφόρους που ξυλοκοπούν και τρομοκρατούν τους κατατρεγμένους αλλοδαπούς εργάτες γης που τολμούν να σηκώσουν το κεφάλι τους και να ζητήσουν τα χρήματα από τα μεροκάματα που έκαναν , χύνοντας ποτάμια ιδρώτα στα απέραντα φραουλοχώραφα της Νέας Μανωλάδας.

Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι θύματα όλων αυτών είναι εκτός των αλλοδαπών εργατών και ο κάθε ντόπιος πολίτης που θα τολμήσει να αντιδράσει η να εκφράσει δημόσια τη γνώμη του για τα όσα συμβαίνουν εκεί.

Είναι σε όλους γνωστό ότι οι φράουλες που καλλιεργούνται επί χρόνια στη Νέα Μανωλάδα Ηλείας, είναι ποτισμένες με ιδρώτα , αίμα και εκμετάλλευση χιλιάδων αλλοδαπών εργατών γης που άφησαν τις πατρίδες τους αναζητώντας ένα καλύτερο αύριο. Αυτό αποδεικνύεται και από τα επίσημα στοιχεία των Αρχών .

Τα τελευταία τέσσερα χρόνια το τοπικό αστυνομικό τμήμα έχει σχηματίσει πάνω από 200 δικογραφίες σε βάρος εκείνων που φιλοξενούν αλλοδαπούς στα κτήματά τους παράνομα και με το αζημίωτο τους καταυλισμούς της ντροπής. Το 20% των δικογραφιών αφορούν υποθέσεις για παράνομη εργασία…

Είναι επίσης γνωστό ότι το καθεστώς της Μαφίας που δραστηριοποιείται εκεί για να προστατέψει τα συμφέροντα ορισμένων μεγαλοτσιφλικάδων , περιέργως ουδέποτε εξαρθρώθηκε ή ενοχλήθηκε από τις αρμόδιες Αρχές. Και ας επισημάνθηκε με πρωτοσέλιδα από μεγάλες Αθηναϊκές εφημερίδες.

Η μαρτυρία της δημοσιογράφου Ντίνας Δασκαλοπούλου στο «Ε» της «Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας» πριν από δύο περίπου χρόνια όταν προσπαθούσαμε μαζί να κάνουμε ρεπορτάζ, είναι ενδεικτική του κλίματος που επικρατεί στη περιοχή …

« Οπου κι αν πηγαίναμε μας ακολουθούσαν ο επιστάτης με το μηχανάκι κι ένα μαύρο αγροτικό πολυτελείας…Δεν άργησαν και τα περίεργα τηλεφωνήματα. «Μαζέψτες τους ρουφιάνους…» και οι πληροφορίες ότι «εδώ με δυο χιλιάρικα σε ξαπλώνουν κάτω»

« Μετανάστες σε συνθήκες ελεγχόμενης ελευθερίας αμείβονται με 23 ευρώ την ημέρα και καταβάλουν περίπου τα μισά για προστασία αλλά και για ενοίκιο στις τρώγλες όπου διαβιούν…»- έγραψε τότε ο «Ελεύθερος Τύπος» .

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΕΡΓΑΤΕΣ ΓΗΣ ΣΤΗ ΝΕΑ ΜΑΝΩΛΑΔΑ ΗΛΕΙΑΣ

Τον Απρίλιο του 2008 οι μετανάστες εργάτες γης στη Νέα Μανωλάδα Ηλείας κατέβηκαν σε απεργία. Με αυτήτους την κίνηση ξύπνησαν τους εφιάλτες κάθε λογής μικρού και μεγάλου αφεντικού. Με αποτέλεσμα να τιμωρηθούν για αυτό. Την ώρα της συγκέντρωσης οι ντόπιοι ιδιοκτήτες οργάνωσαν αντί-συγκέντρωση και οπλισμένοι με ξύλα και καραμπίνες επιτέθηκαν στους συγκεντρωμένους εργάτες και ξυλοκοπούσαν όποιον έβρισκαν. Τελικός απολογισμός τουλάχιστον τέσσερις εργάτες στο νοσοκομείο.

    Τον Μάιο του 2012 οι μετανάστες εργάτες γης στη Μανωλάδα Ηλείας σήκωσαν και πάλι κεφάλι. Μόνο που αυτή τη φορά ήταν προετοιμασμένοι και απάντησαν στη βία που αντιμετωπίζουν

καθημερινά. Έτσι το βράδυ της Κυριακής 13/5 οι συγκεντρωμένοι μετανάστες δεν έμειναν παθητικοί απέναντι στη διαρκή υποτίμησή τους και διεκδίκησαν την παρουσία τους στην κεντρική πλατεία. Διεκδίκησαν το δικαίωμα να υπάρχουν. Από τη Δευτέρα 14/5 κατέβηκαν ξανά σε απεργία διεκδικώντας τα δεδουλευμένα τους αλλά και αύξηση του μεροκάματου.

    Στις συγκρούσεις που πραγματοποιήθηκαν το στρατόπεδο απέναντι από τους μετανάστες αποτελούνταν από τους συνήθεις υπόπτους. Μεγαλοτσιφλικάδες αλλά και μικρο-αφεντικά, μπάτσους, τσιράκια και λοιπούς υποτακτικούς της εξουσίας. Οι ευυπόληπτοι λοιπόν κάτοικοι της περιοχής συστρατεύτηκαν απέναντι στο εφιαλτικό (γι’ αυτούς) σενάριο της διεκδίκησης από τους σκλάβους μιάς καλύτερης ζωής με αξιοπρέπεια.

Ο ρατσιστικό λόγος, που τόσο πολύ εξυπηρετεί τα συμφέροντα των αφεντικών κυριάρχησε. Αφεντικά και ΜΜΕ προσπαθούν να αποκρύψουν την πραγματικότητα. Με σενάρια που αναιρεί το ένα το άλλο επιδιώκουν να διατηρηθεί το καθεστώς εξαίρεσης για τους μετανάστες. Οι «αόρατοι» που δεν έχουν δικαιώματα, πρέπει να αποδέχονται μονάχα υποχρεώσεις μόνιμης υποταγής. Μέχρι στιγμής απειροελάχιστες φωνές επιχειρούν να αναδείξουν τον αγώνα των εργατών γης.

   Μετά τις συγκρούσεις της Κυριακής, ο συρφερτός αφεντικών και υποτακτικών από τη μία απειλεί πως θα πάρει το νόμο στα χέρια του, αλλά από την άλλη ζητά από τους φορείς να βρουν μια λύση γιατί προφανώς χρειάζονται τους εργάτες γης. Τόσα χωράφια έχουν άλλωστε. Με την απαραίτητη -για τους εργοδότες- συνδρομή της αστυνομίας συλλαμβάνονται και ξυλοκοπούνται αρκετοί από τους μετανάστες. Αποδεικνύεται περίτρανα πως το σύνθημα «έξω οι ξένοι» αποτελεί μια πολύ καλή δικαιολογία για να μπορούν τα αφεντικά από τη μία να εκμεταλλεύονται στο έπακρο τους κυνηγημένους από παντού μετανάστες και από την άλλη να αποπροσανατολίζουν τμήματα των καταπιεσμένων για τους πραγματικούς υπαίτιους της δικιάς τους εξαθλίωσης.

Η πολιτική της νέας κυβέρνησης στο δρόμο

"Έκρηξη" δολοφονικών επιθέσεων σε μετανάστες στα Χανιά

Συνεχίζονταν έως αργά χθες το βράδυ έρευνες της Αστυνομίας για τον εντοπισμό των δραστών των ρατσιστικών επιθέσεων σε βάρος μεταναστών στα Χανιά.

Η πιο σοβαρή επίθεση, κι αφού είχε προηγηθεί ο σοβαρός τραυματισμός δύο Αλγερινών στην παραλία της Νέας Χώρας, έγινε τα ξημερώματα της περασμένης Δευτέρας στην πλατεία Τάλω, στην περιοχή της πισίνας του πρώην Ξενία, όταν άγνωστοι επιτέθηκαν σε 25χρονο άστεγο Αιγυπτιακής καταγωγής με σιδηρολοστούς. Ο 25χρονος μεταφέρθηκε σε σοβαρή κατάσταση στο Νοσοκομείο Χανίων, όπου υποβλήθηκε σε αφαίρεση νεφρού καθώς κινδύνευσε η ζωή του.

Όταν ξύπνησε από τη νάρκωση, το πρώτο πράγμα που ψέλλισε με δάκρυα στα μάτια ήταν: «Εμείς στην Αίγυπτο έχουμε ελληνική κοινότητα την οποία σεβόμαστε και της συμπεριφερόμαστε σωστά. Εσείς γιατί μας συμπεριφέρεστε έτσι;».

Χθες, σε δημοσιογράφους οι οποίοι τον επισκέφτηκαν στο Νοσοκομείο, με πόνο ψυχής έλεγε: «Για μένα πάνω απ΄όλα είναι η αξιοπρέπεια. Δεν φοβάμαι για τη ζωή μου. Την αξιοπρέπειά μου πρέπει να διατηρήσω».

Επίσης, ανέφερε ότι επιθυμεί να επιστρέψει στην Αίγυπτο.

Σύμφωνα με όσα είχαν γίνει γνωστά μέχρι χθες, η επίθεση σε βάρος του 25χρονου έγινε από ομάδα νεαρών από τους οποίους γύρω στα είκοσι άτομα ήταν θεατές των υπολοίπων που επιτέθηκαν στον

25χρονο.

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΦΟΡΕΙΣ

Τα περιστατικά αυτά κινητοποίησαν κοινωνικούς φορείς της πόλης οι οποίοι πραγματοποίησαν συνάντηση προχθές το βράδυ και μεταξύ άλλων αποφάσισαν να παραχωρήσουν συνέντευξη Τύπου στα τοπικά ΜΜΕ σήμερα στις 12 το μεσημέρι στο Εργατικό Κέντρο αλλά και να οργανώσουν εκδήλωση την ερχόμενη Δευτέρα στα Πευκάκια της Νέας Χώρας.

To μέλος του "Κοινωνικού Στεκιού - Στεκιού Μεταναστών", κ. Τσουκάτος, χαρακτήρισε «δολοφονική» την επίθεση σε βάρος του 25χρονου Αιγύπτιου και πρόσθεσε ότι «το θέμα δεν αφορά μόνο αυτούς που υποστηρίζουν τους μετανάστες» αλλά «όλη την κοινωνία» καθώς «οι συγκεκριμένες συμμορίες αρχίζουν από τους πιο αδύναμους κρίκους που αυτή τη στιγμή στην κοινωνία μας είναι οι μετανάστες και στο τέλος θα πάρει όλους η μπάλα. Και αυτό είναι πάρα πολύ σοβαρό. Πρέπει να απασχολήσει όλους τους πολίτες. Τους γονείς, τους δασκάλους, τους καθηγητές, την γειτονιά. Όλους τους ανθρώπους. Για να δούμε πώς θα αντιδράσουμε. Συλλογικά και αλληλέγγυα. Το πρόβλημα αυτό μας αφορά όλους».

Ακόμα ο κ. Τσουκάτος κάλεσε την Αστυνομία να βρει τους δράστες των επιθέσεων και συμπλήρωσε ότι «μέχρι τώρα είναι τυχαίο που δεν θρηνήσαμε ανθρώπινα θύματα».

ΤΟ ΣΤΕΚΙ

Σε ανακοίνωσή του το Κοινωνικό Στέκι-Στέκι Μεταναστών «καταγγέλλει τις ακραίες ρατσιστικές επιθέσεις που έγιναν εναντίον τριών μεταναστών τις τελευταίες μέρες στην περιοχή της Νέας Χώρας. Οι μετανάστες κοιμόντουσαν έξω, αφού δεν είχαν στέγη και οι δολοφονικές επιθέσεις έγιναν από ομάδα που φορούσε μαύρα ρούχα και επέβαινε σε μηχανάκια» και προσθέτει: «Οι τελευταίες επιθέσεις χαρακτηρίζονται από ακραίο μίσος και είναι πρωτόγνωρες για τα Χανιά, αφού οι δράστες χρησιμοποίησαν μαχαίρια και σιδηρολοστούς, με στόχο τη δολοφονία των θυμάτων».

Ακόμα αναφέρει μεταξύ άλλων ότι «απέναντι σ’ αυτά τα ακραία ρατσιστικά φαινόμενα θα πρέπει ολόκληρη η κοινωνία να είναι ενωμένη και αλληλέγγυα. Θα πρέπει να αναπτυχθεί ένα δίχτυ προστασίας όλων των πολιτών από τις φασιστικές συμμορίες. Η υπόθεση δεν αφορά μόνο τους μετανάστες ή και αυτούς που τους υποστηρίζουν, αλλά ολόκληρη την κοινωνία, αφού οι μετανάστες είναι ο πρώτος στόχος των φασιστών, ως οι πιο αδύναμοι. Μετά θα έρθει η σειρά όλων των άλλων. 

Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι σε περιόδους κρίσης αυξάνεται η ρατσιστική βία. Είναι η βία που έζησαν οι Εβραίοι επί Χίτλερ, αλλά η βία αυτή ήταν μόνο η αρχή της φασιστικής θηριωδίας, που εξαπλώθηκε σε ολόκληρη την κοινωνία και τον κόσμο. Είναι η βία που έχουν ζήσει πολλοί Έλληνες του εξωτερικού από νεοναζιστικές ομάδες. Σήμερα είναι οι μετανάστες, αύριο θα είναι οι ομοφυλόφιλοι, μεθαύριο οι ναρκομανείς, οι κομμουνιστές, οι αναρχικοί, όλοι όσοι δεν συμφωνούν με τις απόψεις της φασιστικής ιδεολογίας, στο τέλος ολόκληρη η κοινωνία».

Δολοφονικές επιθέσεις χρυσαυγιτών

Δεύτερη επίθεση από φασίστες μέσα σε ένα 24ωρο έγινε το βράδυ της Κυριακής στα Χανιά. Οι νεοναζί αυτή τη φορά χτύπησαν με σιδερολοστούς έναν άστεγο 25χρονο Αιγύπτιο μετανάστη. Τα χτυπήματα ήταν τόσο δολοφονικά

ώστε υπήρξε κίνδυνος για τη ζωή του και χρειάστηκε να υποβληθεί σε εγχείρηση αφαίρεσης νεφρού. Αυτό είναι το πραγματικό πρόσωπο της Χρυσής Αυγής, μια συμμορία δολοφόνων. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε η εκλογική άνοδος των νοσταλγών του Χίτλερ να μεταφραστεί σε πογκρόμ από τάγματα εφόδου ενάντια σε όποιον δεν ταιριάζει στα αρρωστημένα πρότυπα τους. Καλούμε όλη την κοινωνία των Χανίων να καταδικάσει τις ρατσιστικές επιθέσεις και να απομονώσουμε τη Χρυσή Αυγή με ένα μεγάλο αντιφασιστικό κίνημα.

ΚΙΝΗΣΗ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΡΑΤΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΑΠΕΙΛΗ

Πηγή: ΑΔΕΣΠΟΤΟΣ

via: Οικοδόμος 

20/6/2012

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Δολοφονική επίθεση εναντίον 23χρονου μετανάστη στην Κόρινθο

Τη Δευτέρα 18 Ιουνίου, μία ημέρα μετά τις εκλογές που επιβεβαίωσαν την ύπαρξη φασιστικού ρεύματος στην ελληνική κοινωνία, έγινε και στην Κόρινθο ακόμα μία από τις δεκάδες δολοφονικές επιθέσεις εναντίον μεταναστών που γίνονται τελευταία σε όλη τη χώρα. Στις 9:30 το βράδυ, καθώς ένας 23χρονος από το Πακιστάν επέστρεφε μόνος του από τη δουλειά του με το ποδήλατο (στο δρόμο από Λουτράκι προς Κόρινθο – περιοχή Ποσειδωνία) τον σταματούν δύο Έλληνες με μηχανή και τον ρωτούν αν είναι Πακιστανός. Μετά από λίγο επιστρέφουν με άλλες δύο μηχανές (σύνολο τρεις μηχανές μεγάλου κυβισμού με έξι επιβαίνοντες) ΧΩΡΙΣ πινακίδες, τον χτυπούν με ένα ξύλινο παλούκι στο κεφάλι και φεύγουν. Το θύμα νοσηλεύτηκε για ένα βράδυ και ευτυχώς φαίνεται να έχει διαφύγει τον κίνδυνο, ωστόσο είναι προφανές ότι πρόκειται περί στυγνών δολοφόνων, καθώς όταν χτυπάς –και μάλιστα απρόκλητα- κάποιον στο κεφάλι δεν μπορείς να ξέρεις αν θα ξανασηκωθεί.

Μετά από επίσκεψή μας στην αστυνομία για να ενημερωθούμε για τις ενέργειες της προανάκρισης, καθώς έχει γίνει μήνυση κατά αγνώστου, με έκπληξή μας ακούσαμε αστυνομικούς να αντιδρούν όταν είπαμε ότι πρόκειται προφανώς περί ρατσιστικής επίθεσης, αμφισβητώντας τη ρατσιστική διάσταση του χτυπήματος – ενδεικτικό, φοβόμαστε, του με πόση σοβαρότητα προσεγγίζεται το ζήτημα και του πόσες πιθανότητες έχει να εξιχνιαστεί. Μακάρι να διαψευστούμε, αλλά υποψιαζόμαστε ότι η υπόθεση θα έχει την τύχη των δεκάδων παρόμοιων υποθέσεων σε όλη τη χώρα που παραμένουν ανεξιχνίαστες. Σαν να μην έφτανε αυτό, περίπου δέκα συμπατριώτες του 23χρονου συνελήφθησαν την ώρα που πήγαιναν στο νοσοκομείο να τον επισκεφτούν και μέχρι αυτή την ώρα κρατούνται, καθώς δεν είχαν χαρτιά. Θυμίζουμε επίσης ότι πριν από μία βδομάδα, στα πλαίσια «προεκλογικής παρέμβασης» της συμμορίας της Χρυσής Αυγής, χτυπήθηκαν απρόκλητα μετανάστες από το Αφγανιστάν στο λιμάνι της πόλης, μπροστά στα μάτια δεκάδων περαστικών (κάποιοι λένε ότι μπροστά ήταν και αστυνομικοί) και πέντε Αφγανοί πετάχτηκαν στη θάλασσα.

Φτάνει πια! Τα τάγματα εφόδου της φασιστικής Χρυσής Αυγής αλωνίζουν ανενόχλητα. Η αστυνομία δεν μπορεί (ή δεν θέλει;) να δώσει τέλος στα καθημερινά πλέον περιστατικά βίας ενάντια σε ανθρώπους με μόνο κριτήριο το χρώμα του δέρματός τους. Είναι σαφές ότι, όπως έγινε και με τις ορδές του Χίτλερ, η μειονότητα των μεταναστών είναι μόνο η αρχή – αν αφήσουμε τις ναζιστικές συμμορίες να δρουν ανενόχλητες, σύντομα θα χτυπούν όχι μόνο μετανάστες αλλά και όποιον άλλο δε δέχεται τις εντολές τους.

Η Κορινθιακή κοινωνία έχει χρέος να απομονώσει και να καταδικάσει τις συμμορίτικες λογικές που οδηγούν νομοτελειακά στην αυτοδικία και σε εμφυλιακό κλίμα. Ήδη η μικρή αλλά αισθητή μείωση των ποσοστών της Χρυσής Αυγής στο Νομό δείχνει ότι οι Κορίνθιοι έχουν αρχίσει να τους παίρνουν χαμπάρι. Κανένας μπράβος πάνω από το κεφάλι μας, καμία νομιμοποίηση στις δολοφονικές επιθέσεις σε συνανθρώπους μας!

Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία Κορίνθου

Πογκρόμ (κατά Ελλήνων μεταναστών) “για να ξεβρωμίσει ο τόπος” …

Τον Αύγουστο του 1918 ένα πλήθος 50.000 καναδών «πατριωτών» επιδόθηκε για μέρες σε ένα ανελέητο πογκρόμ σε βάρος των ελληνόφωνων μεταναστών της πόλης. Το αποτέλεσμα αυτού του ρατσιστικού πογκρόμ ήταν ο θάνατος αρκετών μεταναστών, μεταξύ των οποίων 29 γυναίκες και 6 ανήλικα παιδιά καθώς και υλικές ζημιές 1.000.000 δολαρίων. 

Οι αφορμές ήταν πολλές. Για χρόνια οι ελληνόφωνοι μετανάστες, μικροϊδιοκτήτες και εργαζόμενοι κυρίως στον επισιτισμό (Greek restaurants) αποκαλούνταν από τους ντόπιους «slackers», δηλαδή «τεμπελχανάδες» επειδή κατά τους ρατσιστές απέφευγαν τις βαριές δουλειές του φορτοεκφορτωτή, του ξυλοκόπου ή του βιομηχανικού εργάτη και δούλευαν σαν μάγειροι, ψήστες, σερβιτόροι ή υπάλληλοι εμπορικών καταστημάτων. 

Μια σειρά από γεγονότα, όπως οι καλές σχέσεις του τότε Βασιλιά Κωνσταντίνου με το Γερμανό Κάιζερ, η ουδετερότητα της χώρας προέλευσή τους κατά τις αρχές του Α’ παγκοσμίου πολέμου και η άρνηση των ελληνόφωνων μεταναστών να καταταγούν στον ελληνικό στρατό, θεωρήθηκαν, επίσης, αφορμές. 

Επιστρέφοντας οι χιλιάδες των βετεράνων Καναδών από τη σφαγή χαρακωμάτων του Α’ παγκοσμίου πολέμου, πολλοί απ’ αυτούς ανάπηροι και σε άθλια οικονομική κατάσταση, βρήκαν τους ελληνόφωνους μετανάστες που αποτελούσαν το 0,5% του πληθυσμού της πόλης να ευημερούν έχοντας στην κατοχή τους το 35% των μικρομεσαίων καταστημάτων. 

Τον Αύγουστο του 1918, 10.000 βετεράνοι διαδήλωσαν στους δρόμους συνεπικουρούμενοι από 40.000 Καναδούς πολίτες. Οι πολυήμερες διαδηλώσεις συχνά εξετράπησαν σε πογκρόμ σε βάρος μαγαζιών και σπιτιών μεταναστών με την αστυνομία στην καλύτερη περίπτωση θεατή ενώ δεν ήταν λίγες οι περιπτώσεις όπου Καναδοί αστυνομικοί έπαιρναν ενεργά μέρος στο πογκρόμ σε βάρος των ελληνόφωνων. 

…και τότε ρίξανε τον κλήρο να δούνε ποιος θα φαγωθεί, «για να ξεβρωμίσει ο τόπος»

Μια προσπάθεια ερμηνείας ενός στημένου παιχνιδιού με περισσευάμενους, αναλώσιμους, μετανάστες και φασίστες

Στις 26 Μαρτίου ο υπουργός «προστασίας του πολίτη» Χρυσοχοΐδης ανακοινώνει την ίδρυση 30 κέντρων κράτησης μεταναστών, συνολικής χωρητικότητας 30.000 κρατουμένων (αριθμός υπερδιπλάσιος των φυλακισμένων στο ήδη υπερκορεσμένο «σωφρονιστικό» σύστημα στην Ελλάδα). Στις 31 Μαρτίου ο υπουργός υγείας Λοβέρδος αναφέρεται σε υγειονομική βόμβα (η ίδια έκφραση που είχε χρησιμοποιήσει και στην απεργία πείνας των 300 μεταναστών εργατών) και ανακοινώνει την κράτηση επ’ αόριστον των μεταναστών που αποτελούν «δημόσιο κίνδυνο».

Τα επιχειρήματα τα γνωστά:

- Η κατάσταση είναι ανεξέλεγκτη λόγω «απουσίας μεταναστευτικής πολιτικής».

- Η Ελλάδα δεν χωράει τόσους μετανάστες.

- Οι μετανάστες αποτελούν απειλή για τη δημόσια υγεία.

- Οι μετανάστες αυξάνουν την εγκληματικότητα, καθώς προέρχονται από χώρες όπου «η ανθρώπινη ζωή δεν έχει τόση αξία όσο στην πολιτισμένη Δύση».

- Οι μετανάστες καταστρέφουν το κέντρο της Αθήνας.

Για κάποιες μέρες η δημόσια συζήτηση μονοπωλείται από τις εξαγγελίες των δύο υπουργών και τις αντιδράσεις των κατοίκων των περιοχών για τις οποίες εξαγγέλθηκε η κατασκευή των κέντρων κράτησης, αφού «δεν θέλουν οι περιοχές τους να γίνουν χωματερές για τα σκουπίδια της Αθήνας».

Tο κλίμα άλλαξε για λίγο με την αυτοκτονία του 77χρονου συνταξιούχου Δημήτρη Χριστούλα μπροστά στο ελληνικό κοινοβούλιο και τον βαρύ τραυματισμό του Μάριου Λώλου, προέδρου της ένωσης φωτορεπόρτερ, από επίθεση των ΜΑΤ κατά τη διάρκεια κινητοποιήσεων διαμαρτυρίας που καταστάλθηκαν βίαια. Ωστόσο το θέμα επανέρχεται, καθώς η (νεοναζιστική) ακροδεξιά πλασσάρεται επίμονα στο δημόσιο λόγο ως «λύση στην οποία καταφεύγουν οι κάτοικοι γειτονιών της Αθήνας» οι οποίοι «αντιμετωπίζουν αξεπέραστα προβλήματα εξαιτίας της παρουσίας των μεταναστών» και «δεν έχουν σε ποιον άλλο να στραφούν» αφού «η αστυνομία απουσιάζει» και η μόνη διέξοδος είναι οι περιπολίες των νεοναζί. Τελικά η δημόσια συζήτηση μετατοπίζεται προς την ακροδεξιά «αφού πρέπει να ληφθούν άμεσα μέτρα για να αποτραπεί η άνοδος της ακροδεξιάς».

Οι αιτιάσεις περί «υγειονομικής βόμβας» απαντήθηκαν άμεσα από το (κρατικό) ΚΕΕΛΠΝΟ, ενώ το ανεφάρμοστο και αναποτελεσματικό (ως προς τους διακηρυγμένους στόχους του) του μεγαλόπνοου σχεδίου Χρυσοχοΐδη-Λοβέρδου καταδείχθηκε από ανακοινώσεις της Διεθνούς Αμνηστίας, μελών της Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, ακόμα και από αξιωματούχους της Ε.Ε.

Πολλοί μίλησαν για ένα προεκλογικό τρυκ. Στο κείμενο που ακολουθεί θα καταδείξουμε ότι όχι απλά δεν έχουμε να κάνουμε με «απουσία μεταναστευτικής πολιτικής» αλλά αντιθέτως πρόκειται για μια στοχευμένη πολιτική επιλογή, στο πλαίσιο της «δημιουργικής καταστροφής» και της κατάστασης εκτάκτου ανάγκης.

Συγκεκριμένα, θα επιχειρηματολογήσουμε για το ότι αυτή η κρατική επιλογή:

- αχρηστεύει εργατικό δυναμικό

- θέτει τους μετανάστες σε καθεστώς ομηρίας από τις μαφίες

- παράγει απόγνωση σε γειτονιές της Αθήνας

- διοχετεύει συνολικά στη χώρα τη δυσαρέσκεια από την οικονομική κατάσταση σε ιδεολογίες μισαλλοδοξίας

- γεννάει φασιστικές πολιτοφυλακές με κοινωνική υποστήριξη

- τελικά διαμορφώνει μια μόνιμη κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, στο πλαίσιο της οποίας οι Έλληνες έχουν να χάσουν πολύ περισσότερα από ό,τι οι μετανάστες.

Επίσης θα επιχειρήσουμε μια απάντηση στα (παρα)κρατικά επιχειρήματα («δεν χωράνε», «είναι εκατομμύρια», «Δουβλίνο ΙΙ», «έλλειψη ευρωπαΐκής αλληλεγγύης», «παρεμπόριο», «εγκληματικότητα») και θα διατυπώσουμε παρατηρήσεις για τις στάσεις όσων βρίσκονται από την πλευρά της κοινωνικής δικαιοσύνης και απελευθέρωσης.

Στιγμές φόβου

του Ανώνυμου Προβοκάτορα

Τις τελευταίες ώρες η Πάτρα ζει το όνειρο της ξεπεσμένης αστικής δημοκρατίας. Ένα οργανωμένο χάος ώστε παρ’ ότι αυτό το σύστημα από την σαπίλα βρωμάει και ζέχνει να γίνεται τελευταία ελπίδα του καθενός το σφιχταγκάλιασμα αυτού του οχετού εκλιπαρώντας για «τάξη και ασφάλεια». Σίγουρα η δολοφονία του 30χρονου είναι σοκ αλλά υπάρχουν χέρια που οπλίστηκαν. Γιατί όταν συγκρούονται τα θύματα μεταξύ τους, σίγουρος νικητής είναι ο θύτης και καμιά, μα καμιά πλευρά των θυμάτων. Δεν θα περάσω σε θεωρίες συνομωσίας πως το γεγονός ήταν προσχεδιασμένο για την εκτροπή των πραγμάτων και την τροφοδότηση συγκεκριμένων ανθρωποειδών πριν τις εκλογές. Η ιστορία του διαίρει και βασίλευε υπάρχει χιλιάδες χρόνια, πόσο μάλλον η λογική να βάζεις τον ένα εξαθλιωμένο απέναντι στον άλλο περιμένοντας πότε ο ένας θα κόψει το λαρύγγι του άλλου και να φύγει η ρετσινιά από αυτόν που εξαθλιώνει και να βαφτιστεί υπέρτατος εχθρός ο άλλος εξαθλιωμένος. Τότε οι κόκκινες γραμμές λεπταίνουν επικίνδυνα καθώς μεταξύ θυμάτων δεν υπάρχουν δίκαιοι ή αμελητέοι φόνοι και η οργή που ξεχειλίζει γίνεται εργαλείο για μια μετατόπιση συνειδήσεων σκληρά φασιστική, που φυτεύει βαθιά τον φόβο και την απελπισία. Δύο εργαλεία πολύτιμα για να μπορεί να προχωράει η περαιτέρω εξαθλίωση όλων όσων ζουν από τα ίδια τους τα χέρια και όχι από τα μέσα παραγωγής που κατέχουν. Ηθελημένα δεν θα αναφερθώ στους απόγονους του Χίτλερ, Χρυσαυγίτες γιατί θεωρώ πως ακόμα και η κακή διαφήμιση είναι διαφήμιση αν και είναι στα σκαριά ένα άρθρο για το έθνος και την τάξη. Ενώ για το μεταναστευτικό θα υπάρξει ολοκληρωμένο άρθρο την άλλη εβδομάδα.

Η ιστορία είναι πάρα πολύ παλιά, από τότε που οι νεοσύστατες ΗΠΑ στοίβαζαν δίπλα-δίπλα ινδιάνους, με μαύρους σκλάβους και λευκούς υπηρέτες ώστε πάντα να τρώγονται μεταξύ τους και να μην εξεγερθούν απέναντι στους αφέντες και τους σφαγιαστές τους. Από όλες εκείνες τις ιστορίες όπου οι χρήστες ναρκωτικών γινόταν περιφερόμενος θίασος σε περιοχές των μητροπόλεων (αποτέλεσμα σκληρού κυνηγιού της αστυνομίας) ώστε να υποβαθμίζονται περιοχές φιλέτα και να στήνονται νέα El Dorado για την μπίζνα του real estate πάντα όμως με το μπόνους του εμφυλίου μεταξύ κατοίκων και χρηστών. Και ο καθένας μπορεί να βρει πολλά παραδείγματα με τελευταίο το στοίβαγμα των μεταναστών κοντά στις γειτονιές που ζουν τα πιο εξαθλιωμένα κομμάτια εργαζομένων περιμένοντας πότε θα γίνει το όποιο συμβάν που θα πυροδοτήσει την κατάσταση. Στα λόγια όμως θα πει κάποιος είναι όλα εύκολα, τι γίνεται όμως όταν δεν μπορείς να βγεις έξω από την πόρτα σου ; Γιατί όσο και να αποφεύγουμε το ερώτημα άλλο τόσο γιγαντώνεται η φασιστική απάντηση στο ερώτημα.

Η απάντηση είναι πως η εντεινόμενη εξαθλίωση φέρνει ένα απίστευτο φόβο. Τον φόβο που σφίγγει τις σακούλες από το σουπερμάρκετ όταν περνάς από τους πεινασμένους που ψάχνουν τα σκουπίδια και σε κοιτούν κατάματα, που κουμπώνει πάνω-πάνω το μπουφάν μπροστά στον άστεγο που ξεπαγιάζει στο παγκάκι, την κατάποση της γλώσσας όταν απολύεται ο συνάδελφος και τα χρέη σου έχουν γιγαντωθεί, το κλείσιμο των αυτιών όταν ακούγονται οι φωνές βοήθειας έξω από την πόρτα σου. Το αποτέλεσμα να κλειστούμε στα σπίτια μας, στους τέσσερις τοίχους, στην απόλυτη «αλήθεια» της τηλεόρασης, στον παραμορφωτικό φακό του διαδικτύου και στην εξαντλητική απομύζηση της καθημερινότητας. Η αποκτήνωση σε μια διαρκή ατομική επιβίωση που σου λέει «άσε τώρα, δεν μπορώ έχω άλλες σκοτούρες». Κι όταν οι χίμαιρες θα γεννοβολούν και θα σπέρνουν τα νέα τέρατα, θα είμαστε όλοι φοβισμένοι και παροπλισμένοι μέσα στους τέσσερις τοίχους μας, ακόμα κι όταν έρθουν για εμάς ο φόβος θα έχει ποτιστεί τόσο βαθιά που δεν θα αντισταθούμε ούτε για εμάς αλλά αποσβολωμένοι θα κουλουριαστούμε για να μας «πάρουν» και εμάς. Μπροστά σας απλώνεται ο νέος τρόμος, το καπιταλιστικό σύστημα, που σου σπέρνει τον φόβο να ονειρεύεσαι, να σχεδιάζεις μια ζωή αξιοπρεπής με βάση τις ανάγκες σου, να φοβάσαι να γίνεις ενεργό κομμάτι αυτής της κοινωνίας, να φοβάσαι να ζήσεις και συνεχώς να αμύνεσαι. Να περιμένεις τους σωτήρες, να εμπιστεύεσαι τα καθάρματα του συστήματος που σε καλούν στο οφθαλμό αντί οφθαλμού μέχρι και εσύ να τυφλωθείς και να χάσεις τον πραγματικό θύτη που από μακριά απολαμβάνει την ενορχήστρωση όλου αυτού του έργου. Πόσο μάλλον την νέα ασυλία που απολαμβάνει.

Δολοφονίες έχουν γίνει αρκετές δεν χρειαζόμαστε κι άλλες. Δεν χρειαζόμαστε άλλα εργατικά «ατυχήματα», άλλες παράπλευρες απώλειες σε αστυνομικές επιχειρήσεις, άλλες αυτοκτονίες, άλλους νεκρούς από την αδυναμία τους να έχουν τα χρήματα για ιατρική περίθαλψη, άλλους νεκρούς από την άγνοια, την πείνα, το κρύο. Δεν θέλουμε να εκμεταλλευτούμε άλλους νεκρούς για να διατρανώσουμε τα επιχειρήματα και την ιδεολογία κάποιων. Στα μαζέματα των κατοίκων νομίζω ο αδελφός του θύματος είπε όχι στην βεντέτα κατοίκων μεταναστών, είπε πως θα το πάει «σωστά», πως δεν θέλει να ταυτιστεί ο νεκρός με καμιά Χρυσή Αυγή. Οι περισσότεροι όμως του ανταπάντησαν πως όταν συμβεί αυτό σε κάποιον επόμενο τι θα κάνουν. Άρα συμφωνούμε πως στόχος είναι η λίστα των θυμάτων να κλείσει. Αλήθεια πως μπορεί η λίστα των θυμάτων να κλείσει ;

Θα πω το κλισέ πως όλα αυτά τα γεννάει το καπιταλιστικό σύστημα αλλά θέλω να είμαι τίμιος πως οποιαδήποτε άλλη κοινωνία, δεν θα είναι κοινωνία αγγέλων, όπου όλα θα είναι μέλι – γάλα. Μακριά από μένα λογικές του τέλους της ιστορίας και των υπέρ-ιδανικών συστημάτων. Το ζήτημα είναι να υπάρχει μια κοινωνία που χτυπά την ρίζα δημιουργίας όλων αυτών των συμπεριφορών και καταστάσεων, από εκείνη την αφετηρία ο άνθρωπος ως ον έχει πολλές περισσότερες ελπίδες να γίνει κάτι διαφορετικό, να αντιμετωπίσει αιώνια ερωτήματα και να προχωρήσει σε μια απελευθερωτική κατεύθυνση τόσο για την φύση του και την συνύπαρξή του με το περιβάλλον όσο και για την κοινωνία που ζει. Αυτό απαιτεί ο καθένας από εμάς να πάρει θέση, να δημιουργήσει αντί-θεσμούς που συλλογικά θα αναλαμβάνουν την οργάνωση της ζωής μας σε κάθε τομέα και χώρο. Απαιτεί από εμάς να συγκρουστούμε και να ανατρέψουμε αυτή την εξουσία που μας επιβάλλει αυτή την εξαθλίωση όποια ταμπέλα κι αν κουβαλά πολιτική, αφεντικό, κεφάλαιο. Απαιτεί μαζική δράση, πράξεις, υλικές κατακτήσεις. Μια πραγματική επανάσταση και εξαΰλωση αυτού του συστήματος που μας βυθίζει στη αποκτήνωση και μας πνίγει στο δικό μας αίμα.

Γιατί τελικά για να είναι ελαφρύ το χώμα που θα σκεπάσει όλα τα θύματα αυτού του συστήματος πρέπει να είναι τόνοι το χώμα και εκατομμύρια οι άνθρωποι που θα θάψουν στο χρονοντούλαπο της ιστορίας τον καπιταλισμό.

Πηγή: http://anonymosprovokatoras.tumblr.com

Πάτρα: Οργανωμένη επιχείρηση Κράτους – Παρακράτους για την “εκκαθάριση” μεταναστών, δείτε φωτογραφίες

Οι φωτογραφίες που ακολουθούν είναι από τα επεισόδια που έγιναν στην Πάτρα τις προγούμενες μέρες με αφορμή τη δολοφονία 30χρονου άνδρα από μετανάστες. Στα επεισόδια πρωτοστάτησαν μέλη της Χρυσής Αυγής εξ Αθηνών κατά τα λεγόμενα.

Δείτε παρακάτω (φωτογραφίες, Video 1 και μετά και Video 2 από 0:50sec) πώς ο επικεφαλής των χρυσαυγιτών, που πριν τα επεισόδια συντονίζει την διάταξη και την πορεία των χρυσαυγιτών, κατά τη διάρκεια των επεισοδίων ξεπηδά μέσα από τα ΜΑΤ τα οποία "δέχονται επίθεση από τη Χρυσή Αυγή" και προσπαθεί να προφυλαχθεί (!!!!).

Κράτος και παρακράτος - κατά τα φαινόμενα - εκμεταλλεύονται κυνικά το θάνατο του 30χρονου και θέτουν σε εφαρμογή επιχειρησιακό σχέδιο "σκούπας" μεταναστών που μεταξύ άλλων περιλαμβάνει την δημιουργία στρατού αγανακτισμένων και οξυμένου κλίματος ξενοφοβίας. Μετά τα επεισόδια στο εγκαταλελειμμένο εργοστάσιο, όσοι μετανάστες διέμεναν εκεί "μεταφέρθηκαν σε άλλες πόλεις", μάλλον στο στρατόπεδο συγκέντρωσης της Αμυγδαλέζας.

ΠΡΙΝ τα επεισόδια

Οι «χωρίς φωνή» μετανάστες – η φωνή ολόκληρης της κοινωνίας

Συνέλευση μεταναστών και Ελλήνων για την αντιμετώπιση των φασιστικών επιθέσεων στην Καλλιθέα, 20 Μαΐου 2012

Πραγματοποιήθηκε την Κυριακή στην Καλλιθέα ανοιχτή συνέλευση μεταναστών και Ελλήνων με θέμα την αντιμετώπιση των φασιστικών επιθέσεων οι οποίες έχουν πυκνώσει το τελευταίο διάστημα, μετά την είσοδο της Χρυσής Αυγής στη βουλή. Υπενθυμίζω ότι οι φασιστικές επιθέσεις στην Καλλιθέα ξεκίνησαν πριν από ένα περίπου χρόνο, με την πυρπόληση ενός μουσουλμανικού χώρου λατρείας, συνεχίστηκαν με μία κλιμακούμενη ένταση όλο αυτό το χρονικό διάστημα και κορυφώθηκαν με τις επιθέσεις που έγιναν την εβδομάδα αμέσως μετά τις εκλογές (ξυλοδαρμοί που είχαν σαν αποτέλεσμα σοβαρούς τραυματισμούς, πυρπολήσεις σπιτιών που μένουν μετανάστες, πρόκληση φθορών σε μαγαζιά μεταναστών). Το σύνολο των μεταναστευτικών κοινοτήτων βρέθηκε την τελευταία περίοδο στο στόχαστρο των φασιστικών συμμοριών που δρουν στην Καλλιθέα και στις γύρω περιοχές. Γι’ αυτό και οι μετανάστες (Αιγύπτιοι κυρίως, οι οποίοι αποτελούν και την πολυπληθέστερη κοινότητα μεταναστών της Καλλιθέας), αποφάσισαν να αντιδράσουν συλλογικά και οργανωμένα. Ήρθαν σε επαφή με την “Πρωτοβουλία ενάντια στο φασισμό και τη ρατσιστική βία” και από κοινού οργάνωσαν μαζική συγκέντρωση/διαδήλωση το Σάββατο 12 Μαΐου στην οποία και αποφασίστηκε, το επόμενο βήμα να είναι μία ανοιχτή συνέλευση, για να συζητηθεί η οργάνωση του αντιρατσιστικού κινήματος στην περιοχή.

Στη συνέλευση, στην οποία συμμετείχαν περισσότερα από 100 άτομα (κυρίως μετανάστες) αποφασίστηκε ότι το επόμενο βήμα θα είναι η διοργάνωση μιας μεγάλης αντιρατσιστικής διαδήλωσης το Σάββατο 2 Ιουνίου 6:00 μμ. στην πλατεία Δαβάκη στην Καλλιθέα.

Ντοκυμαντέρ, ” Ελληνική εργατική κοινότητα Χαϊδελβέργης (Γερμανία)”

Popout

« Η εκμετάλλευση των γερμανών είναι οπωσδήποτε κι αυτή τεράστια για τους ξένους εργάτες. Μας δίνουν τις πιο βρώμικες δουλειές και μας φοβερίζουν ότι θα επιστρέψουμε αμέσως στην Ελλάδα…»

Το ντοκιμαντέρ αυτό γυρίστηκε το 1976 από την ελληνική εργατική κοινότητα της Heidelberg (Χαϊδελβέργης), με την βοήθεια γερμανών αλληλέγγυων. Περιγράφει τη ζωή των μεταναστών της πόλης η οποία είναι ίδια με τη ζωή κάθε μετανάστη, σε κάθε τόπο κι εποχή.

Πηγή:http://ergasiakodeltio.wordpress.com/

via: Κόκκινος Τύπος

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΡΣΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΑΠΟΜΠΕΥΣ​Η HIV ΟΡΟΘΕΤΙΚΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ

Ιδού η μάγισσα! Στην δημόσια διαπόμπευση! Στη φυλακή! Στην πυρά!

Πόσες ακόμη εικόνες φρίκης θα πρέπει να ζήσουμε για να εθιστούμε στην κόλαση;

Κλιμάκια του ΚΕΕΛΠΝΟ συνοδεύουν αστυνομικούς σε επιχειρήσεις κάθαρσης «μιασμάτων» – φτωχών, απόκληρων, πεινασμένων, παιδιών ενός κατώτερου Θεού. Τους υποβάλλουν «για το καλό τους» -με την συναίνεσή τους άραγε; ή εντελώς παράνομα; – σε ελέγχους για μολυσματικά νοσήματα … και τους διοχετεύουν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης … για το καλό ημών των υπολοίπων!

Καλή αρχή κ. Λοβέρδο και κ. Χρυσοχοϊδη!

Εντοπίσατε συλλάβατε και στείλατε σε δημόσια διαπόμπευση και στην πυρά, το μίασμα! Τη 20χρονη μάγισσα που ευθύνεται για την εξάπλωση του AIDS στη χώρα! Που ηθελημένα μόλυνε τον εαυτό της για να μπορεί στη συνέχεια να μολύνει τα «παιδιά οικογενειών» που την «προτιμούσαν»!

Με το καλό να συλλάβετε και τους υπόλοιπους! Ξέρετε εσείς! Τους τσιγγάνους, τους ομοφυλόφιλους, τους μαύρους, τους κομμουνιστές, τους Εβραίους…

Συγχαρητήρια στο ΚΕΕΛΠΝΟ και στην αστυνομία για την πρωτοφανή παραβίαση προσωπικών δεδομένων ασθενούς! Αλήθεια, ο έλεγχος για HIV έγινε υποχρεωτικά ή με τη συναίνεσή της; Ας διασύρουμε την «οροθετική ιερόδουλο» και ας προστατεύσουμε τους οικογενειάρχες που την «επισκέπτονταν»! Ας προστατεύσουμε το όνομα της «επιχειρηματία» του «σπιτιού». Αλήθεια, ποιός είναι υπεύθυνος (ποιός, αδιαφόρησε, ποιός έπαιρνε τις μίζες…) για την παράνομη λειτουργία;

Ποιός ανέχθηκε, αδιαφόρησε, υπέθαλψε το τράφικιν, το στυγνό δουλεμπόριο ψυχών και σωμάτων σε αυτή τη χώρα;

Από πότε η «οροθετική ιερόδουλος» = το 20χρονο παιδάκι είναι είδος προς διαπόμπευση και τα κτήνη – πελάτες είδος προς προστασία;

Συγχαρητήρια στους «συναδέλφους» που δέχτηκαν να λειτουργήσει δημόσιο (και μάλιστα Πανεπιστημιακό!) νοσοκομείο ως χώρος κράτησης!

Μπροστά σε αυτήν την πρωτοφανή βαρβαρότητα, μπροστά στην ασύστολη χρησιμοποίηση της Ιατρικής από την εξουσία προκειμένου να εμπεδωθούν ρατσιστικά στερεότυπα για τους μετανάστες αλλά και για τους HIV οροθετικούς ασθενείς, δεν μπορεί κανένας σκεπτόμενος γιατρός να παραμείνει «Αθώος Περαστικός».

Οι υγειονομικοί δεν είναι ανθρωποφύλακες!

ΑΓΩΝΑΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΠΕΜΦΘΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗ ΧΩΡΑ ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ!

ΤΟ ΔΝΤ, Η ΕΕ, Η ΕΚΤ, ΚΑΙ ΤΑ ΝΤΟΠΙΑ ΤΣΙΡΑΚΙΑ ΤΟΥΣ!

ΣΤΗΝ ΠΥΡΑ ΝΑ ΣΤΑΛΟΥΝ Ο ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ, ΤΑ ΝΑΖΙΣΤΙΚΑ ΣΤΕΡΕΟΤΥΠΑ, Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ!

ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΧΩΡΙΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ!

http://www.arsinet.gr

Πλήν Πακιστανών

του Γιώργου Κουβίδη

Το μεσημέρι της Παρασκευής 6 Απριλίου στο Κρυονέρι τέσσερα άτομα έχασαν την ζωή τους όταν τρένο συγκρούσθηκε με αυτοκίνητο που είχε ακινητοποιηθεί πάνω στις γραμμές. Νεκροί είναι ένα ζευγάρι ηλικιωμένων που επέβαιναν στο ΙΧ και δυο νέοι Πακιστανοί που είχαν τρέξει να βοηθήσουν βλέποντας τον κίνδυνο που διέτρεχαν οι συνάνθρωποι τους. Άλλος ένας Πακιστανός νοσηλεύεται τραυματίας σε νοσοκομείο.

Σύμφωνα με ανάρτηση του blog Correspondent οι Πακιστανοί που θυσιάστηκαν είναι:

Ο Humayun Anwar (Χουμαγιούν) ο μικρότερος νεκρός, γεννημένος στις 4 Αυγούστου 1993, δεν είχε κλείσει ούτε τα 19! Ζούσε εδώ με το θείο του.

Ο Wakar Ahmed (Βακάρ, ή Αφζάλ) γεννημένος στις 1 Ιανουαρίου 1979, ήταν 33 χρονών. Ο Wakar ήταν συγχωριανός των δυο πρώτων.

Υπάρχει μεγάλη ανάγκη χρημάτων για την μεταφορά των σωρών στο Πακιστάν. Απαιτούνται περίπου 3000€ για τον καθένα. Για αυτό το σκοπό, υπάρχει ο λογαριασμός στην ΕΘΝΙΚΗ Τράπεζα: 662/610130-57 στο όνομαNADEEM QAISER LATIF (θείος του 19χρονου και παιδικός φίλος του Wakar) IBAN: GR9501106620000066261013057 μας ενημερώνει ο δημοσιογράφος Niko Ago διαχειριστής του blog.

Το ελληνικό κράτος φυσικά αδυνατεί να διαθέσει αυτό το ποσόν για την μεταφορά των σωρών αυτών των ανθρώπων στην πατρίδα τους. Αφ΄ ενός λεφτά δεν υπάρχουν (η για την ακρίβεια υπάρχουν μόνο για τον επαναπατρισμόζώντων Πακιστανών) αφ ετέρου η πράξη τους κρίνεται ιδεολογικά ύποπτη έως ανθελληνική. Σε μια εποχή που με ενορχηστρωτή τον κ. Χρυσοχοίδη το στερεότυπο του αλλοδαπός=εγκληματίας διακινείται ως αντίδοτο για πάσα νόσο και πάσα μαλακία της ελληνικής κοινωνίας, που το σκούπισμα και ο εγκλεισμός κάθε (λίγο πιο μαύρου από μας) αλλοδαπού προωθείται ως κοινωνική ανάγκη δεν χρειάζεται να είναι κανείς οπαδός θεωριών συνωμοσίας για να καταλάβει ότι ο πραγματικός στόχος τους ήταν όχι η αλληλεγγύη αλλά η υπόσκαψη της πολιτικής εθνικής ασφάλειας. Ο ανθελληνικός χαρακτήρας δε της δράσης τους προκύπτει αβίαστα από την σύγκριση της συμπεριφοράς τους σε σχέση μ αυτήν των Ελλήνων σε περιπτώσεις τροχαίων συμβάντων. Δεν είναι μόνον η εγκατάλειψη των θυμάτων από τους δράστες τροχαίων εγκλημάτων που ακμάζει, μαζί συμβαδίζει και η εξαφάνιση των αυτοπτών μαρτύρων (φεύγα μη μπλέξουμε). Αυτός είναι ο ελληνικός δρόμος…

Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και «η αλλαγή της εκλογικής ατζέντας»

του Κ. Ρουσίτη

Μπροστά στο αίσχος των στρατοπέδων συγκέντρωσης η αριστερά στο σύνολό της επέδειξε καταρχήν υγιή αντανακλαστικά. Ο Ριζοσπάστης και η Αυγή τουλάχιστον, την επόμενη μέρα ανέδειξαν το ζήτημα σε πρώτο θέμα. Οπωσδήποτε σημαντική παρέμβαση της κοινοβουλευτικής αριστεράς, γιατί θα πρέπει εδώ να προσμετρήσουμε πως πολλές δυνάμεις της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς δεν θεώρησαν προφανώς το θέμα αρκετά σοβαρό. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, με εξαίρεση το ΣΕΚ, δεν έκανε την παραμικρή ανακοίνωση. Η ΚΟΕ το ίδιο. Όπως και να χει, το ΚΚΕ, η γύρω από τον ΣΥΝ αριστερά και ένα τμήμα της εξωκοινοβουλευτικής, επέδειξαν καταρχήν κάποια βασικά ανθρωπιστικά χαρακτηριστικά. Στοιχειώδη μεν, καθόλου αυτονόητα όμως, αφού και τα βασικά ακόμα στις μέρες μας έχουν γίνει ζητούμενα. 

Όμως, στη βάση της ρητορείας τους βρίσκεται η λανθασμένη εκτίμηση πως η κυβερνητική ρατσιστική καμπάνια αποτελεί μόνο μια ντρίμπλα των «δυνάμεων του μνημονίου» για να αποπροσανατολίσουν τον κόσμο από τα πραγματικά του προβλήματα που είναι η ανεργία και η φτώχια. Μια προσπάθειά τους για να αλλάξουν την προεκλογική ατζέντα. Μάλιστα, συνοδεύεται συνήθως με την πρόγνωση – ευχή πως δεν θα τσιμπήσει ο κόσμος.

Καταρχήν να σημειώσουμε εδώ πως τη ρατσιστική καμπάνια δεν στηρίζουν μόνο οι «δυνάμεις του μνημονίου», αλλά και η αντιμνημονιακή δεξιά, η ακροδεξιά και η μισομνημονιακή ΔημΑρ. Δηλαδή, την ρατσιστική καμπάνια καλύπτουν πολιτικά όλες εκείνες οι δυνάμεις που με τον ένα ή άλλο τρόπο, με ευρώ ή με δραχμή, θεωρούν χρέος τους να στηρίξουν το καπιταλιστικό σύστημα. Συνολικά το φάσμα του ρατσισμού, δεν αφορά μόνο τον κόσμο που στηρίζει τα δυο μνημονιακά κόμματα, αλλά και εκείνο το «αγανακτισμένο» τμήμα με το οποίο ορισμένοι επιδιώκουν να χτίσουν το πλατύ αντιμνημονιακό μέτωπο και το νέο ΕΑΜ. Αλλά σε αυτό θα επεκταθούμε αργότερα.

O Mακράμ και η Εστέρ ζούν τον μύθο τους στην Ελλάδα

του Back Door Man

O Mακράμ και η Εστέρ είναι ένα πολύ συμπαθητικό ζευγάρι Αιγυπτίων γύρω στα 40-45. Τους βλέπω καθημερινά καθώς δουλεύουν ως καθαριστές στα γραφεία που δουλεύω. Ευγενικοί, χαμογελαστοί και πρόθυμοι να κάνουν και κάτι παραπάνω από αυτό που επιβάλλουν τα καθήκοντα τους, όπως να πλύνουν την κούπα από τον καφέ μου – ασχέτως ότι δεν τους αφήνω. Έχουν ευθύνη να καθαρίσουν καθημερινά ένα κτίριο γύρω στα 4.000 τμ οι δυo τους, φύσει αδύνατο. (Παρ’ όλο που από ένα γρήγορο υπολογισμό η εργοδότρια εταιρία έχει ένα κέρδος γύρω στο 40% της αξίας της σύμβασης, θεωρεί ότι δύο άτομα είναι υπεραρκετά. Αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία). Έτσι, πολλά μεσημέρια μετά το σχολείο τους καταφθάνουν προς ενισχύσεις του ζευγαριού οι δυο γιοί τους, δυο παλικαράκια προεφηβικής ηλικίας που αναλαμβάνουν να αδειάσουν καλαθάκια και να ξεσκονίσουν γραφεία, προς αρωγή των γονιών τους.

Σε αντίθεση με τον Mακράμ, ο οποίος είναι πιο συνεσταλμένος και ντροπαλός, η Εστέρ είναι πιο δυναμική και ομιλητική. Έτσι δεν είχε πρόβλημα να μου διηγηθεί την ιστορία τους. O Mακράμ και η Εστέρ καθηγητές και οι δύο σε σχολεία του Καϊρου άνηκαν στην μεσαία τάξη της Αιγύπτου και δεν αντιμετώπιζαν οικονομικό πρόβλημα. Ως χριστιανοί κόπτες όμως, αντιμετώπιζαν διακρίσεις, παραβιάσεις στοιχειωδών δικαιωμάτων τους ακόμα και διώξεις με την ανοχή αν όχι συμμετοχή της αιγυπτιακής κυβέρνησης. Μου μιλάει για φορές που εξαγριωμένο πλήθος πολιορκούσε το σπίτι της, απειλώντας να τους κάψει ζωντανούς. Για συγγενείς που εξαφανίστηκαν για να βρεθούν άγρια δολοφονημένοι. Για μικρά κορίτσια που απήχθησαν για να βρεθούν μετά από καιρό να έχουν αλλαξοπιστήσει και να είναι παντρεμένα με μουσουλμάνους. Έτσι το καλοκαίρι του 2006 μετά από μια έξαρση θρησκευτικής βίας, αποφάσισαν να φύγουν από την Αίγυπτο φοβούμενοι για τη ζωή των ίδιων και των παιδιών τους. Προορισμός τους η Γαλλία μιας και η Εστέρ είχε ήδη συγγενείς εκεί.

Το οργουελιανό καθεστώς στο βήμα της χήνας

του Ζαphod

Πανικόβλητη η πολιτική εξουσία εμπρός στη γενικευμένη οργή, επιχειρεί για μία ακόμη φορά να βρει ορατούς εχθρούς να τους φορτώσει τα αμαρτήματά της. Ο μπαλαντέρ του κοινωνικού αυτοματισμού, το μεταναστευτικό, επανέρχεται με φόρα και σπάει κάθε προηγούμενο ρατσιστικό ρεκόρ της κυβέρνησης των “σοσιαλδημοκρατών”. Με την επιστροφή του “αδιάβαστου” Χρυσοχοϊδη στα γνωστά του λημέρια, η στροφή της ατζέντας στο κοινό έγκλημα και το μεταναστευτικό ήταν ούτως ή άλλως αναμενόμενο. Η συνάντηση όμως του Ράμπο Χρυσοχοΐδη με τονΟι-πόρνες-μολύνουν-την-Ελληνική-Άγια-Οικογένεια Λοβέρδο, έσπειρε για τα καλά το ρατσιστικό άνεμο. Μοιραία, θα θερίσουν ναζιστικές θύελλες…

Η κοινή συνέντευξη τύπου, Λοβέρδου και Χρυσοχοϊδη, που δόθηκε χθεςΚυριακή 2 Απριλίου 2012, με θέμα τη συνεργασία των υπουργείων “προστασίας του πολίτη” και “υγείας” στην αντιμετώπιση της “λαθρομετανάστευσης”, υπήρξε ένας ύμνος στη μεσοπολεμική Γερμανία.Μιαροί αλλοδαποί μολύνουν την ελληνική καθαρότητα. Πρέπει να απομονωθούν σε ειδικές αίθουσες των νοσοκομείων και στη συνέχεια να εκτοπιστούν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, προκειμένου να εξυγιανθεί και πάλι η ελληνορθόδοξη άσπιλη κοινωνία. Και μάλιστα όχι μόνο οι αμόλυντοι Έλληνες, αλλά και το πεντακάθαρο σαλόνι της Ευρώπης. Η χώρα έχει υποχρέωση απέναντι στην καθαρότητα του λευκού Ευρωπαίου (για να έρθουν νέες υπουργικές “επιδοτήσεις”). Μπροστά στις επερχόμενες εκλογές, το χαρτί της ακροδεξιάς δημαγωγίας ρίχνεται και πάλι στο τραπέζι. Το μέλλον προοιωνίζεται ζοφερό…

Μιχάλης Όργουελ και Ανδρέας Μένγκελε

Πριν πάμε παρακάτω, ένα πολύ μικρό ανθολόγιο των δηλώσεων των δύο υπουργών.

«Απάνθρωποι δεν είναι οι χώροι υποχρεωτικής φιλοξενίας παράνομων μεταναστών. Απάνθρωπο είναι να περιοριζόμαστε σε ωραία λόγια και συνθήματα» (Χρυσοχοΐδης)

«Δεν υπάρχουν λοιπόν στρατόπεδα, υπάρχουν χώροι φιλοξενίας. Στους χώρους φιλοξενίας κάποιος κρατείται για να επαναπροωθηθεί στην πατρίδα του» (Χρυσοχοΐδης)

ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ

"Πράξη νομοθετικού περιεχομένου, σε συνεργασία με το υπουργείο Εθνικής Άμυνας, για την κατασκευή τριών κλειστών κέντρων κράτησης παράνομων μεταναστών σε κάθε μία από τις δέκα Περιφέρειες της χώρας θα προωθήσει στο Υπουργικό Συμβούλιο ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, πριν από τις εκλογές. ..

Όπως ανακοίνωσε ο κ. Χρυσοχοΐδης στη συνάντηση με τους περιφερειάρχες, στους οποίους παρουσίασε το σχέδιο της κυβέρνησης, θα δημιουργηθούν 1.000 θέσεις εργασίας ανά περιφέρεια, ενώ οι Περιφέρειες έχουν προθεσμία μίας εβδομάδας για να απαντήσουν εάν συμφωνούν με τη δημιουργία των κέντρων…"

Το μεταπολιτευτικό κράτος πρόνοιας, που ταυτίστηκε στη χώρα μας μ’ ένα καθεστώς ευημερίας, ενώ διαλύεται η μορφή με την οποία το ξέραμε, καταλήγει να χρησιμοποιεί πια τη δύναμή του για να χτίσει … στρατόπεδα συγκέντρωσης. Γιατί, τα κέντρα κράτησης μεταναστών δεν θα εξελιχθούν παρά σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, όπου μπορεί να εφαρμοστεί μέσα από τυπικά δημοκρατικές διαδικασίες η ολική κυριαρχία.

Το στρατόπεδο συγκέντρωσης δε θα λειτουργεί απλώς ως τόπος, αλλά ως πρότυπο οργάνωσης μιας ολοκληρωτικής κοινότητας που θα γαλουχεί τους πολίτες της ακόμη και όταν καταργηθεί, έχοντας εκπληρώσει τον αρχικό προορισμό του. Το στρατόπεδο συγκέντρωσης ανάγεται σιγά σιγά σε μορφή «κοινωνικού ιδεώδους» της απόλυτης εξουσίας που θα δυσκολευόμαστε να αναγνωρίσουμε.

Το όραμα της κυρίαρχης πολιτικής είναι η επικράτηση μιας τεχνητής τάξης στην κοινωνία, πέραν και υπεράνω των ταξικών συγκρούσεων των οποίων αρνείται την ύπαρξή. Στην πραγματικότητα όμως αυτή η τάξη είναι ασύμμετρη και διχοτομική. Διαχωρίζει την κοινωνία στο μέρος εκείνο για το οποίο θα κατασκευαστεί η ιδανική τάξη (και πιστεύουμε αφελώς, οι περισσότεροι που ανήκουμε στις υποτελείς τάξεις, ότι σ’ αυτό ανήκουμε) και σε κείνο το τμήμα το οποίο εισέρχεται στην εικόνα και τις στρατηγικές του οράματος ως ένα εμπόδιο που η αντίσταση του πρέπει να κατανικηθεί. Η κυρίαρχη πολιτική δεν θέλει παρά να εξαλείψει το αταίριαστο, το ανεξέλεγκτο και αμφίσημο κομμάτι, που μπορεί να απειλήσει δυνάμει την κυριαρχία της.