Καμία Μανωλάδα ποτέ και πουθενά!

Ανακοίνωση της Α.Π. – Ροσινάντε για τους πυροβολισμούς ενάντια σε μετανάστες στην Μανωλάδα

Το όνομα της Μανωλάδας Ηλείας είναι εδώ και χρόνια συνδεδεμένο με τις φασίστικες πρακτικές των φραουλοπαραγωγών της περιοχής και με τις συνθήκες σκλαβιάς, που ισχύουν για τους μετανάστες εργάτες. Το ότι αυτή η πραγματικότητα έχει παγιωθεί δεν τιμάει κανέναν από όσους τοποθετούμε τους εαυτούς μας απέναντι σε τέτοια φαινόμενα, το περιστατικό της Τετάρτης (17/4) δε, έρχεται να μας υπενθυμίσει με τον πιο εμφατικό τρόπο πως ενώ ο φασισμός εξαπλώνεται κοινωνικά, περιθώρια για εφησυχασμούς δεν υπάρχουν.

Όλα ξεκίνησαν όταν περίπου 200 Μπαγκλαντεσιανοί εργάτες στα χωράφια της Μανωλάδας αποφάσισαν να διεκδικήσουν τα δεδουλευμένα έξι μηνών από τον εργοδότη τους και κάτοχο χωραφιών, Βαγγελάτο. Η συνάντηση των εργατών με τρεις εκπροσώπους του Βαγγελάτου κατέληξε με έναν εκ των τελευταίων να επιτίθεται και να πυροβολεί με ένα κυνηγετικό όπλο ενάντια στους μετανάστες! Το αποτέλεσμα ήταν να τραυματιστούν από τις σφαίρες 25 μετανάστες, οι οποίοι μεταφέρθηκαν σε νοσοκομεία της περιοχής. Άνθρωποι του συγκεκριμένου εργοδότη μάλιστα, έχουν πρωταγωνιστήσει και στο παρελθόν σε αντίστοιχα περιστατικά βίας απέναντι σε εργάτες…

Δεν προκαλεί ιδιαίτερη έκπληξη ο τρόπος που αντιλαμβάνονται τα αφεντικά τους ανθρώπους, άλλωστε αυτό είναι κάτι που προκύπτει από την ίδια την φύση του ταξικού ανταγωνισμού. Το γεγονός ωστόσο ότι το συγκεκριμένο τσιράκι ένιωσε πως έχει την νομιμοποίηση να σηκώσει το όπλο και να πυροβολήσει εναντίον των εργατών που επιτηρούσε φανερώνει πως ο φασισμός έχει αρχίσει να ριζώνει κοινωνικά, πως η πάγια χρησιμότητά του στο καπιταλιστικό σύστημα στην προσπάθεια για την μετατροπή της κοινωνίας σε στρατώνα έχει αρχίσει να πιάνει τόπο. Και αυτό πρέπει να το σταματήσουμε πριν είναι πολύ αργά. Πριν γίνουν συνήθεια περιστατικά όπως αυτό της Μανωλάδας.

Οι φράουλες της Μανωλάδας είναι βαμμένες με το αίμα των εργατών που δουλεύουν στα χωράφια της. Όποιος σέβεται τον εαυτό του πρέπει να τις μποϊκοτάρει οπουδήποτε πωλούνται. Παράλληλα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι όποιος διαμεσολαβεί στην πώλησή τους, τις έχει στον πάγκο της λαϊκής του ή επωφελείται με οποιονδήποτε άλλο τρόπο από την παραγωγή τους είναι συνυπεύθυνος για την κατάσταση στην Μανωλάδα και ως τέτοιος θα αντιμετωπιστεί. Είναι προφανές δε, πως τα αφεντικά της Μανωλάδας πρέπει να πάρουν και αυτά την απάντηση που αρμόζει στις φασιστικές μεθόδους τους.

Το πρόσωπο του τέρατος έρχεται για να μείνει, για να επιβληθεί, για να το συνηθίσουμε. Αντίθετα, είναι χρέος όλων μας να το τσακίσουμε. Με όπλο την ταξική μας αλληλεγγύη, να υψώσουμε τοίχο στην προσπάθεια του Κεφαλαίου να δημιουργήσει αόρατους εργάτες χωρίς δικαιώματα όπως οι εργάτες της Μανωλάδας.

Όποιος σπέρνει φόβο ας θερίζει την οργή!

Για την εκδικητική απόλυση μέλους της ΑΠ Ροσινάντε από την Τυποεκδοτική Α.Ε.

«Όταν δεν έχεις δουλειά, βεβαίως και θα απολύσεις. Δηλαδή όταν τον έχεις τον άλλον απλήρωτο δεν είναι το ίδιο;»
Αλέκα Παπαρήγα για τις απολύσεις στην Τυποεκδοτική, 14/01/2013

Την Τετάρτη 6 Μαρτίου, ο σύντροφος Πέτρος Κοντογιάννης, μέλος της Αναρχοσυνδικαλιστικής Πρωτοβουλίας Ροσινάντε, απολύθηκε από την Τυποεκδοτική Α.Ε., όπου και εργαζόταν τα τελευταία 14 χρόνια. Πρόκειται ξεκάθαρα για μια εκδικητική απόλυση, η οποία είναι άμεσα συνδεδεμένη με την συνδικαλιστική δράση του συντρόφου στον συγκεκριμένο εργασιακό χώρο.
Την Παρασκευή 1 Μαρτίου είχε προηγηθεί απόλυση άλλου εργαζομένου, γεγονός που ουσιαστικά άνοιγε τον νέο κύκλο απολύσεων στην Τυποεκδοτική. Ο Πέτρος Κοντογιάννης έκανε προσπάθειες για την πραγματοποίηση γενικής συνέλευσης των εργαζομένων με την παρουσία τόσο του εργοδότη όσο και του σωματείου του. Οι προσπάθειές του έπεσαν στο κενό και πέντε μέρες αργότερα, του έγινε γνωστή η απόλυσή του.
Το πραγματικά αξιοσημείωτο της υπόθεσης είναι η στάση που κράτησε το σωματείο των λιθογράφων, το οποίο ελέγχεται από το ΠΑΜΕ. Δίνοντας μαθήματα για το πως ακριβώς πρέπει να λειτουργεί ένα φιλοεργοδοτικό σωματείο, δικαιολόγησε τις απολύσεις λέγοντας πως εντάσσονται στο πλάνο συρρίκνωσης της εταιρείας και πως είναι γνωστές και αναμενόμενες για όλους. Αν αναλογιστεί κανείς πως η στάση του συγκεκριμένου σωματείου είναι αντίστοιχη και στις πάνω από 100 απολύσεις που έχουν γίνει στην Τυποεκδοτική Α.Ε. το πρόσφατο διάστημα, δεν είναι καθόλου δύσκολο να βγουν συμπεράσματα για τον ρόλο του.
Στην εποχή της κρίσης, τα αφεντικά προσπαθούν με διάφορους τρόπους να φανούν ως τα θύματα της συγκυρίας, να μας πείσουν πως οι εργάτες και οι εργοδότες πλήττονται παρέα σαν να έχουν να αντιμετωπίσουν όλοι μαζί ένα φυσικό φαινόμενο όπως μια μπόρα. Οι εργάτες όμως ανήκουμε σε ένα άλλο στρατόπεδο και τα προβλήματα των ταξικών μας αντιπάλων δεν μας αφορούν. Σε αυτό το δεδομένο δεν υπάρχουν εξαιρέσεις και η στάση μας δεν καθορίζεται από την πολιτική ταυτότητα των εργοδοτών μας. Αυτό ισχύει τόσο για τα αφεντικά της Τυποεκδοτικής Α.Ε. όσο και για όλα τα αφεντικά.
Η Αναρχοσυνδικαλιστική Πρωτοβουλία Ροσινάντε δηλώνει πως θα σταθεί δίπλα στον σύντροφο Πέτρο, θα υπερασπιστεί τις επιλογές του και θα δώσει συνέχεια στο θέμα της συνδικαλιστικής απόλυσής του. Για την απόκρουση της επίθεσης του Κεφαλαίου η εργατική τάξη οφείλει να επιδιώξει την πλατιά ενότητά της και όχι να κρυφτεί πίσω από διαταξικά άλλοθι. Σε αυτό τον πόλεμο, τα στρατόπεδα είναι ξεκάθαρα χωρισμένα. Και όποιος δεν υπερασπίζεται το δίκιο της τάξης αλλά το συμφέρον των αφεντικών θα μας βρει απέναντί του.

Ανακοίνωση για το χτύπημα στη Βίλα Αμαλίας

Το πρωί της Πέμπτης (20/12), κατά τις 07:00, με πρόσχημα μια… «ανώνυμη καταγγελία για διακίνηση ναρκωτικών», η αστυνομία πραγματοποίησε εισβολή στην κατάληψη Villa Amalias. Δυνάμεις των ΜΑΤ με την συνοδεία εισαγγελέα μπήκαν για έρευνα στην ιστορική κατάληψη και προσήγαγαν οκτώ άτομα τα οποία βρίσκονταν εκείνη την ώρα μέσα στο κτίριο.

Είναι προφανές πως η εξήγηση της αστυνομίας για καταγγελία περί ναρκωτικών δεν μπορεί να γίνει πιστευτή ούτε από μικρά παιδιά. Ο αγώνας της Villa Amalias και η κοινωνική της παρέμβαση στις γύρω περιοχές είναι, ξεκάθαρα και πέρα από κάθε αμφιβολία, ο λόγος της κρατικής στοχοποίησης της εν λόγω κατάληψης.

Η πλατεία Βικτωρίας, κοντά στην οποία στεγάζεται το εγχείρημα της Villa Amalias, είναι μια περιοχή με υψηλή μεταναστευτικότητα και για τον λόγο αυτό οι νεοναζί της Χρυσής Αυγής την είχαν βάλει εδώ και καιρό στο μάτι στοχεύοντας στο να την κάνουν «δεύτερο Άγιο Παντελεήμονα».

Οι κοινωνικές δυνάμεις της περιοχής, δηλαδή η Villa Amalias, η Κατάληψη Πατησίων και Σκαραμαγκά και η Λαϊκή Συνέλευση Πλατείας Βικτωρίας, έχουν δώσει εδώ και καιρό πολύ μεγάλη μάχη προκειμένου να μην γίνει η περιοχή τους τσιφλίκι των φασιστών και τα έχουν καταφέρει με εξαιρετικά αποτελέσματα.

Η πλατεία Βικτωρίας όχι μόνο δεν έχει γίνει προσβάσιμη για τους φασίστες της Χρυσής Αυγής αλλά αποτελεί ταυτόχρονα και το έμπρακτο επιχείρημα αποδόμησης της ακροδεξιάς ρητορικής πως οι μετανάστες είναι συνώνυμο της εγκληματικότητας και των ναρκωτικών. Η κοινωνική αλληλεγγύη που έχει αναπτυχθεί στην περιοχή από τους Έλληνες και τους μετανάστες κατοίκους έχει αποβάλει κάθε φαινόμενο ρατσιστικής συμπεριφοράς και το έδαφος μόνο εύπορο δεν είναι για τους φασίστες παρά τις περί αντιθέτου προσδοκίες τους.

Η επίθεση στην Villa Amalias δεν μπορεί να αποκοπεί από όλη αυτή την πραγματικότητα. Είναι αποτέλεσμα της ολοκληρωτικής στροφής του Κράτους και στοχεύει στο να ανοίξει τον δρόμο στα φασιστικά τάγματα εφόδου της Χρυσής Αυγής. Η Villa Amalias είναι προπύργιο αντίστασης στις κρατικές αυτές μεθοδεύσεις και η έμπρακτη αλληλεγγύη στους αγωνιστές της είναι όχι μόνο συντροφικό καθήκον αλλά και αναγκαιότητα μέσα στην μάχη έναντια στον φασισμό και τον σύγχρονο ολοκληρωτισμό. Κόντρα στις κρατικές μεθοδεύσεις, η Villa Amalias, όπως και κάθε κοινωνικός χώρος αντίστασης, θα μείνει εκεί που είναι…

-Αλληλεγγύη στην Villa Amalias και κάθε στοχοποιημένο αγωνιστή του Κράτους.

-Να προστατεύσουμε τις περιοχές μας από την φασιστική απειλή, να τσακίσουμε τους φασίστες σε κάθε γειτονιά.

-Ούτε εθνικός, ούτε θρησκευτικός, ο δικός μας πόλεμος είναι ταξικός. 

Πηγή: Ροσινάντε

Ανακοίνωση

Την Κυριακή 2 Δεκεμβρίου πραγματοποιήθηκε σύσκεψη όπου συμμετείχαν η πολιτική συλλογική πρωτοβουλία ΔΙΕΘΝΙΣΤΗΣ, η εργατική εφημερίδα ΔΡΑΣΗ, η αναρχοσυνδικαλιστική πρωτοβουλία ΡΟΣΙΝΑΝΤΕ και η ΟΚΔΕ (Οργάνωση Κομμουνιστών Διεθνιστών Ελλάδας), με θέμα τον αγώνα των εργολαβικών εργαζόμενων και τις πρόσφατες παραβιάσεις του ασύλου από την αστυνομία στο ΑΠΘ.

Συζητήθηκε η ανάγκη:

Να δοθεί απάντηση στις παραβιάσεις του ασύλου στο ΑΠΘ, που εξελίσσονται σε καθεστώς, επιχειρώντας να παγιώσουν την αντίληψη ότι η αστυνομία θα επεμβαίνει παντού και πάντα για την κατάπνιξη των εργατικών και κοινωνικών αγώνων.

Να εκδηλωθεί έμπρακτη αλληλεγγύη στον αγώνα των εργολαβικών εργαζόμενων στο ΑΠΘ, που κρατάει τώρα πάνω από δύο μήνες. Να υποστηριχτούν τα δίκαια αιτήματά τους, απέναντι στη συστηματική και συντονισμένη επίθεση που δέχονται από πρυτανεία, κυβέρνηση και μηχανισμούς καταστολής.

Να παλέψουμε για την αθώωση και υπεράσπιση όλων των συλληφθέντων από την εισβολή-έφοδο της αστυνομίας στο ΑΠΘ στις 17/11 (16 αγωνιστές από την Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στους εργολαβικούς εργαζόμενους) και 30/11 (11 εργαζόμενοι). Μάλιστα, οι συλληφθέντες της 30/11 καταδικάστηκαν στη βαριά ποινή των 8 μηνών με τρία χρόνια αναστολή!

Να οργανώσουμε την αλληλεγγύη και την αντίσταση, ενάντια στην εντεινόμενη καταστολή των εργατικών και κοινωνικών αγώνων. Και ιδιαίτερα όσων προσπαθούν έμπρακτα ν’ αποτελέσουν σημείο αναφοράς, συγκρουόμενοι με την ασφυκτική «νομιμότητα» της κρατικής καταστολής, των κάθε λογής «τρομονόμων» και των αντισυνδικαλιστικών διώξεων, αλλά και των ορίων όπου προσπαθεί να τους εγκλωβίσει η συνδικαλιστική γραφειοκρατία. Όσων δίνουν το στίγμα της συνέχειας και της αντεπίθεσης του εργατικού κινήματος (π.χ. κατάληψη περιφέρειας Κρήτης, αγώνες στους δήμους). Το χτύπημα των εργολαβικών συναδέλφων του ΑΠΘ, στην απεργία και κατάληψη που πραγματοποιούν, είναι το πιο πρόσφατο σε μια σειρά τέτοιων χτυπημάτων (χτύπημα και συλλήψεις συνδικαλιστών και εργαζομένων από Σκαραμαγκά, ΔΕΗ κ.α., μηνύσεις και διώξεις σωματείων) – και σίγουρα όχι το τελευταίο.

Να υπερασπίσουμε τις δημοκρατικές ελευθερίες. Ενάντια στο «Κράτος Έκτακτης Ανάγκης», που συστηματικά οικοδομείται, ως απαραίτητο συμπλήρωμα των βάρβαρων Μνημονίων και μέτρων, της προσπάθειας να φορτωθεί η κρίση του καπιταλιστικού συστήματος στις πλάτες των εργαζομένων και της συντριπτικής πλειοψηφίας της κοινωνίας. Δεν πρόκεται για μια «αντιδημοκρατική εκτροπή», αλλά για αναπόσπαστο στοιχείο της κρίσης του συστήματος, που μπορεί ν’ αντιμετωπιστεί μόνο από τους αγώνες των εργαζομένων, των ανέργων, των μεταναστών, της νεολαίας. Αυτό το «κράτος έκτακτης ανάγκης» δείχνει το αποκρουστικό του πρόσωπο όχι μόνο με την άγρια καταστολή των κινητοποιήσεων και διαδηλώσεων, αλλά τώρα πια και με την χρήση των φασιστικών συμμοριών της Χρυσής Αυγής και τα βασανιστήρια μεταναστών και αγωνιστών σε ΓΑΔΑ και αστυνομικά τμήματα. Η πάλη για να συντρίψουμε αυτό το «κράτος έκτακτης ανάγκης» είναι ζήτημα ζωής ή θανάτου, είναι βασικό καθήκον για τις οργανώσεις της εργατικής τάξης, για όλους όσους αναφέρονται στο δίκιο, τους αγώνες, την υπεράσπιση των εργαζομένων.

Καλούμε τους εργαζόμενους και τη νεολαία να συμμετάσχουν μαζικά στις κινητοποιήσεις της ΠΕΜΠΤΗΣ 6 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, επέτειο της δολοφονίας του Αλ. Γρηγορόπουλου και του Δεκέμβρη 2008. Παράλληλα, θα συμμετάσχουμε από κοινού στην πορεία που θα γίνει την ίδια μέρα στις 7:00 μ.μ. το απόγευμα από τα Προπύλαια, όπου θα παρέμβουμε για την ανάδειξη των παραπάνω ζητημάτων: την αλληλεγγύη στον αγώνα των εργολαβικών και την αντίσταση στις παραβιάσεις του ασύλου στο ΑΠΘ, την αντίσταση στο εντεινόμενο κύμα αυταρχισμού και κρατικής καταστολής. Και ακόμα θα διερευνήσουμε τη δυνατότητα περαιτέρω πιο συστηματικών πρωτοβουλιών σ’ αυτή την κατεύθυνση.

Πολιτική Συλλογική Πρωτοβουλία ΔΙΕΘΝΙΣΤΗΣ

Εργατική Εφημερίδα ΔΡΑΣΗ

Αναρχοσυνδικαλιστική Πρωτοβουλία ΡΟΣΙΝΑΝΤΕ

Ο.Κ.Δ.Ε. – Οργάνωση Κομμουνιστών Διεθνιστών Ελλάδας

Ανακοίνωση της Α.Π.- Ροσινάντε για τα χθεσινά γεγονότα και την προσαγωγή του μπλοκ της στη ΓΑΔΑ

ΝΑ ΥΨΩΣΟΥΜΕ ΟΔΟΦΡΑΓΜΑΤΑ ΣΤΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

Στις 5 το απόγευμα της Τετάρτης, δεύτερη ημέρα της 48ωρης γενικής απεργίας, το μπλοκ της Αναρχοσυνδικαλιστικής Πρωτοβουλίας – Ροσινάντε, εντελώς απρόκλητα και καθώς κατευθυνόταν προς τον χώρο της προκαθορισμένης προσυγκέντρωσής του, περικυκλώθηκε από μεγάλο αριθμό μηχανών των ομάδων ΔΙΑΣ και Δέλτα. Η αιτιολογία του δήθεν τυπικού ελέγχου μετατράπηκε αμέσως σε προσαγωγή τεσσάρων συντρόφων και συντροφισσών με τη δικαιολογία ότι έφεραν πάνω τους νοσοκομειακές μάσκες και Maalox. Λίγα λεπτά αργότερα, κατόπιν συνεννόησης των μπάτσων με τα κεντρικά τους, και ενώ το μπλοκ παρέμενε περικυκλωμένο, ανακοινώθηκε ότι η προσαγωγή αφορά όλους όσους βρίσκονταν μέσα σε αυτό και μετέφεραν τα πανό και τις σημαίες της οργάνωσης προς τα Προπύλαια.

Οι σύντροφοι και οι συντρόφισσες κρατήθηκαν στη ΓΑΔΑ για τρεις και κάτι ώρες, χωρίς κανέναν απολύτως λόγο ή έστω πρόφαση, μαζί με δεκάδες ακόμα προσαχθέντες που κατευθύνονταν προς τη διαδήλωση και αφέθηκαν ελεύθεροι μετά το τέλος της συγκέντρωσης στο Σύνταγμα και τη νέα βάρβαρη δολοφονική καταστολή της από τις δυνάμεις της τάξης.

Η απολύτως παράνομη, ακόμα και με τα μέτρα των δικών τους νόμων, πρακτική των «προληπτικών προσαγωγών», που είναι στην ουσία αυθαίρετες προσωρινές απαγωγές, φαίνεται ότι έχει περάσει σε ένα νέο στάδιο: πλέον δεν προσάγονται μόνο περαστικοί στον δρόμο ή έξω από το σπίτι τους, αλλά ολόκληρα οργανωμένα μπλοκ που κατευθύνονται προς τις διαδηλώσεις.

Η χθεσινή επίθεση στο μπλοκ της ΑΠ – Ροσινάντε δεν είναι η πρώτη, που έχει τέτοια χαρακτηριστικά: είχε προηγηθεί ανάλογη στο μπλοκ του Δικτύου για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα, κατά την επίσκεψη της Μέρκελ στην Ελλάδα ενώ στην απεργία της 26ης Σεπτέμβρη προσήχθησαν μαζικά τα μπλοκ των ανοιχτών συνελεύσεων γειτονιών Μπραχαμίου, Ζωγράφου, Βύρωνα-Παγκρατίου-Καισαριανής, πριν καν φτάσουν στο κέντρο της Αθήνας. Το υπουργείο Αστυνομίας του Δένδια προχωρά με ταχείς ρυθμούς σε πολιτικές πρωτοφανούς αυταρχισμού που απαγορεύουν de facto ακόμα και αυτή την οργανωμένη δράση.

Την ίδια ώρα μέσα στη Βουλή εξελισσόταν παράσταση τσίρκου και έξω από αυτήν ακόμα μια επίδειξη κρατικού φασιστικού αυταρχισμού. Κοινοβουλευτικά πραξικοπήματα, παραβιάσεις του Συντάγματός τους, χημικά σε διαδηλωτές, αύρες στους δρόμους, όλα επιστρατεύθηκαν σε αυτό το πάρτι της Δημοκρατίας, προκειμένου η Δικτατορία του Κεφαλαίου να επιβάλει τους νέους όρους της κοινωνικής εξαθλίωσης.

Η μαζική και μαχητική παρουσία του κόσμου της Εργασίας απέναντι στα κρατικά τάγματα εφόδου –και κατά τη χθεσινή μέρα- είναι το υπόδειγμα της απάντησης που πρέπει να λάβουν το Κράτος και το Κεφάλαιο από εδώ και πέρα. Τα Μνημόνια της εξαθλίωσης θα βρουν απέναντί τους οδοφράγματα: στους δρόμους, στους χώρους δουλειάς, στις γειτονιές –παντού.

Ήρθε η ώρα να γκρεμιστεί ο κόσμος της αστικής τάξης πριν αυτή αποχωρήσει από το προσκήνιο της Ιστορίας. Εμείς, ο κόσμος της Εργασίας, θα χτίσουμε πάνω στα συντρίμμια του έναν άλλον κόσμο: δικαιοσύνης, ισότητας, αλληλεγγύης

Για την φτώχεια που σπέρνουν, θα θερίσουν οργή!

Στον κόσμο των αφεντικών είμαστε όλοι απεργοί Χαλυβουργοί!

Αλληλεγγύη στους απεργούς Χαλυβουργούς

Το Κράτος και τα αφεντικά έδειξαν για άλλη μια φορά τις προθέσεις τους απέναντι στους εργαζόμενους. Η νυχτερινή επέμβαση των δυνάμεων καταστολής με την συνδρομή της εισαγγελικής παρέμβασης, είχε ξεκάθαρο στόχο το σπάσιμο της απεργίας των Χαλυβουργών. Η δίκαιη και αδιάλλακτη απεργία των εργατών της Ελληνικής Χαλυβουργίας χαρακτηρίστηκε «παράνομη» και χτυπήθηκε. Κανένας αγώνας δεν είναι παράνομος. «Παράνομος» και παρασιτικός είναι ο καπιταλισμός και οι υπηρέτες του κι όχι οι εργατικοί αγώνες και οι απεργίες!

Στον καπιταλισμό τ’ αφεντικά χτυπούν τους εργαζόμενους με διάφορα μέσα κι όταν τα βρίσκουν σκούρα αναλαμβάνουν δράση οι κατασταλτικοί μηχανισμοί του κράτους και οι παρακρατικές συμμορίες. Η μόνη απάντηση που μπορεί να δοθεί περνάει από την εργατική αλληλεγγύη και καταλήγει στην οργάνωση της εργατικής τάξης με στόχο την κατάργηση του καπιταλισμού και του κράτους.

Η απεργία των Χαλυβουργών στον Ασπρόπυργο αποτελεί παράδειγμα για την εργατική τάξη και γι’ αυτό έπρεπε να πάψει. Η αλληλεγγύη και η κοινή μάχη στο πλευρό των απεργών εργατών θα ανατρέψει τους σχεδιασμούς του Μάνεση και της κυβέρνησης.

Άμεση απελευθέρωση των συλληφθέντων απεργών

Άμεση αποχώρηση των κατασταλτικών δυνάμεων από το εργοστάσιο

Καμία ανοχή σε απεργοσπαστικούς μηχανισμούς και παρακρατικές πρακτικές.

ΝΙΚΗ ΣΤΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ

Όλοι στο πλευρό των απεργών εργατών της Χαλυβουργίας, σήμερα το απόγευμα στις 17.30 στη γέφυρα Ασπροπύργου.

Πηγή: http://rocinante.gr/

Κάτω τα χέρια από τους συνδικαλιστές

H Α.Π. Ροσινάντε καταγγέλει τις προσπάθειες του εργοδότη του Flash, Π. Κυριακίδη να ποινικοποιήσει την συνδικαλιστική δράση της ΕΤΕΡ κάνοντας μήνυση στον πρόεδρο του σωματείου, Δημήτρη Καμαρινόπουλο.

Το… «αδίκημα» του προέδρου της ΕΤΕΡ δεν είναι άλλο από την μαχητική στάση τόσο του ίδιου όσο και του σωματείου του. Οι μόνες κατηγορίες που μπορούν να του αποδοθούν είναι η αντίσταση στις εργοδοσίες και η περιφρούρηση του κλάδου από ατομικές συμβάσεις εργασίας και αυθαιρεσίες των αφεντικών.

Τα αφεντικά, και ειδικά αυτά των ΜΜΕ, έχουν επενδύσει στην απάθεια των εργαζομένων τους. Όταν αυτό «σπάει» προσπαθούν να απονομιμοποιήσουν την δράση των συνδικαλιστών. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο κινείται και η πράξη του Κυριακίδη.

Στόχος του ιδιοκτήτη του Flash είναι ο εκφοβισμός όλων όσων μάχονται και αντιστέκονται στην εργοδοτική ασυδοσία τους. Ο εν λόγω εργοδότης μάλιστα, είναι αυτός που πριν από λίγο καιρό και εν ώρα απεργίας των τεχνικών στον Flash έστειλε μπράβους-λάτρεις του ναζισμού να σπάσουν την απεργία των τεχνικών. Χωρίς επιτυχία. Οι ίδιοι άνθρωποι μάλιστα, προσπάθησαν να εμποδίσουν επιθεωρητές του ΣΕΠΕ να ελέγξουν το ραδιοσταθμό με τον Κυριακίδη τελικά να λαμβάνει πρόστιμο 20.000€ .

Οι ταξικοί αγώνες δεν είναι ούτε παράνομοι, ούτε νόμιμοι. Είναι δίκαιοι. Η ιδιοκτησία του Flash και ο Κυριακίδης ας το θυμούνται αυτό γιατί θα μας βρίσκουν συνεχώς μπροστά τους…

Πηγή: http://rocinante.gr/

Στις 5-6 Ιουνίου ψηφίζουμε για απεργία διαρκείας!

Η απεργία της 28ης Μαΐου στα ΜΜΕ είχε προειδοποιητικό χαρακτήρα και φυσικά η επίσκεψη της αντιπροσωπίας των απεργών στον υπηρεσιακό υπουργό Εργασίας δεν θα μπορούσε να έχει οποιοδήποτε αποτέλεσμα. Το εργατικό κίνημα δεν τρέφει αυταπάτες: μία 24ωρη απεργία δεν πρόκειται να «ευαισθητοποιήσει», ούτε τα αφεντικά ούτε την κυβέρνηση -υπηρεσιακή, ενότητας, αριστερή ή άλλη- υπό την εποπτεία της οποίας γκρεμίζουν το σύνολο των εργατικών κεκτημένων.

Την ευκαιρία για το επόμενο βήμα προς την κατεύθυνση της κλιμάκωσης του απεργιακού αγώνα μπορεί να δώσει η πρόταση που κατατέθηκε στην τακτική γενική συνέλευση της ΕΣΗΕΑ στις 22 Μαΐου από τα μέλη του μικτού συμβουλίου. Η αντίδραση που συνάντησαν από σεσημασμένους τιμητές της επιλεκτικής νομιμότητας επαλήθευσε την αγωνιστική προοπτική της πρότασης.

Η Αναρχοσυνδικαλιστική Πρωτοβουλία Ροσινάντε στηρίζει την πρόταση για απεργία διαρκείας και καλεί τους δημοσιογράφους-μέλη της ΕΣΗΕΑ να την υπερψηφίσουν στη μυστική ψηφοφορία στα γραφεία της ΕΣΗΕΑ στις 5-6 Ιουνίου παράλληλα με την ψήφιση του προϋπολογισμού.

Υπενθυμίζουμε εξάλλου ότι άλλα σωματεία του διασωματειακού, όπως η ΕΤΗΠΤΑ, η ΕΤΕΡ και η ΕΦΕ, έχουν ήδη καταλήξει σε απόφαση για απεργία διαρκείας. Επιπλέον λόγο στήριξής της αποτελεί το γεγονός ότι προήλθε από τους αιρετούς εκπροσώπους του μικτού συμβουλίου, ξεπερνώντας τους μικροπολιτικούς ανταγωνισμούς του προεδρείου.

Καλούμε επίσης κάθε εργαζόμενο στο χώρο του Τύπου, άσχετα από την ειδικότητά του και την ιδιότητα μέλους συνδικαλιστικής ένωσης, να συμμετέχει ενεργά στις απεργιακές συγκεντρώσεις και περιφρουρήσεις.

Παράλληλα, δεν σταματάμε να αγνοούμε πως με την υπάρχουσα συνδικαλιστική δομή του κλάδου, με τον κατακερματισμό και την πολυδιάσπαση ανάμεσα στις ειδικότητες να επικρατεί, η προώθηση της ταξικής μας υπόθεσης θα είναι πάντα ένας αγώνας που θα γίνεται με δυσμενείς όρους.

Η μεγαλύτερη αναγκαιότητα για τους εργάτες των ΜΜΕ είναι το ξεπέρασμα της υπάρχουσας γραφειοκρατίας και η ταξική μας συσπείρωση σε ένα ενιαίο συνδικάτο Τύπου. Ανοικτό σε συντάκτες, τεχνικούς και διοικητικούς ανεξαρτήτως του μέσου στο οποίο εργάζονται (εφημερίδες, τηλεόραση, ραδιόφωνο, ίντερνετ) και του τύπου της εργασιακής σχέσης που τους έχει επιβληθεί (μπλοκάκι, μαύρη εργασία ή συμβατική).

Στις 5-6 Ιουνίου, παλεύουμε για την απεργία με την προσδοκία πως αυτή θα είναι η αφετηρία για την συνδικαλιστική αναβάθμισή μας. Για ένα ενώτικο συνδικαλισμό που θα εκπροσωπεί τους πάντες και θα ασκείται από τους πάντες.

Πηγή: http://rocinante.gr/

Η οργάνωση της τάξης θα τσακίσει τον φασισμό!

Η προεκλογική (και παράλληλα μετεκλογική) περίοδος βρίσκεται σε εξέλιξη, η συζήτηση για το πώς θα έχουν διαμορφωθεί θεσμικά οι συσχετισμοί μετά τις εκλογές και ποια πολιτική δύναμη θα κατέχει την εξουσία συνεχίζεται με απίστευτα κουραστική ένταση και η ατζέντα της κινηματικής επικαιρότητας έχει μετατοπιστεί σε οτιδήποτε δεν (θα έπρεπε να) αφορά το εργατικό κίνημα. Η πραγματικότητα όμως παραμένει αμείλικτη και αν και τα πάντα μοιάζουν παγωμένα, ο εκφασισμός της κοινωνίας δεν… καταλαβαίνει από την επικαιρότητα και συνεχίζεται με αμείωτους ρυθμούς.

Στην Πάτρα, την εβδομάδα που πέρασε, τα φασιστικά πογκρόμ εναντίον Αφγανών προσφύγων ήταν καθημερινό φαινόμενο. Σε μια υπόθεση που θυμίζει κατά πολύ τα γεγονότα που έγιναν στο κέντρο της Αθήνας πριν ακριβώς ένα χρόνο, η δολοφονία ενός ανθρώπου από μετανάστες έγινε η αφορμή για να αλωνίσουν οι ακροδεξιές ομάδες της πόλης εναντίον μεταναστών. Εκπρόσωποι της Χρυσής Αυγής μάλιστα, μιλώντας σε διάφορα ΜΜΕ, ούτε λίγο ούτε πολύ, παραδέχθηκαν ότι στα γεγονότα πήραν μέρος μέλη του νεοναζιστικού κόμματος.

Περιστατικά αντικοινωνικής βίας όπως αυτή η δολοφονία είναι πάντα καταδικαστέα όμως όταν αγνοούμε τις κοινωνικές τους ρίζες, στρώνουμε τον χαλί στον φασισμό και τα περιστατικά της Πάτρας είναι η καλύτερη απόδειξη για αυτό.

Το κερασάκι στην τούρτα προστέθηκε την Πέμπτη. Μέλη της Χρυσής Αυγής, φορώντας τον μανδύα των «αγανακτισμένων κατοίκων» και σε συνεργασία με ομάδες της αστυνομίας έκαναν επίθεση στα γραφεία του Σ.Ε.Κ στην Αθήνα. Ο λόγος δεν ήταν άλλος από το γεγονός ότι μέλη του ΣΕΚ αντέδρασαν σε βιαιότητες εναντίον μεταναστατών που είχαν προηγηθεί από την αστυνομία.

Τα γεγονότα της τελευταίας εβδομάδας έρχονται να μας υπενθυμίσουν ότι η επέλαση του ναζισμού στην ελληνική κοινωνία δεν είναι ούτε ζήτημα δευτερεύων ούτε κάτι ξεχωριστό σε σχέση με την οικονομική επίθεση του Κράτους και του Κεφαλαίου στην εργατική τάξη. Αντίθετα, είναι δομικό στοιχείο της και μια από τις πιο κρίσιμες αιχμές της. Απέναντι σε αυτή την συνθήκη, μόνο η συλλογική μας δύναμη μπορεί να αποτελέσει την διέξοδο.

Ας μην γελιόμαστε, ο φασισμός ήταν, είναι και θα είναι όπλο της αστικής τάξης (όσο δημοκρατική και αν το παίζει αυτή) και στοχεύει στην διάλυση κάθε κοινωνικής αλληλεγγύης, στο σπάσιμο της εργατικής δύναμης και τον κατακερματισμό της καταπιεσμένης κοινωνίας. Συνεπώς, μόνο αυτή μπορεί να τον αντιμετωπίσει και οφείλει να το κάνει άμεσα προτού νικηθεί από αυτόν.

Οι ρητορικές περί θεσμικής ήττας του φασισμού μόνο γέλιο μπορούν να προκαλέσουν, άλλωστε η ίδια η ζωή διαψεύδει πως οι θεσμοί μπορούν να αποτελέσουν διέξοδο στο πρόβλημα έστω και στο ελάχιστο. Μόνη λύση είναι η συσπείρωση στα όργανα και τις δομές της τάξης μας. Η πολιτική και φυσική εξόντωση του φασισμού περνάει μόνο μέσα από αυτές. Και ήδη έχουμε αργήσει πολύ…

Πηγή: http://rocinante.gr

ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΔΑ ΧΩΡΙΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ! – ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ !

Ανακοίνωση της Α.Π Ροσινάντε γις τις εκλογές

Εδώ και μερικές ημέρες βιώνουμε την κουραστική παράταση του αστικοδημοκρατικού καρναβαλιού το οποίο επρόκειτο να τελειώσει την περασμένη Κυριακή. Μετά τη φαρσοκωμωδία της «προεκλογικής περιόδου», όπου το πολιτικό προσωπικό που ανέλαβε το γδάρσιμο της κοινωνίας ζήτησε την εμπιστοσύνη της για να ολοκληρώσει το σωτήριο έργο της, ακολούθησε η μετεκλογική οπερέτα των «εντολών», μέσα από την οποία το απερχόμενο πολιτικό σύστημα προσπαθεί να διασώσει την εργασιακή του θέση ως μπάτλερ του Κεφαλαίου. Και το κάνει αναμασώντας τις ίδιες απειλές τις οποίες εκτοξεύει εδώ και δύο χρόνια προς την κοινωνία, η οποία απαντά στον δρόμο.

Η Α.Π. Ροσινάντε, παραμένει σταθερή στην άποψή της, την οποία εξέφρασε και πριν από τις εκλογές: οι εργαζόμενοι δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα, από κανένα εκλογικό αποτέλεσμα, κανένα κοινοβούλιο και καμία κυβέρνηση. Η θέση μας είναι στον δρόμο, στα σωματεία, στην οργάνωση στους χώρους δουλειάς και χωρίς αυτά καμία νίκη δεν είναι εφικτή για το εργατικό κίνημα. Όχι μόνο δεν έχουμε καμία αυταπάτη γι’ αυτό, αλλά πιστεύουμε ότι οποιαδήποτε απόπειρα να αποκατασταθεί η άμεση δράση των εργαζομένων από σοφιστείες περί «αριστερών κυβερνήσεων» ή «αντιμνημονιακών μετώπων» το μόνο στο οποίο μπορούν να οδηγήσουν είναι βαριές ήττες για το εργατικό κίνημα. Η ιστορία αποτελεί ως προς αυτό έναν αδιάψευστο μάρτυρα.

Για τη πρακτική άσκηση

Κείμενο που μοιράστηκε κατά την παρέμβαση της συνέλευσης της
 Κλαδικής Εκπαίδευσης Ροσινάντε στην Α.Σ.Ο.Ε.Ε για το θέμα των φοιτητικών πρακτικών. 

Στα πλαίσια της εκπαίδευσης δια μέσου της πράξης, είναι αρκετά διαδεδομένη στο ελληνικό πανεπιστήμιο μια συνεργασία με επιχειρήσεις, οι οποίες απασχολούν φοιτητές προκειμένου να αποκτήσουν μια επαφή με το γνωστικό τους αντικείμενο, δίνοντάς τους ένα μισθό που καλύπτει τις ανάγκες του εργαζόμενου φοιτητή. Ακούγεται πολύ καλό για να είναι αληθινό; Όντως, δεν είναι. Ειδικά σε περιόδους καπιταλιστικής κρίσης σαν και αυτή που διανύουμε, η εργοδοσία δεν κάνει χάρες σε κανέναν. Έτσι λοιπόν, για να γίνει το πακέτο πιο ελκυστικό στους εργοδότες, μεγάλο μέρος του κόστους εργασίας των ασκούμενων φοιτητών αναλαμβάνεται απ’ το αντίστοιχο ανώτατο ή τεχνολογικό ίδρυμα ή από άλλο κρατικό οργανισμό (βλ. ΟΑΕΔ). Κατόπιν, ο φοιτητής γίνεται κανονικός εργαζόμενος που βγάζει κανονική δουλειά για την επιχείρηση, αλλά αμείβεται με χαμηλότερο ημερομίσθιο από τους υπόλοιπους, με την κάλυψη του νόμου.

Στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών αυτή η αρχή διευκόλυνσης των εργοδοτών αναβαθμίζεται σε σημείο εξαθλίωσης για τους απασχολούμενους φοιτητές. Με χρήση του προγράμματος ΕΣΠΑ του υπουργείου Παιδείας, το πανεπιστήμιο απαλλάσσει εξ ολοκλήρου τις επιχειρήσεις από την υποχρέωση καταβολής μισθού, παρέχοντάς τους, έτσι, δωρεάν εξειδικευμένο εργατικό δυναμικό.

Οι φοιτητές, δε, υποχρεώνονται να εργάζονται χωρίς ένσημα και χωρίς κανένα πλαίσιο που να εγγυάται κατώτατη αμοιβή ή κάποιο άλλο από τα συνήθη εργασιακά δικαιώματα. Ως αποτέλεσμα, στο Τμήμα Διοικητικής Επιστήμης και Τεχνολογίας οι φοιτητές για εργασία τεσσάρων 8ωρων την εβδομάδα αμείβονται με 120 ευρώ το μήνα, δηλαδή με λιγότερο από ένα ευρώ την ώρα!

Να «κουρέψουμε» το κεφάλι αυτών που κουρεύουν την τρίτοβάθμια εκπαίδευση!

Πριν από λίγες μέρες το κούρεμα των αποθεματικών των δημόσιων πανεπιστήμιων και ΤΕΙ έσκασε σαν βόμβα. Η κυβέρνηση δύο μόνο ημέρες πριν την λήξη των διαπραγματεύσεων για το κούρεμα, είχε «επενδύσει» τα αποθεματικά των ιδρυμάτων σε ομόλογα. Γιατί όμως υπουργείο Οικονομικών και Παιδείας έκαναν κάτι που σε πρώτη ανάγνωση δεν συμφέρει ούτε τα στενά οικονομικά συμφέροντα του Κράτους; Γιατί να επενδύσουν σε κάτι που ήξεραν ότι την επόμενη ημέρα θα έχανε το μισό της αξίας του;

Η ενέργεια αυτή αποκαλύπτει και στους πλέον δύσπιστους πως στόχος της πρόσφατης αναδιάρθρωσης στα πανεπιστήμια δεν ήταν ούτε τα «φαινόμενα ανομίας» ούτε η κακοδιαχείριση των ιδρυμάτων αλλά η διάλυση. Ο κοινός παρανομαστής που συνδέει την ενοποίηση των ταμείων, το κούρεμα των αποθεματικών τους (μέσω του PSI αλλά και παλαιότερα μέσω της επένδυσης σε δομημένα ομόλογα) και το σημερινό κούρεμα των αποθεματικών στα πανεπιστήμια είναι ο καθολικός έλεγχος πάνω σε όλες τις κοινωνικές υποδομές. Η ανάκτηση από το Κράτος του συνολικού διοικητικού και οικονομικού ελέγχου των κοινωνικών υποδομών φαντάζει σήμερα η απαραίτητη προϋπόθεση για την παράδοσή τους στο φυσικό του σύμμαχο, το κεφάλαιο.

Η σύνδεση της χρηματοδότησης με την εφαρμογή του νέου νόμου, ο ωμός εκβιασμός της κυβέρνησης απέναντι στα ιδρύματα, δεν είναι τίποτε άλλο από την εφαρμογή του σχεδίου για το «άνοιγμα» στην αγορά. Όταν τα πανεπιστήμια αντιστάθηκαν, η κυβέρνηση από εκβιαστής μετατράπηκε σε κοινό απατεώνα. Το χάρισμα εκατομμυρίων ευρώ από τον πλούτο της εργατικής τάξης στο διεθνές τραπεζικό κεφάλαιο είναι αποκαλυπτικό.

Ο στόχος τους για τη διάλυση κάθε ελεύθερου, δημόσιου και κοινωνικού θεσμού έχει γίνει σαφής. Απέναντι σε αυτή τη στρατηγική η αντίσταση είναι μονόδρομος.

Θα μας βρουν μπροστά τους.

Ανακοίνωση της Κλαδικής Εκπαίδευσης της ΑΠ Ροσινάντε για το κούρεμα των αποθεματικών

Πηγή: http://rocinante.gr

Να τους κατασπαράξουμε πριν μας καταπιούν

Ενώ τα νέα μέτρα φτωχοποίησης και εξαθλίωσης της ζωής μας βρίσκονται προ των πυλών, την ίδια στιγμή που, ενόψει εκλογών, το δίπολο «μνημονιακών» και «αντι-μνημονιακών» πολιτικών χώρων επιβάλλεται από τα πάνω σαν μείζονος σημασίας συζήτηση, ο εκφασισμός του πολιτικού συστήματος πραγματοποιείται με γοργά βήματα και τα αποτελέσματά του, μέρα με την μέρα, γίνονται αντιληπτά με θλιβερό τρόπο.

Τις τελευταίες μέρες γινόμαστε μάρτυρες μιας ασύλληπτης, συστημικής κτηνωδίας. Αποκορύφωμά της, η αυτοκτονία του 77χρονου συνταξιούχου, Δημήτρη Χριστούλια στο Σύνταγμα και η δολοφονική και παραλίγο μοιραία επίθεση που δέχθηκε από άνδρες των ΜΑΤ ο πρόεδρος της Ένωσης Φωτορεπόρτερ, Μάριος Λώλος κατά την διάρκεια των διαδηλώσεων που ακολούθησαν.

Από τα παραπάνω, το συμπέρασμα που προκύπτει είναι αναμφισβήτητο: Η αντίσταση και ο αγώνας για την ανατροπή αυτής της κατάστασης είναι κάτι περισσότερο από ανάγκη. Είναι υποχρέωση και πρέπει να γίνει συλλογική πραγματικότητα άμεσα. Διαφορετικά, το ανθρωποφάγο σύστημα μου μας εξουσιάζει, θα χορτάσει χωρίς να δυσκολευτεί ιδιαίτερα.

Οφείλουμε να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας άμεσα. Μέσα από την δημιουργία αυτοοργανωμένων δομών αντίστασης στους χώρους εργασίας και από εκεί σε κάθε πτυχή της καθημερινότητάς μας. Μακριά από τους ψεύτικους διαχωρισμούς με βάση την εθνικότητα που μας επιβάλουν για να μας διασπάσουν. Με όπλο την ταξική αλληλεγγύη και την συλλογική δύναμη.

Να οικοδομήσουμε στο σήμερα την κοινωνία του αύριο. Να παλέψουμε για να ανατρέψουμε αυτό το σύστημα.

Μέχρι την νίκη.

Πηγή: http://rocinante.gr/

Ταξική ενότητα, η απάντηση στο ρατσιστικό δηλητήριο

 

του Γιώργου Σώρος

Πολύς λόγος γίνεται το τελευταίο διάστημα για το «μεταναστευτικό πρόβλημα». Ρατσιστικές και αντιρατσιστικές επιτροπές, ακραίοι δεξιοί και ευαίσθητοι αριστεροί, εθνικισμός και πολυπολιτισμικότητα αντιπαρατίθενται στις οθόνες των καναλιών και ζητούν από το Κράτος είτε την εκδίωξη είτε την ενσωμάτωση των μεταναστών και των προσφύγων χωρίς χαρτιά. Η εκλογική άνοδος της ακροδεξιάς σε πανευρωπαϊκό επίπεδο ενίσχυσε σημαντικά όλη αυτή τη φιλολογία και τα αντίστοιχα κυβερνητικά μέτρα και κοινωνικές πρακτικές που τη συνοδεύουν.

Το πρώτο που πρέπει να σημειώσουμε είναι ότι είναι λάθος για όσους τουλάχιστον επικαλούνται μια αντιρατσιστική οπτική να εξετάζουν το ζήτημα μόνο ή κυρίως από ανθρωπιστικής πλευράς. Το θέμα της μετανάστευσης δεν είναι θέμα συνύπαρξης διαφορετικών πολιτισμών. Οι μετανάστες δεν έρχονται στην Ελλάδα για τουρισμό. Αναγκάζονται να βρεθούν εδώ εξ’ αιτίας της πολεμικής κατάστασης που επικρατεί στις χώρες καταγωγής τους, κατάσταση για την οποία ευθύνη φέρει και ο μισθοφορικός ελληνικός στρατός.

Το ελληνικό Κράτος παρά την κατασταλτική πολιτική του και τις αντιμεταναστευτικές κορώνες του, θέλει ένα μόνιμο ποσοστό μεταναστών. Πιο συγκεκριμένα θέλει ένα ποσοστό «λάθρο» – μεταναστών που θα δουλεύουν υποτιμημένοι, χωρίς ένσημα και χωρίς δικαιώματα, μοχλός πίεσης της εργατικής δύναμης προς τα κάτω. Αυτός είναι και ο λόγος που οι κυβερνήσεις δεν έχουν θεσμοθετήσει τις περίφημες ποσοστώσεις που διεκδικεί ο Καρατζαφέρης. Αν το Κράτος δήλωνε επίσημα πόσους χρειάζεται θα ήταν αναγκασμένο να τους προσφέρει και κάποια στοιχειώδη αγαθά και δικαιώματα. Αντίθετα με το να τους κρατά σε καθεστώς παρανομίας μειώνει περισσότερο την αξία της εργατικής τους δύναμης.

Aλληλεγγύη στον αγωνιστή εργάτη Kυριάκο Mουτίδη

Στις 21 Μαρτίου ξεκινάει η δίκη του αγωνιστή εργάτη Κυριάκου Μουτίδη, μέλος του σωματείου ΣΒΕΟΔ (Συνέλευση Βάσης Εργαζόμενων Οδηγών Δικύκλου) και του ΕΕΚ. Ο Κυριάκος είχε συλληφθεί από τις δυνάμεις καταστολής κατά την διάρκεια της πορείας της 6ης Δεκέμβρη του 2009, ακριβώς ένα χρόνο μετά την δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου.

Εκείνη την ημέρα, δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι συμμετείχαν στην διαδήλωση μνήμης για τον 15χρονο μαθητή, που είχε πραγματοποιηθεί στο κέντρο της Αθήνας και βρέθηκαν αντιμέτωποι με τις κατασταλτικές διαθέσεις του Κράτους. Εκατοντάδες διαδηλωτές συνελήφθησαν και χτυπήθηκαν άσχημα από τις αστυνομικές δυνάμεις ενώ μια μέρα πριν, η αναίτια εισβολή της αστυνομίας στο αναρχικό στέκι Ρεσάλτο είχε κάνει την… εισαγωγή για το τι επρόκειτο να ακολουθήσει.

Οι κατηγορίες που αποδόθηκαν στον Κυριάκο για τα γεγονότα της 6ης Δεκέμβρη 2009 ήταν κακουργηματικού βαθμού καθώς αναβαθμίστηκαν εξαιτίας του «κουκουλονόμου», ξεκάθαρος ρόλος ύπαρξης του οποίου δεν είναι άλλος από την στοχοποίηση των διαδηλωτών και την αποτελεσματικότερη νομική καταστολή των ανθρώπων του κινήματος.

Η κρατική καταδίωξη ενός εργάτη για την αγωνιστική του δράση οφείλει να είναι υπόθεση όλου του εργατικού κινήματος. Γι’ αυτόν τον λόγο στεκόμαστε στο πλευρό του Κυριάκου Μουτίδη και οποιουδήποτε άλλου αγωνιζόμενου εργάτη στοχοποιείται και καταδιώκεται από την εξουσία.

Σε μια εποχή που η «κινεζοποίηση» της κοινωνίας συντελείται με γρήγορους ρυθμούς, που η εξαθλίωση και η φτώχια επιβάλλονται σαν… «φυσικά φαινόμενα», που το Κράτος και το Κεφάλαιο δείχνουν το πιο σκληρό και αδιάλλακτο πρόσωπό τους, η εργατική τάξη οφείλει να συντελέσει την αντεπίθεσή της με αντίστοιχα σκληρούς όρους και να απαντήσει στις επιβολές και την καταστολή αντιπαραβάλλοντας την συλλογική της δύναμη.

Αλληλεγγύη στον αγωνιστή εργάτη Κυριάκο Μουτίδη

Κάτω τα χέρια από τους αγωνιστές

Οι ταξικοί αγώνες δεν είναι ούτε παράνομοι, ούτε νόμιμοι. Είναι δίκαιοι.

Πηγή: http://rocinante.gr/